MGA PANINIWALA SA PATAY

Kapag ang patay ay nakahimlay pa lamang sa tahanan, mahigpit na ipinagbabawal ang salubungin at ihatid ng mga namatayan ang mga bisita. Hindi rin pwedeng magsangag ng kanin at mag-ihaw sa bahay ng namatay. Naniniwala rin ang mga Yogad na hindi dapat naliligo sa bahay ang mga namatayan.

Ang malalapit na kamag-anak gaya ng mga ina, anak na babae at asawang babae ay nagsusuot ng itim na tela sa ulo na tinatawag nilang mantu. Sa ikatlong araw ng patay, ang mag-anak ay nagkakaroon ng gawain kung saan tinatawag nila ang pangalan ng namatay habang iniikot ang buong bahay na may hawak na puting tela. Pinaniniwalaang ang gawaing ito ay upang hindi maiwan ang kaluluwa ng namatay sa mismong bahay.

Paniniwala sa Paglilibing ng Patay:

Sa araw ng libing, bago ilabas ang kabaong sa bahay ay sila ay nag-aalay ng tandang na tatanggalan ng ulo at paduduguin bilang simbolo ng matagumpay na separasyon ng kanyang patay na katawan at kaluluwa upang malaya na itong maglakbay sa kabilang buhay.

Tinatawag itong Arian yu Ulu Nu Manuk. Kapag hindi nagawa ito, mananatiling naglalakbay ang kaluluwa sa mundo at ang malalala maaaring maging dahilan ng sakit at kapahamakan sa pamilya ng namatay. At magagamot lamang ito ng mga dasal ng pamilya at pag-aalay.

Pabulon Yu Gamit Na:

Hindi rin mawawala sa mga Yogad ang pagpapabaon ng mga gamit ang pamilya ng namatay. Kabilang sa mga ipinapabaon nila ay ang mga bagay na pinaniniwalaang kailangan nila sa susunod na buhay gaya ng piling damit, kumot, suklay, pitaka, rosaryo, kandila, prayer book, karayom at sinulid.

Hindi maaaring kapamilya ang magbubuhat ng kabaong at maingat na dinadala ito. Iniiwasang madikit ang kabaong sa anumang bagay na madadaanan.

Gulgul:

Pagkatapos ng libing, sa susunod na araw ay may nagaganap na gulgul. Ang mga damit ng pamilya ng namatay ay gugunting-guntingin at saka ito ipapaanod sa tubig. Isinasagawa ang gulgul upang maginhawaan ang pamilyang naulila mula sa pisikal at emosyonal na pagod sa mga nagdaang araw at gabi ng lamay.

https://images.app.goo.gl/vun6pANyVCgXDR4H6

mga paniniwala sa pagbubuntis

at panganganak.

Ang mga buntis ay bawal umupo sa bandang pinto ng bahay. Kapag sila’y lalabas sa gabi, kailangan nilang magdala ng kutsilyo at tuwalya na ibibigkis sa kanilang tiyan bilang proteksyon sa anumang masasamang espiritu sa paligid. Kapag normal na panganganak at sa bahay ito nangyari, sa paglabas ng bata ang nanay ay nakahiga nang patagilid at ang kanyang sanggol ay nasa kanyang likuran. Upang mabawasan at hindi madama ng nanay ang sakit sa pag-ihi, siya ay kukuha ng malinis na telang binabad sa mainit na tubig at ito ang kanyang ipansasalo sa ihi. Siyam na araw ring hindi maliligo ang nanay pagkatapos manganak. At kapag maaari na siyang maligo, magpapakulo siya ng mga dahon at idadagdag sa kanyang panligo upang maiwasan ang pagkabinat. Iba-iba ang paraan ng panganganak ng mga Yogad.

Kwento ni Lola Lolita, nang siyang manganak nakatayo niyang iniluwal ang kaniyang panganay na anak. Ngunit sa kanyang mga sumunod na anak, nakahiga na siyang nanganak.

Patuloy na isinasagawa at ipinapasa ng mga Yogad ang kanilang mga kultura, paniniwala at tradisyon. Anila, ang mga kulturang ito na mismo ang nagpaparamdam sa kanila. Sa tuwing hindi nila ginagawa ang mga ito, sila ay nakararanas ng mga sakit o karamdaman at mga problema. Kung kaya’t patuloy nila itong isinasabuhay. Sa tuwing hindi nila ito nagagawa ay nagkakaroon sila ng dibasyon. Siyam na araw silang magrorosaryo, magdarasal at mag-aalay ng pagkain tulad ng tinapay, kape, alak at iba pa.

Naniniwala rin ang mga Yogad sa mga masasamang espiritu o multong tinatawag nilang karangat, mga sirena, ligaw na kaluluwa, engkanto at mga demonyo.

Ang mga dasal at mga awitin sa patay ay nasusulat sa wikang Ybanag. Malapit ang wikang Yogad sa wikang Ybanag. Maraming mga salita ang magkakatulad ng katawagan at kahulugan sa dalawang wikang ito. Pinaniniwalaan din magkakamag-anak ang mga pangkat na ito. Sa kabuuan, Kristiyanismo ang rehiliyon ng mga Yogad at sila ay halos mga Katoliko.