Egypte heeft sinds het begin van de beschaving altijd een belangrijke rol gespeeld. Midden in de woestijn, de Sahara, had het land van de farao's een enorme belangrijke levensader: de Nijl. Deze rivier vormde Egypte en bood Egypte een onuitputtelijke bron van vruchtbaarheid. Een strook van 2 tot 5 kilometer aan beide oevers biedt de Egyptenaren een strook vruchtbare grond.
Het vruchtbare water van de Nijl is absoluut noodzakelijk om te kunnen overleven in dit verder zo droge land. Al in de oudheden werd er gebruik gemaakt van een systeem van kanalen en een soort waterpomp, de shaduf. Deze systemen moesten er voor zorgen dat het water landinwaarts kwam en daar ook voor bevochtiging van de oogst kon zorgen. De producten die geproduceerd werden -en nog steeds- worden zijn vooral graan, suikerriet, maïs, rijst en zelfs katoen. In Boven-Egypte worden zelfs uien en bonen verbouwd. Van origine groeit er langs de rivier ook nog eens heel wat fruit; dadels, sinaasappelen, vijgen en bananen.
Vandaag de dag is de Nijl nog steeds een enorme belangrijke bron van inkomsten voor de Egyptenaren. Naast het water dat de Nijl levert voor de landbouwgrond, gebruiken de Egyptenaren de Nijl ook als een belangrijke toeristische trekpleister. Niet direct natuurlijk, maar er worden talloze Nijlcruises aangeboden die de horden toeristen moeten vervoeren naar de mooie plekken en steden die aan de Nijl liggen. Zeker tussen Luxor en Aswan varen een 50-tal boten wekelijks op en neer. Eigenlijk wel jammer dat er een beetje voorbij gegaan wordt aan de schoonheid want de Nijl is in combinatie met de vegetatie op de oevers een prachtig gezicht en zeker de moeite waard.
(uit: http://www.landvandefaraos.nl/main/index.php?menucat=4&content=18)