Kunst & Leven, Art & life.

Welkom beste lezer

(scroll down for English)

Hier vind je foto's, verhalen en links naar de kunstuitingen van mijn leven als vrije artiest.

Vanaf mijn jeugd werk ik vanuit een creatieve flow.

Datgene wat vanuit mijn hart wil stromen zoekt een weg via zang, theater, schrijven, video en film, kostuums maken, beeldhouwen & schilderen, fotografie.

Mocht je vragen hebben, of mijn vaardigheden als zangdocente of regisseuse nodig hebben:

nelleke@kunstrijk.nl 0610051916 zie ook www.kunstrijk.nl

voor boekpublicaties: nieuwboernelleke@gmail.com


Welcome to these pages!!

A place where you will find images, stories and links of the variety of my work as a free artist.

This is about singing, producing music-theatre (semi-opera), writing plays, film and video, photography, drawing, painting and sculpturing. If you please: visit also www.kunstrijk.nl, my life's work as a producer and playwright.

Since my twenties I embarked on a very special road. An innerpath of art.

If you have any questions, a wish or a need for my skills as an experienced playwright, director an allround producer or for voice-coaching: please contact me! nelleke@kunstrijk.nl /0031610051916 For publications: nieuwboernelleke@gmail.com

Eerste optreden met 'old songs for new hearts' Colijn Buis en ik op 3 oktober 2021

2021 I developped for KunstRijk a project called: Follow-Our-Flow. It is a project of skilled professional musicians, uniting for music. It brings back a flow that will lead to a new place to create our beauty and special content. Our ultimate goal is to find a worthy place called Kunstpaleis KunstRijk/Amersfoort. The music will be available on a nicely designed USB sticks of 8GB , and there will be streaming possibilities too. We are already doing a tour of concerts. New dates will follow

Flow A 1: Stabat Mater Pergolesi (classical music)

Flow B 1: Old songs for new hearts (jazz and ballads)

Flow C 1 : La Convivencia : Arab, Jewish and Christian stories and music (worldmusic)

Optredens met Stabat Mater van Pergolesi 25 en 26 sept 2021

As I was visiting the south of France, I discovered a discoloured postcard in a shopwindow . This card intrigued me. It was about Guilhaume d'Orange. But not our Dutch Willem van Oranje (The Taciturn) but a vassal of Charlemagne. The postcard told that Charlemagne wept for him, as he became a monk.

All the research that followed , which resulted in the book 'Battle against the Saxons' made me happy because I seem to have found a precious, interesting part of the story of the south. Something on the Templars and all the medieval material, that I have never read or heard of by others. It shows relations between early Christianity, Romans and Visigoths, Jews, Merovingians and Karolingians. And is related to the old stories of medieval chivalry, 'les épopées de France'. La matière de France.

When all is corrected, it will be released, roundabout september 2021

2021 Coronatijd=schrijftijd geworden Eerzucht, Herbert Oelschlägel, V-vrouwen, Miep Oranje

Mijn leven lang schrijf ik. De afgelopen jaren was dat voornamelijk voor theater. Hier is mijn eerste boek. Eerzucht is verkrijgbaar bij de boekhandels, op bol.com en bij mij via nieuwboernelleke@gmail.com. (zelfs via Amazone) Hier is het verhaal er achter:

Sinds ik in Soest ben komen wonen, 8 jaar geleden, heeft het thema van WWII een rol gespeeld in mijn leven. Ik ontdekte een map in het plaatselijk museum, op de afdeling WWII, met de familienaam van mijn moeder erop. Toen ben ik vragen gaan stellen.

Enerzijds heeft in onze familie verzet een belangrijke rol gespeeld, anderzijds is er één jong meisje, Miep Oranje, betrokken geraakt bij een koeriersdienst, opgepakt, verhoord, en ingezet voor zogenaamde 'provocaties'. Ik heb heel veel research gedaan naar deze zaak. Langzaam werd me iets meer duidelijk over deze, min of meer 'cold case' te noemen zaak, die nog veel mensen bezighoudt.

In mijn verhaal staat Sachbearbeiter en zaakgelastigte van vele V-vrouwen en mannen, (dus ook van Miep Oranje) Herbert Oelschlägel centraal. Maar ik schuw geen enkele vraag over Miep Oranje 's eventuele collaboratie. Ik heb vooral het afschuwelijke proces van afglijden van intenties bestudeerd, door eerzucht gedreven wreedheid. Tevens het zichzelf verbergen in de piramide van de macht. Daar ben ik, in een intermezzo midden in het boek, diep op in gegaan, omdat het (volgens mij) voor de actualiteit van groot belang is dat hier meer licht op schijnt. Het boek is voor 19,50 verkrijgbaar.

"Ik ben onder de indruk van je onderzoekende geest" H.W.O.

"Dag Nelleke,

Ik heb het boek over Miep Oranje met plezier gelezen. Wat een mooi stuk werk. Je hoeft je geen zorgen te maken, dat je wordt nagewezen op het feit, dat je familie bent.

Als inwoner van Soest had ik de bel wel horen luiden, maar wist volstrekt niet waar de klepel hing. Dat weet ik nu nog niet, maar dat is geen probleem. Het onderzoek, dat je deed, is zeker waardevol...... (tips en opmerkingen)...Mijn complimenten voor het waardevolle boek."

P. N.

"Veel herkenbare en begrijpelijke uiteenzettingen" R.H.

"Hoewel ik geen idee had van deze familiegeschiedenis vond ik het de moeite van het lezen waar en ik was onder de indruk van alle moeite die je in het onderzoek hebt gestoken." I.H.W.

"Knap stuk werk." C.O.

Soester Courant (boven) en AD (beneden)

(beiden zonder interview of boek te lezen geschreven)



Expositions delayed 2021

In the Summer of 2022 there will be an outdoor exhibition along side the canals of Amersfoort. The statue that will appear inside the altarhouse is an earthmother from east Africa, connected to me by a silvery-dna -mitochondric-thread.

Waterlijn Kunstvaarroute partner KunstRijk

You see the sketches and a statue on its way at the left side of this text.

Slavernijverleden/Slavery

In 2003 schreef ik dit onderstaande verhaal.This story I wrote in 2003Barbara Ze heet Barbara en is mooi. Barbara werkt hard. Harder dan misschien strikt noodzakelijk is. Nog vóor de opzichters bij haar in de buurt komen heeft ze hen al overtroefd met haar nieuwe oogst katoen en haar trotse blik en houding. Ze kunnen haar niet slaan, niet neerbuigend behandelen.Ik kijk iedere keer verbaasd naar de spanning die zich opbouwt als zij overeind komt en de opzichters haar richting oplopen.En iedere keer kijk ik met nóg meer verbazing hoe klein ze worden als ze vlak achter haar staan. Ze lopen weg als honden met hun staart tussen de poten.Ikzelf krijg regelmatig zweepslagen over mijn rug. Of ik nu hard werk of langzaam, veel of weinig oogst en samenbind en draag, het is nooit goed.Ik zie dat ze iets doet met haar lichaam. Het is een taal. Ik probeer dat óok, maar bij mij werkt het niet. In tegendeel: als ik mijn hoofd fier rechtop houd, mijn rug extra strek en mijn borst hef, dan lijken ze me direct eruit te pikken. Dan val ik op in de grauwe massa slaven en dat betekent: slaag.Ik ben een kind van twee slaven die elkaar zeer lief hadden. Boven de grote balen katoen uit reikten hun blikken naar elkaar. Mijn moeder heeft er talloze malen over verteld.Haar leed en eenzaamheid waren vanaf het allereerste moment dat ze zijn ogen ontmoette lichter, draaglijker geworden.Zijn donkere ogen troostten haar op een manier die woorden niet hadden kunnen doen.Mijn moeder vertelde me dat ze aan het afglijden was. Ze was zichzelf een beest gaan vinden, een vies dier. Maar de ogen van mijn vader hadden een godin in haar gewekt. Ze had dit geheim voorzichtig moeten bewaken.Hoe zíj mijn vader aan heeft gekeken weet ik niet, want ik heb het hem nog niet kunnen vragen. Maar dat ik uit grote liefde ben verwekt voel ik dagelijks in de kracht waarmee ik dit zware leven doorsta. Hóe ze elkaar gevonden hebben, tijdens of na het werk…..ik weet weinig feiten..Maar wanneer mijn moeder over hem vertelde zat ik ademloos te luisteren. Moeder vertelde dat het heel lang heeft geduurd voor ze elkaar voor het eerst aanraakten. En toen nóg was het een terloopse, zo onverschillig mogelijke aanraking, die geen enkele verdenking op mocht roepen. Ze vertelde me hoe moeilijk het was om alle wensen en verlangens los te laten en te wachten tot de aanraking zo neutraal zou lijken.(Terwijl hij dat natuurlijk niet was.) Wat een hartstocht lag er achter verborgen! Ze voelden beiden instinctief dat dit vanaf grote afstand te bespeuren zou zijn, en dat het onmiddellijk tot separatie zou leiden als het ontdekt werd. Dus leerden ze zich beheersen.Vaak vertelde mijn moeder hoe mijn vader er uit zag,. Het was alsof ze zijn beeld in mijn hoofd wilde prenten, zodat ik hem ooit terug zou kunnen vinden.Maar het beeld wat zij schetste was als van een jonge god, een heilige. Een zwarte heilige, wel te verstaan.Ik vroeg dan maar door en door en uiteindelijk vertelde ze me details die me, bij een eventuele zoektocht, veel belangrijker leken dan al het andere dat ze verheerlijkte.Wat me het meest fascineerde, dat was hoe ze met zijn "lelijke" kanten een spel was gaan spelen, waardoor juist díe haar liefde tot uitersten konden opzwepen. De grote wond op zijn bovenarm moet lelijk en afschrikwekkend zijn geweest: het gloeiende merkijzer was flink uitgeschoten bij het brandmerken, en toch sprak zij er over alsof het een sieraad was geweest.Zijn hoofd was aan de achterkant vrij plat en als ik het voor me zag leek het me niet mooi en zelfs wat vreemd, maar voor moeder werd hij dáarom anders dan al die andere en ze beminde hem nog inniger om die heel eigen bouw en vorm van zijn hoofd.
Als ik over mijn ouders praat word ik gelukkig. Gelukkig omdat die liefde altijd voelbaar is geweest. Ik heb mijn moeder's ogen altijd op me voelen rusten met grote genegenheid. In mij kwam immers haar grote liefde tot leven. Door mij vergat ze haar ellende.Hoe ze elkaar uiteindelijk in heel hun openheid en naaktheid hebben ontmoet heeft moeder als een diep geheim in haar graf meegenomen, maar het leek een zoet geheim. Een geheim dat haar leven glans heeft gegeven in een wereld vol duisternis.Wanneer ik nu naar Barbara kijk zou ik willen dat ik de kracht van mijn vader had. Dat ik haar aan zou kunnen kijken zoals mijn vader ooit naar mijn moeder keek.Maar Barbara is zo'n bijzondere vrouw dat ik nauwelijks in haar buurt durf te komen.Alle mannen fantaseren over Barbara. Maar wanneer je 's avonds in het stro ligt te woelen en aan Barbara denkt, dan voel je dat Barbara de baas blijft en grenzen stelt aan wat je van haar mag zien.Zo is zij, sterk en zelfstandig, in een wereld die ons doet denken dat we minderwaardig zijn.Ik weet dat Barbara gelijk heeft, ik weet dat haar waarheid dichter bij de echte waarheid ligt dan de waarheid van al de sterke, rijke, blanke mensen die beweren dat wij minderwaardig zijn.Maar iets in mij twijfelt en is angstig. Een deel van mij is sterk en herinnert zich de liefde van mijn ouders, maar een ander deel van me herinnert zich vele zweepslagen, stokslagen en ander geweld.Wanneer ik, net als Barbara, over mijn twijfel heen ben zal ook ik niet meer geslagen worden. Daar ben ik van overtuigd. Tot die dag durf ik haar nog niet recht in de ogen te kijken…. Nelleke Nieuwboer Zeist, november 2003

Najaar 2019 en begin 2020 is gewijd aan 'La Convivencia, harmonie in diversiteit' een theaterstuk dat ik heb geschreven vanuit Joods-Arabisch-Christelijk Spanje en de wereld van de troubadours van zuid-Frankrijk. Tevens connectie met het prinsdom Orange..rode draad in veel van mijn stukken. Het wordt door zeer goede amateurs en professionals gespeeld. Een mooie groep mensen van diverse achtergronden.


De afgelopen jaren heb ik veel theaterstukken geschreven en met groepen acteurs en musici uitgevoerd op bijzondere locaties.

Bezoek ook mijn pagina met beeldhouwwerken en schilderijen

Links naar andere websites (als er een omleiding komt kun je er gewoon op klikken) :

  • Van mij