Kunst & Leven, Art & life.

Welkom!! (scroll down for English)

Hier vind je foto's, verhalen en links naar de kunstuitingen van mijn leven als vrije artiest.

Vanaf mijn jeugd werd ik deel van de creatieve flow die voor mij als een innerlijk pad is!

Datgene wat vanuit mijn hart wil stromen zoekt een weg via zang, theater, schrijven, video en film, kostuums maken, beeldhouwen & schilderen, fotografie.

Mocht je vragen hebben, of mijn vaardigheden als zangdocente of regisseuse nodig hebben:

nelleke@kunstrijk.nl 0610051916 zie ook www.kunstrijk.nl


Expositions

On the 19th and 20th of sept 2020 my garden with artworks will open to visitors . (atelierlint Soest)

In the Summer of 2021 there will be an outdoor exhibition around the canals of Amersfoort. If everything goes well seen Covid, there will be botes sailing alongside the exposition.

Waterlijn Kunstvaarroute partner KunstRijk

You see the sketches at the left.

A bronze

I'm working on a small bronze statue of a nurse. It will become a present for (25 years) volunteers of the hospital of Utrecht en Zeist called 'Diaconnessenhuis'.

NOVEL

At this moment I am working on a novel (suitable for movie) on medieval history, called 'The Story of Guilhaume'. It is about the birth of Christian Europe, where even here, natives were slaughtered for. It is about 'amor longh'and 'amor fin. The first book is called 'The battle against the Saxons'

Slavernijverleden/Slavery

In 2003 schreef ik dit onderstaande verhaal.This story I wrote in 2003Barbara Ze heet Barbara en is mooi. Barbara werkt hard. Harder dan misschien strikt noodzakelijk is. Nog vóor de opzichters bij haar in de buurt komen heeft ze hen al overtroeft met haar nieuwe oogst katoen en haar trotse blik en houding. Ze kunnen haar niet slaan, niet neerbuigend behandelen.Ik kijk iedere keer verbaasd naar de spanning die zich opbouwt als zij overeind komt en de opzichters haar richting oplopen.En iedere keer kijk ik met nóg meer verbazing hoe klein ze worden als ze vlak achter haar staan. Ze lopen weg als honden met hun staart tussen de poten.Ikzelf krijg regelmatig zweepslagen over mijn rug. Of ik nu hard werk of langzaam, veel of weinig oogst en samenbind en draag, het is nooit goed.Ik zie dat ze iets doet met haar lichaam. Het is een taal. Ik probeer dat óok, maar bij mij werkt het niet. In tegendeel: als ik mijn hoofd fier rechtop houd, mijn rug extra strek en mijn borst hef, dan lijken ze me direct eruit te pikken. Dan val ik op in de grauwe massa slaven en dat betekent: slaag.Ik ben een kind van twee slaven die elkaar zeer lief hadden. Boven de grote balen katoen uit reikten hun blikken naar elkaar. Mijn moeder heeft er talloze malen over verteld.Haar leed en eenzaamheid waren vanaf het allereerste moment dat ze zijn ogen ontmoette lichter, draaglijker geworden.Zijn donkere ogen troostten haar op een manier die woorden niet hadden kunnen doen.Mijn moeder vertelde me dat ze aan het afglijden was. Ze was zichzelf een beest gaan vinden, een vies dier. Maar de ogen van mijn vader hadden een godin in haar gewekt. Ze had dit geheim voorzichtig moeten bewaken.Hoe zíj mijn vader aan heeft gekeken weet ik niet, want ik heb het hem nog niet kunnen vragen. Maar dat ik uit grote liefde ben verwekt voel ik dagelijks in de kracht waarmee ik dit zware leven doorsta. Hóe ze elkaar gevonden hebben, tijdens of na het werk…..ik weet weinig feiten..Maar als mijn moeder over hem vertelde zat ik ademloos te luisteren. Moeder vertelde dat het heel lang heeft geduurd voor ze elkaar voor het eerst aanraakten. En toen nóg was het een terloopse, zo onverschillig mogelijke aanraking, die geen enkele verdenking op mocht roepen. Ze vertelde me hoe moeilijk het was om alle wensen en verlangens los te laten en te wachten tot de aanraking zo neutraal zou lijken, terwijl hij dat natuurlijk niet was. Wat een hartstocht lag er achter verborgen! Ze voelden beiden instinctief dat dit vanaf grote afstand te bespeuren zou zijn, en dat het onmiddellijk tot separatie zou leiden als het ontdekt werd. Dus leerden ze zich beheersen.Vaak vertelde mijn moeder hoe mijn vader er uit zag, als wilde ze zijn beeld in mijn hoofd prenten, zodat ik hem ooit terug zou kunnen vinden.Maar het beeld wat zij schetste was als van een jonge god, een heilige. Een zwarte heilige, wel te verstaan.Ik vroeg dan maar door en door en uiteindelijk vertelde ze me details die me, bij een eventuele zoektocht, veel belangrijker leken dan al het andere wat ze verheerlijkte.Wat me het meest fascineerde, dat was hoe ze met zijn "lelijke" kanten een spel was gaan spelen, waardoor juist díe haar liefde tot uitersten konden opzwepen. De grote wond op zijn bovenarm moet lelijk en afschrikwekkend zijn geweest: het gloeiende merkijzer was flink uitgeschoten bij het brandmerken, en toch sprak zij er over alsof het een sieraad was geweest.Zijn hoofd was aan de achterkant vrij plat en als ik het voor me zag leek het me niet mooi en zelfs wat vreemd, maar voor moeder werd hij dáarom anders dan al die andere en ze beminde hem nog inniger om die heel eigen bouw en vorm van zijn hoofd.Als ik over mijn ouders praat word ik gelukkig. Gelukkig omdat die liefde altijd voelbaar is geweest. Ik heb mijn moeder's ogen altijd op me voelen rusten met grote genegenheid. In mij kwam immers haar grote liefde tot leven. Door mij vergat ze haar ellende.Hoe ze elkaar uiteindelijk in heel hun openheid en naaktheid hebben ontmoet heeft moeder als een diep geheim in haar graf meegenomen, maar het leek een zoet geheim. Een geheim dat haar leven glans heeft gegeven in een wereld vol duisternis. Als ik nu naar Barbara kijk zou ik willen dat ik de kracht van mijn vader had. Dat ik haar aan zou kunnen kijken zoals mijn vader ooit naar mijn moeder keek.Maar Barbara is zo'n bijzondere vrouw dat ik nauwelijks in haar buurt durf te komen.Alle mannen fantaseren over Barbara. Maar als je 's avonds in het stro ligt te woelen en je aan Barbara denkt voel je dat Barbara de baas blijft en grenzen stelt aan wat je van haar mag zien.Zo is zij, sterk en zelfstandig, in een wereld die ons doet denken dat we minderwaardig zijn.Ik weet dat Barbara gelijk heeft, ik weet dat haar waarheid dichter bij de echte waarheid ligt dan die van al de sterke, rijke, blanke mensen die beweren dat wij minderwaardig zijn.Maar iets in mij twijfelt en is angstig. Een deel van mij is sterk en herinnert zich de liefde van mijn ouders, maar een ander deel van me herinnert zich vele zweepslagen, stokslagen en ander geweld.Als ik, net als Barbara, over mijn twijfel heen ben zal ook ik niet meer geslagen worden daar ben ik van overtuigd. Tot die dag durf ik haar nog niet recht in de ogen te kijken…. Nelleke Nieuwboer Zeist, november 2003

Welcome to these pages!!

A place where you will find images, stories and links of the variety of my work as a free artist.

This is about singing, producing music-theatre (semi-opera), writing plays, film and video, photography, drawing, painting and sculpturing. If you please: visit also www.kunstrijk.nl, my life's work as a producer and playwright.

Since my twenties I embarked on a very special road. An innerpath of art.

If you have any questions, a wish or a need for my skills as an experienced playwright, director an allround producer or for voice-coaching: please contact me! nelleke@kunstrijk.nl /0031610051916

Najaar 2019 en begin 2020 is gewijd aan 'La Convivencia, harmonie in diversiteit' een theaterstuk dat ik heb geschreven vanuit Joods-Arabisch-Christelijk Spanje en de wereld van de troubadours van zuid-Frankrijk. Tevens connectie met het prinsdom Orange..rode draad in veel van mijn stukken. Het wordt door zeer goede amateurs en professionals gespeeld. Een mooie groep mensen van diverse achtergronden.


De afgelopen jaren heb ik veel theaterstukken geschreven en met groepen acteurs en musici uitgevoerd op bijzondere locaties.

Bezoek ook mijn pagina met beeldhouwwerken en schilderijen

Links naar andere websites (als er een omleiding komt kun je er gewoon op klikken) :

  • Van mij