Carl Baermann Op.63 No.14



Carl Baermann Op.63 No.21



Carl Baermann Op.63 No.22



Carl Baermann Op.63 No.25



Carl Baermann Op.63 No.27



Carl Baermann Op.63 No.28



Carl Baermann Op.63 No.31



Carl Baermann Op.63 No.32



Carl Baermann Op.63 No.34



Carl Baermann Op.63 No.37



Carl Baermann Op.63 No.38



Carl Baermann Op.63 No.40



Carl Baermann Op.63 No.41



Carl Baermann Op.63 No.43



Carl Baermann Op.63 No.44



Carl Baermann Op.63 No.47



Carl Baermann Op.63 No.49




Carl Baermann Op.63 No.50






Standaardwerk voor klarinettisten

 Carl BaermannOp 54 jarige leeftijd begon Carl Baermann met het schrijven van zijn "Volständige Klarinetten Schule" opus 63 en 64, in het engels genaamd: "Carl Baermann's Celebrated Method For Clarinet". In elf jaar tijd, van 1864 tot 1875, schreef hij deze klarinet methode. Op het moment van schrijven had hij een enorme muzikale levenservaring. Het is geen toeval dat zijn levenswerk in de komende eeuwen een standaardwerk voor klarinettisten zou worden.

 

Zijn beroemde vader Heinrich Baermann

 

Carl Baermann werd geboren in München op 24 oktober 1810 en stierf in München in 1885. Op jonge leeftijd kreeg hij al klarinetles van zijn vader Heinrich Joseph Baermann (1784-1847). Carls vader was soloklarinettist in het hoforkest van München en een beroemd klarinetvirtuoos in de eerste helft van de negentiende eeuw. Heinrich reisde Europa en Rusland door om concerten te geven, meestal in koninklijke paleizen. Zijn goede vriend Carl Maria von Weber (1786-1826) schreef verschillende belangrijke concerten en kamermuziekwerken voor hem.

 

Als jongen mee op reis

 

Sinds 1835 toen Carl nog maar vijftien jaar oud was, ging hij al met zijn vader mee op reis. Ook hij werd een groot klarinetvirtuoos. Daarnaast speelde hij veel bassethoorn. Tijdens hun concertreizen speelden zij de speciaal voor hen gecomponeerde opus 113 en 114 van Felix Mendelssohn (1809-1847) voor de bezetting van klarinet, bassethoorn en piano of orkest.

 

Thuis in München

 

 

 

Op middelbare leeftijd besloot Carl na verschillende toernees thuis te blijven in München omdat het reizen te paard door Europa en Rusland nu niet zo'n confortabele bezigheid was. In het orkest van München leerde hij op het gebied van instrumentenbouw veel van zijn collega fluittist Theobald Boehm (1794-1881) die we kennen als de ontwerper van de moderne fluit. Carl ontmoette in die tijd de instrumentmaker George Ottensteiner (1815-1879), met wie hij ging samenwerken om zijn nieuwe klarinet te ontwerpen: de Baermann-Ottensteiner klarinet.

 

Achtien kleppen

 

Dit instrument, waar hij in 1860 patent op kreeg, had in plaats van tien kleppen van de klarinet van zijn vader nu achttien kleppen. Technisch een makkelijker te bespelen instrument, maar ook de klank moet voller geworden zijn. Het Baermann-Ottensteiner systeem werd in Duitsland het meest bespeelde klarinetsysteem. Het was het levenswerk van een klarinetvirtuoos en een vakkundig instrumentmaker. De beroemdste bespeler van de Baermann-Ottensteiner klarinet was Richard Mühlfeld (1856-1907). Hij bleef dit klarinetsysteem zijn leven lang trouw. Zijn manier van spelen op deze klarinet was zeer expressief, met een verbluffend vibrato (zoals hij gewend was te spelen op zijn andere instrument, de viool). Johannes Brahms (1833-1897) was zo onder de indruk van het klarinetspel van Mühlfeld, dat hij verschillende prachtige kamermuziekwerken voor hem schreef.

 

Onovertroffen klarinetmethode

 

Carl Baermann kreeg een muzikale opvoeding, had bijzondere muzikale aanleg, gaf op het hoogste niveau vele concerten op het Europese Continent, kwam in contact met de belangrijke musici en had orkest ervaring. We kunnen zeggen dat hij een tomeloze inzet had voor zijn vak waarbij het streven naar perfectie een rol moet hebben gespeeld. Dit alles leidde tot het schrijven van zijn onovertroffen klarinetmethode die 150 jaar later voor hedendaagse klarinettisten nog van onschatbare waarde is. De methode laat zijn interesse in pedagogiek en zijn behoefte om de nieuw ontwikkelde klarinet uit te leggen zien en is in verschillende uitgaven te koop. Het is geschreven in twee hoofddelen, opus 63 en 64.

Opus 63 bestaat uit vier delen:

 

 

 

deel 1 is een theoretisch deel.

 

Voornaamste uitgaven:

 

1.             502a Johann André

2.             first division Carl Fischer

deel 2 is het meest gebruikte, het bestaat uit korte (Minimal) techniekoefeningen, toonladderoefeningen, etudes en 25 voordrachtetudes.

 

Voornaamste uitgaven:

 

1.             502b Johann André

2.             second division Carl Fischer

deel 3, het toonladderboek bestaat uit de beroemde toonladderoefeningen en appergio's.

 

Voornaamste uitgaven:

1.             502c/e Johann André

2.             third division Carl Fischer

deel 4 is een pianobegeleiding die hoort bij de 25 voordrachtetudes uit deel 2.

 

Voornaamste uitgaven:

502d Johann André

 

 

Opus 64 b

 

estaat uit twee delen:

 

deel 1 bestaat uit 12 etudes en 15 voordrachtetudes.

 

Voornaamste uitgaven:

 

1.             502e Johann André

2.             part 4 Carl Fischer/Bettony

deel 2 bestaat uit een piano deel als begeleiding voor de 15 voordrachtetudes.

 

Voornaamste uitgave:

 

1.             502f Johann André

1.            

2.            

Opus 64 is een opleiding tot klarinetvirtuoos, het behandelt verschillende specifieke moeilijke grepen voor de klarinet.

 

Rode draad...

 

 

 

De "Volständige Klarinetten Schule" is een complete methode om het klarinetspel in al zijn facetten te ontwikkelen: toonvorming, techniek, speelkarakter en interpretatie. Klarinettisten leren hun klarinetvaardigheden veelal in een orkest of door veel stukken en etudes te spelen. Een betrouwbaarder klarinet beheersing is aan te leren door de afzonderlijke klarinettechnische onderdelen van eenvoudig naar gecompliceerd te studeren. De methode van Baermann voorziet in het apart aanleren en het vormen tot één geheel van de afzonderlijke onderdelen van de klarinettechniek. Voor iedere klarinettist, die zijn of haar niveau wil verbeteren, geven de verschillende delen van de methode een leven lang voldoende stof tot uitdaging. Hierdoor loopt deze complete methode als een rode draad door de studie van een klarinettist. Voor de beginnende klarinettist is de methode nog te moeilijk, maar naar gelang de vorderingen in de eerste studiejaren kan er met de methode begonnen worden. Boeken die goed vooraf gaan aan de methode van Baermann zijn: "Die fröliche Klarinette" in drie delen van Rudolf Mauz met aansluitend de Elementaire Schule van Demnitz.

 

Weinig in gebruik….

 

Dat de methode van Baermann betrekkelijk weinig in gebruik is heeft verschillende oorzaken. In deel 502b, Johann Andre Offenbach/Main), wat hetzelfde is als de 2nd division uitgave van Carl Fischer is de progressie erg groot. Bovendien staan de verschillende studieonderdelen onoverzichtelijk door elkaar. Er wordt te summier uitgelegd hoe deze onderdelen gestudeerd moeten worden. Verder mist de pianopartij de notatie van de klarinetpartij (uitgave André), zodat de pianist niet kan zien wat de klarinettist doet. De Carl Fischer uitgave mist deze pianopartij helemaal. De Poolse uitgave (PWM edition) voldoet hierin wel goed maar is uitverkocht. In een nieuwe uitgave (Gutmann) is dit probleem gedeeltelijk opgelost. Als er aan de methode begonnen wordt, maakt men hem meestal niet af en van de begeleiding met piano weet men het bestaan niet, laat staan dat een klarinettist het volgende interessante deel, opus 64 van de methode, gaat studeren. Op deze site vertel ik hoe je de methode gestructureerd kunt studeren, hoe je de vruchten plukt van deze beroemde "Celebrated Method for Clarinet".

 

Documentatie, Carl Baermann. Download the Full Text in deze pagina !!!

 

Waardering....

 

Ordening en uitleg van de methode is te vinden op deze site. Ik hoop hiermee de methode van Baermann de waardering te geven die het verdient en daardoor klarinettisten te stimuleren in hun studie.

 

Romantische muziek

 

De muziek van Baermann laat je aandacht nooit verslappen vanwege zijn spanning. Dit is karakteristiek voor de Romantische stijl uit die tijd. Uitdrukkingen van persoonlijke gevoelens in deze muziek leiden tot uitersten: dramatische opwinding en lyrische dromerigheid. Componisten en uitvoerenden uit die tijd wilden met hun contrastrijke muziek, zoals bijvoorbeeld de tegenstelling tussen een nocturne en een bravura, indruk maken op het publiek. De muzikale kenmerken zijn bijvoorbeeld: grote melodische lijnen, virtuositeit en een groot gevoel voor klank. Romantische musici gebruikten hun instrumenten als de menselijke stem, die erg persoonlijk en van nature uitdrukkingsvol kan zijn. Een voorbeeld daarvan is de instrumentale compositie met de titel "Lied ohne Worte" van Mendelssohn.

 

Klarinet expressief

 

Baermann benadert de spanning van menselijke stem met zijn klarinetcomposities in opus 63 en 64. De capaciteiten van de klarinet worden tot het uiterste uitgebuit, op een manier die je de subtiliteit en gevoeligheid van het instrument doen ontdekken.

 

De methode studeren

 

Door gestructureerd de methode te studeren kun je jezelf technisch en muzikaal ontwikkelen tot een goede klarinet(tiste) met zelfvertrouwen. Uitleg over de manier van studeren van het bewuste deel 502b (Andre uitgave) of 2nd division (Fischer) vind je hieronder op deze site. Carl Baermann wist als geen ander wat moeilijk is op een klarinet. Door de technische oefeningen uit de methode te studeren worden klarinetproblemen verbeterd of opgelost. Daarnaast hebben de voordrachtetudes uit de methode prachtige muzikale melodieën die zo mooi klinken op een klarinet. Deze voordrachtetudes vragen wel veel van je muzikale motivatie tot het vormen van klank en muzikale zinnen. Ben je bereid die expressiviteit aan te gaan dan geeft de kwaliteit van de etudes je alle mogelijkheden daartoe en zal de muziek als een spannend verhaal klinken waarbij de geleerde techniek volledig in dienst staat van je interpretatie. Gesteund door de pianobegeleidingen zijn ze als romantische voordacht stukken een aanwinst voor het klarinetrepertoire.

 

Het beroemde toonladderboek

 

In het beroemde toonladderboek deel 502c (André) wat hetzelfde is als de Third Division (Fischer) is er wel een logische opbouw in toonsoorten maar geen studiestructuur. Deze studiestructuur heb ik in het week studie-schema voor dit toonladderboek maar ook uit edition 502b (Johann Andre) of 2nd Division (Fischer) van Baemann's methode samengesteld.

Deze techniekstudie noemen we basisoefeningen.

De verschillende onderwerpen zijn:

 

1.             De toon- klankoefeningen

2.             De toonladder/drieklank oefeningen.

3.             Korte techniek oefeningen (short Exercises) van meestal 8 maar ook wel 6 tonen.

Je kunt de week studie-schema's voor deze basisoefeningen hieronder bekijken of downloaden in het menu hiernaast.

 

Studeer de basisoefeningen altijd met mogelijk toepasbare variaties, die je in het menu rechts hiernaast kunt vinden.