Po COVID-19 naciskajmy na rządy, żeby wspólnie dążyły do tego, żeby żadna inna choroba już nigdy nie miała tak destrukcyjnego wpływu na świat.
Pandemia COVID-19 uwidoczniła wzajemnie powiązany charakter dzisiejszego świata i potrzebę globalnego działania w czasach kryzysu w celu zapewnienia zbiorowego bezpieczeństwa. Zwracamy się do rządów na całym świecie o podjęcie kroków na szczeblu globalnym i krajowym w celu wyciągnięcia wniosków z tej pandemii i przygotowania na szczeblu globalnym reakcji na każdy przyszły kryzys. Nasze kluczowe prośby zostały przedstawione poniżej:
Wczesne wykrywanie chorób dla ich szybkiego i skutecznego powstrzymania: lekarze i pielęgniarki zawsze będą na czele naszej walki z chorobami i kluczowym jest, aby mogli o nich informować społeczeństwo i specjalistów z innych krajów. Domagamy się ustanowienia formalnego systemu ostrzegania wśród pracowników medycznych, którzy dostrzegą takie zagrożenie. Niech taki system komunikacji będzie pozbawiony wpływów politycznych, żeby żaden pracownik służby zdrowia, który zgodnie z jego najlepszą wiedzą ujawni problemy zdrowotne, nie był nigdy ścigany.
Ustanowienie globalnej strategii radzenia sobie z pandemią: Wzywamy przywódców do określenia globalnej strategii wraz z mechanizmami, które będą uruchamiane na wypadek pandemii. Instytucje, takie jak WHO (Światowa Organizacja Zdrowia), powinny odgrywać większą rolę w koordynowaniu kryzysu przy wsparciu ekspertów w dziedzinie zdrowia i udzielać rządom krajowym wskazówek dotyczących kroków, jakie należy podjąć, aby poradzić sobie z przyszłymi przypadkami. Taka strategia powinna obejmować różne drogi przenoszenia, być naukowo uzasadniona, uwzględniać potrzebę dystrybucji i produkcji kluczowego sprzętu medycznego oraz być niezależna od geograficznego źródła choroby.
Usprawnienie globalnej strategii zapewnienia zbiorowego bezpieczeństwa i dostępu do opieki zdrowotnej:
Uzgodnienie minimalnych wymogów mających na celu zapewnienie zbiorowego bezpieczeństwa jest niezbędne, aby w przypadku kryzysu sanitarnego ukierunkować państwa i zapewnić wszystkim bezpieczeństwo. Na przykład, zapewnienie zwolnień lekarskich w takim scenariuszu kryzysowym pozwala pracownikom pozostać w domu i nie rozprzestrzeniać wirusa na innych. Konieczne jest wyznaczenie wspólnych celów, aby w okresie kryzysu wszystkie kraje mogły zapewnić ratującą życie opiekę zdrowotną dla obywateli, bez nadmiernego wpływu na ich osobiste finanse. Jest to cel trudny do osiągnięcia w niektórych regionach świata, ale wzywamy do ustalenia planów w oparciu o indywidualne uwarunkowania krajowe w celu ochrony najbardziej narażonych osób na naszej planecie.