Θεραπευτικό θέατρο
Το θέατρο σίγουρα είναι διασκέδαση ,συντροφιά ,γνώση ,είναι και ...χειροκρότημα.
Είναι κάθαρση του νου για τον ηθοποιό και τον θεατή.
Με το θέατρο συνειδητοποιούμε ,βλέπουμε την αλήθεια ζωντανή
,χάρη στους ρόλους που ζωντανεύουν οι Ηθοποιοί.
Και αυτή η σοφία αποτυπώνεται πιο καλά μέσα μας ,
όταν την δεις σε δράσει και τότε το θέατρο μας αλλάζει ,αλλάζει τον κόσμο.
Με το θέατρο ερχόμαστε σε επαφή με τα αστέρια ,τα αστέρια του πνεύματος .
Και όταν συναναστρέφεσαι με Αστέρια κάτι θα κερδίσεις ...
Με το θέατρο ο νους <φωτίζεται> ,η ψυχή παίρνει δύναμη ,ο κόσμος γίνεται πιο ορατός.
Αρκεί να το πλησιάσεις ,το θέατρο, με ταπεινότητα...
Το Θέατρο είναι φιλοσοφία που γράφεται από ποιητές και ζωντανεύει από ηθοποιούς
Είναι διαλογισμός ρόλων και συναισθημάτων
Είναι Ναός αυτογνωσίας
Είναι τρόπος για να ζεις !
Δεν είναι ,όμως μόνο αυτό .Είναι και θεραπεία συμπεριφοράς .
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε πρόβλημα με τον θυμό, νευριάζουμε με το παραμικρό.
Βέβαια εδώ μπορεί να υπάρχουν και εσωτερικά προβλήματα
που έχουν δημιουργήσει αυτήν την συμπεριφορά και ένας ψυχολόγος
θα ήταν ο ιδανικός για να μας βοηθήσει.
Εμείς στο θέατρο γινόμαστε ψυχολόγοι του ρόλου ,
γιατί για να ερμηνεύσεις πρέπει να κατανοήσεις .
Οποία και αν είναι η αιτία ,αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι
ο θυμός δεν λύνει κανένα πρόβλημα ,το αντίθετο μάλιστα ,
δημιουργεί προβλήματα ακόμα και στην υγεία μας .
Πως θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε
τον εαυτό μας;
Φτιάχνοντας έναν ρόλο του εαυτού μας ,χωρίς το πρόβλημα π.χ. του θυμού.
Αν δηλαδή παίζαμε σε μια παράσταση και ο χαρακτήρας που είχαμε να ερμηνεύσουμε
ήταν ένα άνθρωπος πράος, και σε κάθε τι που θα μπορούσε να τον εκνευρίσει
εκείνος θα αντιδρούσε με ένα χαμόγελο.
Φανταστείτε τώρα να κάνετε πρόβα τον ρόλο σας καθημερινά
και για μια ώρα την ημέρα ,σε πραγματικές συνθήκες, π.χ. ,
όταν πάτε για ψώνια ,μια βόλτα ,και ότι και να σας συμβεί, που
θα μπορούσε να σας δημιουργήσει θυμό ,εσείς απλά χαμογελάτε
και όσο διαρκεί η ανάγκη για οργή, συνεχίζετε να χαμογελάτε
μέχρι μέσα σας να σβήσει η ενέργεια του θυμού. Θα μπορούσατε επίτηδες
να δημιουργήσετε συνθήκες θυμού π.χ. σκοντάφτω ή μου πέφτουν τα κλειδιά
και η αντίδραση σας να είναι αυτή που επιθυμείτε ,χαμόγελο.
Αυτό σιγά σιγά θα σας γίνει συνήθεια και θα αντιδράτε έτσι και όταν σας συμβαίνει απρόοπτα.
Κάποιες φορές ένας ηθοποιός που δουλεύει έναν ρόλο
,μπορεί να μπει τόσο βαθιά στον ρόλο και κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του ρόλου
να τα υιοθετήσει στον δικό του χαρακτήρα ,εφόσον το επιθυμεί .
Γιατί είναι πιο εύκολο να κάνεις δικό σου ένα χαρακτηριστικό
όταν το έχεις δουλέψει τόσες φορές κάνοντας κάποιο ρόλο .
Είναι πιο εύκολο να τα αποδεχτεί ο εγκέφαλος μας
αφού, το έχει ξαναζήσει μέσα στο θέατρο…
Έχουμε ακούσει ότι οι θετικές δηλώσεις βοηθάνε .
Γίνεται .Αλλά θετική δήλωση δεν είναι όταν αναφέρεις το πρόβλημα
γιατί ο εγκέφαλος το πρόβλημα ακούει και το εκλαμβάνει σαν εντολή .
Π.χ. “σήμερα ότι και να μου συμβεί δεν θα θυμώσω “.
Είναι λάθος και ο εγκέφαλος μας καταλαβαίνει ότι μπορεί να θυμώσει .
Η θετική δήλωση θα μπορούσε να είναι έτσι ‘ότι συμβαίνει
είναι για να να χαμογελάσω” ή “σήμερα είναι η μέρα που χαμογελάω”
Αυτό αν το κάνουμε καθημερινά θα μας γίνει συνήθεια .
Σκεφτείτε να το ενισχύσουμε και με την δημιουργία ρόλου ,σαν να κάνουμε πρόβα .
Θα είναι ακόμα πιο δυνατό .Θα μπορούσαμε ,αν δεν ξέρουμε
τι είναι αυτό που μας δημιουργεί ένα οξύθυμο χαρακτήρα ,
να επισκεφτούμε ένα ειδικό ,όπως είπαμε πιο πάνω ,έναν ψυχολόγο ,
αλλά θα μπορούσαμε ,παράλληλα, να αναρωτηθούμε και μόνοι μας
μέσα ,σε ένα ήσυχο περιβάλλον αφού χαλαρώσουμε με μερικές ανάσες ,
να αναρωτηθούμε γιατί έχουμε αυτή την συμπεριφορά .
Αν επιμείνουμε και το κάνουμε συχνά, ίσως μπορέσουμε να καταλάβουμε το γιατί.
Η ψυχή απαντά όταν τη ρωτάς .Η κατανόηση της αιτίας του προβλήματος είναι η μισή λύση.
Θα μπορούσαμε ,ακόμα ,να οραματιστούμε τον εαυτό μας,
βλέποντας τον με το μάτι του νου να κάνει αυτό που θέλουμε να έχουμε στην συμπεριφορά μας .
Το σημαντικό εδώ, να αισθανόμαστε ότι ισχύει αυτό που βλέπουμε .
Καλό είναι να κάνουμε αυτή την άσκηση με ησυχία και αφού πριν έχουμε χαλαρώσει
σώμα και νου, γιατί τότε ο νους μας είναι πιο δεκτικός .
Ο νους τείνει να μοιάσει με εκείνο που τροφοδοτείται
Ο νους μας καταλαβαίνει εικόνες και λόγια και τα μεταφράζει σε συναισθήματα .
Ότι αισθανόμαστε αυτό θα δημιουργήσουμε .
(Ίσως έχουμε ακούσει το «Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε»
Η δικαιολογημένη οργή
πιθανόν να πρέπει να υπάρχει όταν π.χ. υπάρχει αδικία.
Όχι όμως να νευριάζουμε με το παραμικρό και ασήμαντο )
Άποψη Αφύπνισις