PAGKILALA SA MAY AKDA
Si José dela Cruz, na higit na kilala sa palayaw na Huseng Sisiw, ay isinilang noong Disyembre 12, 1746, sa Tondo, Maynila. Itinuturing siya bilang “Hari ng mga Makata sa Katagalugan” dahil sa kanyang pambihirang husay sa pagtula at malawak na impluwensiya sa panitikang Tagalog noong panahon ng kolonyalismong Espanyol. Nakuha niya ang palayaw na Huseng Sisiw sapagkat sa tuwing may nagpapagawa sa kanya ng patulang liham ng pag-ibig, sisiw ang karaniwang hinihingi niyang kabayaran. Sa kabila ng kakulangan sa pormal na edukasyon, nagsikap siyang mag-aral sa sariling paraan at natutunan ang mga akdang tulad ng Cartilla, Doctrina Cristiana, pati ang pilosopiya at teolohiya.
Si Huseng Sisiw ay kinilala hindi lamang sa kanyang talento kundi bilang guro rin ng mga makatang humubog sa panitikang Filipino, kabilang na ang Prinsipe ng mga Makatang Tagalog na si Francisco “Kiko” Balagtas. Malaki ang naging papel niya sa paglinang ng tradisyon ng pagtula sa Katagalugan, at hinangaan siya ng marami dahil sa lalim ng kaisipan at ganda ng kanyang mga akda na karaniwang inuukit sa anyong patula at pasalaysay.
Isa sa mga pinakatanyag na akdang iniuugnay kay José dela Cruz ay ang Ibong Adarna, isang korido o tulang pasalaysay na naging mahalagang bahagi ng panitikang Filipino. Ang akdang ito ay hindi lamang nagsilbing aliwan kundi naghatid din ng mga aral tungkol sa pamilya, katapatan, at kabutihang-asal. Sa kabuuan, ang buhay at mga ambag ni Huseng Sisiw ay nananatiling mahalagang pundasyon ng panitikang Tagalog at patuloy na nagbibigay-inspirasyon sa mga makata at mambabasa hanggang sa kasalukuyan.