22.1
Nám í náttúruvísindum á að stuðla að þekkingu, virðingu, ábyrgð og einstakri upplifun nemenda gagnvart náttúru, tækni, samfélagi og umhverfi. Þannig öðlast þeir þá hæfni sem til þarf til að taka skynsamlegar ákvarðanir í málefnum er varða tengsl fólks og náttúru. Námið fléttar saman efnisþætti náttúrugreina og viðmið sem varða eflingu ábyrgðar á umhverfinu, vinnubrögð og gildi náttúrugreina, nýsköpun og hagnýtingu þekkingar og getu til aðgerða.
Um náttúrugreinar í Aðalnámskrá grunnskóla
Nemendur læra að beita þekkingu og færni til að skilja umhverfi sitt, hafa áhrif á það og stuðla að umbótum í nær- og fjærumhverfi.
Áhersla er á að þekking í náttúrugreinum byggist bæði á athugunum, upplifun, ímyndunarafli, sköpun og samræðu, og að vísindaleg þekking sé síbreytileg og þróist stöðugt.
Nemendur efla forvitni og áhuga á sjálfum sér, náttúrunni, umhverfinu og fyrirbærum hennar og sjá samhengi milli eigin reynslu og vísindalegra fyrirbæra.
Lögð er áhersla á að nemendur tileinki sér vísindaleg vinnubrögð, taki þátt í rannsóknum, setji fram spurningar, skýringar og lausnir og leggi mat á niðurstöður.
Kennslan hjálpar nemendum að þróa færni til að ræða og rökstyðja hugmyndir sínar og annarra í samræðu um náttúrufyrirbæri og vísindaleg viðfangsefni.
Verkefni eru fjölbreytt, merkingarbær og tengd raunverulegum fyrirbærum og áskorunum í náttúru og samfélagi.
Nemendur öðlast skilning á mikilvægi náttúruvísinda fyrir nútímasamfélag og stöðu mannsins í náttúrunni, þar með talið ábyrgð á umhverfi, auðlindum og sjálfbærni.