La Cueta- Peña Orniz mendia

Leongo Babia eskualdeko herria da gaurko abiapuntua: La Cueta. Babiakoa ez ezik, Leon probintziako herririk garaiena ere bada La Cueta (1.460 m). Villablinotik hara joatea, ordea, ez da erraza, batez ere autobusez joanez gero. Bizpahiru gunetan errepidea estutu egiten da, baina gidari trebeari esker eta gure kide batzuen laguntzarekin inolako eragozpenik gabe heldu gara. Herriaren sarreran, Sil ibaiaren gaineko zubiaren inguruan azken prestaketak egin eta mendia gora abiatu gara.

Sil ibaia izango da gaurko ibilaldiko protagonista handienetako bat. Haren ondoan joan gara tarte luze samarrean eta haren inguruan ibiliko gara ia ibilbide osoan. Bide zabal eta erosoan goaz mendian gora ibai horren iturburuen bila. Iturburu asko ditu, ordea, eta ez da erraza zehaztea zein den horietan nagusia. Bideko seinaleak direla eta, une batez taldea bitan zatitu da, baina laster elkartu eta guztiok batera jarraitu dugu Peña Orniz mendi aldera.

Poliki-poliki hurbildu gara goiko mendietara. Une batez hamaiketakoa egitera gelditu eta, gu ikustean, inguruan zebiltzan basa-ahuntzak aztoratu egin dira. Ezkerrera nahiz eskuin aldera, gora edo behera, hura txinparta erakutsi digutena. Ikuskizun aparta inolako dudarik gabe. Ez du asko iraun eta, hamaiketakoa amaituta, berriro gure bideari ekin diogu, nahiko gertu baitugu gaurko tontorrik garaiena.

Kantauriar mendikatean gabiltza, Leongo mendietan. Argazki honetan eta gainerakoetan (begiratu beheko Argazkiak atalean) garbi ikusten da ingurune honetako handitasuna eta edertasuna. Horien artean aurkitu dugu tontorrerako bidea eta hor goaz emeki-emeki eta arreta handiz ezbeharrik ez izateko. Bidea egoera onean egon arren, toki hauetan komeni izaten da arduratsu jokatzea.

Lortu dugu tontorrera heltzea. Argazkian ez da aurpegi tristerik ageri. Denok pozik. Leon eta Asturias arteko mugan gaude. Mendi honen Leongo zatia Babiako parke naturalean dago eta bere erraietatik sortzen da Sil ibaia. 2.191 metroko garaierarekin, Peña Orniz mendia erpin hidrografikoa ere bada, bere magaletatik irtendako urak Miñora ez ezik, Duero ibaira edota Kantauri itsasora ere bai baitoaz.

Gustura egon gara Peña Ornizen gailurrean, baina itzultzeko garaia ere bada. Goitik beherakoan, hasieran berriro tentuz ibili behar izan dugu eta goiko maldak jaitsi ostean lasaiago. Zoru oneko bidean gabiltza eta laster ikusi ditugu Sil ibaiaren iturburuak izan daitezkeen errekastoak. Sigi-saga doaz gure bide berean arro handiagoen bila.

Ganadua ere badago goiko larre hauetan. Covalancha izeneko saroian, aterpe txiki bat ere badago eta han, inguruan, behi sail handia topatu dugu. Gero goitik behera jarraitu dugu, Sil ibaiko urak bezala. Ibaiari jarraituz iritsi gara abiatu garen La Cueta herrira. Badirudi 2015. urteko otsailean herri honetan balkoietarainoko elurra egin zuela. Ez zen giro izango! Alde ederreko eguraldia izan dugu guk gaurkoan.

B taldeko kideak ere heldu dira ttipi-ttapa Covalanchako aterpera. Gero inguruan dagoen leize-zulo batera hurbildu dira, goitik behera La Cueta herrira arteko bidea hartu baino lehen.

Gorakoan nahiz beherakoan, B taldeko lagunek errekatxo hau zeharkatu behar izan dute. Argazkietan ikusten denez (hemengo honetan ere bai), inolako arazorik gabe jarraitu ahal izan dute.

Talde nagusikook La Cuetara itzuli garenerako, B taldekoek prest zuten bazkaria eta giro paregabean bazkaldu dugu denok elkarrekin (deskuidu txiki bat tarteko, gaurkoan ogirik gabe). Gero astia izan dugu herria elkarrekin bisitatu, kontu-kontari aritu eta, Villablinora itzuli aurretik, honelako argazki dotoreak ateratzeko. Itzulerako bidea hobeto ezagutzen genuenez, leku estuenak tentuz zeharkatu eta inolako arazorik gabe itzuli ahal izan gara gure ostatura.