با سقوط جمهوری اسلامی و جایگزین شدن آن با حکومتی سکولار و دموکرات که رابطه حسنهای با جهان داشته و امنیت را برقرار کند، کشاورزی در بسیاری از مناطق ایران میتواند با صنایعی با نیاز آبی بسیار کمتر جایگزین شود؛ افرادی که پیشتر در کشاورزی فعال بودند نیز میتوانند به مرور به کار در این صنایع و بازار خدماتی که این صنایع ایجاد میکنند، بپیوندند. این تحول بنیادین در پی حفظ کرامت انسانی کشاورز است؛ تبدیل کشاورزی که هر روز با هراس از خشکسالی و فقر به آسمان مینگرد، به تکنسین یا فعال اقتصادی در صنعتی پایدار که آینده فرزندانش را در آن سرزمین تضمین میکند
Embedded Files
بازگشت برای پیشرفت؛ متون و الگوی بنیانگذار دولت مشروطهی ایران
انقلاب ۵۷ رویکردی اشغالگرانه نسبت به دولت ملی داشت و اساس نفرتش از پادشاهی ایرانی و مشروطهخواهی در این بود که اولی عمودِ خیمهی دولتِ ایرانی بود و دومی عصارهی تجدد سیاسی در ایران. انقلاب ۵۷ به مثابهی یک ایدئولوژیِ بدخیم برای تثبیت خود راهی نداشت مگر اینکه به عناصر ایرانیِ وحدتبخش ملت ایران حمله کند و دولتِ ایرانی را به حالت تعلیق در بیاورد.
از این روست که ایرانِ پیش از ۵۷، همیشه در ذهن و خاطرهی ایرانیان دورانی بهتر از امروز بوده است. به باور نگارنده، در ناخودآگاه ایرانی، تعلیقِ دولتِ ایران و بدونِ متولیبودنِ مملکت دلیل نابسامانیهایی است که از زمستان ۱۳۵۷ بر ایران و ایرانی وارد آمد.
ایران و اسرائیل: متحدانی طبیعی و دشمنانی غیرعادی
سعید قاسمینژاد و جاناتان سایح
در صفحات تاریخ، روابط کمی به اندازه رابطهی امروز ایران و اسرائیل متناقض و شگفتآور هستند. این دو کشور که زمانی متحدان طبیعی بودند و با پیوندی غنی از تاریخ مشترک و احترام متقابل به هم گره خورده بودند، اکنون در دو سوی یک شکاف عمیق ایدئولوژیک قرار دارند.
خصومت جمهوری اسلامی با اسرائیل نه تنها انحرافی از هنجارهای تاریخی ایران به شمار میرود، بلکه اشتباهی راهبردی است که منافع ملی ایران را تضعیف میکند. در نتیجه، بسیاری از ایرانیان اسرائیل را متحد بالقوهای در تلاش خود برای سرنگونی رژیم مذهبی و تغییر سرنوشت کشورشان میبینند.
Report abuse