Historia da lutería
A arte da lutería posúe as súas connotacións na antigüidade. Tanto a palabra lutier como a lutería derívanse da raíz luth que significa laúde, instrumento musical con gran recoñecemento desde os seus inicios na época medieval. Un lutier debe manexar un coñecemento amplo relacionado coa música, debido a isto debe documentarse sobre todos os ámbitos da música para obter o coñecemento necesario que lle axudase na correcta construción do seu instrumento.
A ciencia da lutería abarca distintos aspectos da música como a súa historia e evolución desde os seus inicios na antigüidade e os instrumentos executados en distintas épocas, diferentes métodos para construír instrumentos, mellora e desenvolvemento de instrumentos, métodos innovadores e accesorios que axuden á mellor execución dos mesmos, a excelencia na sonoridade e materiais para a construción de instrumentos de calidade.
España no século XVI deu a coñecer esta profesión como violero debido á súa asociación á vihuela. Este instrumento nesa época era bastante popular e a súa execución era efectuada con moita destreza polos músicos recoñecidos da época. Dese xeito foi evolucionando ao longo do tempo ata converterse no que coñecemos na actualidade como unha profesión digna e executada por grandes artesáns cheos dun gran enxeño e creatividade. Son tres as actividades importantes que comprende esta gran disciplina:
• A construción e a afinación de cada instrumento.
• A restauración.
• O ditame.
O apoio da Organoloxía é fundamental para a lutería debido a que esta disciplina se encarga de estudar a morfoloxía de cada un dos instrumentos musicais.
É bastante complexa a construción dun instrumento musical debido aos elementos que compoñen a estrutura individual de cada peza. Queda destacar que un lutier é un artista cheo dunha gran xenialidade e amor cara á música.