Embedded Files
Een licht dat blijft branden
Een licht dat blijft branden
Op dinsdagmiddag 2 februari 2026 zetten wij de doorlopende viering voort in de Open Hof te Kampen.
Zoals bij elke wisseling van de viering werd ook deze middag de kaars van de viering aan ons overgedragen door een voorgaande gemeenschap: Fioretti, een Orde van Franciscaanse Seculieren. Bij deze overdracht klonk een tekst van Václav Havel die als een rode draad door de viering heen zou lopen: “Diep in onszelf dragen wij hoop. Als dat niet het geval is, is er geen hoop. Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet omdat het kans van slagen heeft.”
Met de woorden: “Wij ontvangen dit licht, gedragen door velen vóór ons. Een licht dat blijft branden als teken van hoop, bescherming en trouw” namen wij de kaars in ontvangst. We beseffen dat we niet op onszelf staan, maar in een lange rij van mensen die dit licht hebben gedragen en doorgegeven.
Deze dag viel samen met Maria Lichtmis, een feestdag waarin licht, toewijding en verwachting samenkomen. In de viering onderzochten we welke plaats Maria inneemt in het leven van Jezus én in het leven van vele gelovigen, vroeger en nu. We hoorden over de betekenis van Maria Lichtmis, het moment waarop het licht wordt herkend en ontvangen, ook wanneer de toekomst onzeker is.
Een zorgvuldig samengestelde uitstalling van Mariabeeldjes, kaarten, boeken en kaarsen hielp om deze verhalen tastbaar te maken. Rond de tafel ontstonden gesprekken, persoonlijke herinneringen en kleine anekdotes. Het was alsof Maria’s vele gezichten, moeder, gelovige, vrouw, symbool van troost, even samen aanwezig waren. Samen zongen we de Lofzang van Maria, woorden van kracht en vertrouwen, gezongen door generaties heen.
Het slot van de viering was indringend en stil. Het persoonlijke verhaal “De tranen van mijn echtgenoot” werd voorgelezen en raakte aan kwetsbaarheid, verlies en liefde. Daarna luisterden we naar het lied ‘Maria’ van Stef Bos, via een video. De woorden en de muziek boden ruimte aan wat niet gezegd hoefde te worden.
Met de woorden: “Laat dit licht een teken zijn van hoop, van vrede en gastvrijheid. Wij ontvingen het en geven het door in solidariteit met allen die zorg en bescherming nodig hebben” gaven we aan het einde van de viering de kaars door aan leden van de PKN-kerk uit Amerongen, die de doorlopende viering voortzetten.
Zo blijft het licht branden. Van hand tot hand. Als teken van hoop, niet omdat het gemakkelijk is, maar omdat het goed is.
Hein Hendriksen
Met een originele toverlantaarn uit het jaar 1900 en schitterende handgeschilderde glazen platen werd het kerstverhaal van Scrooge, uit ‘A Christmas Carol’ van Charles Dickens, tot leven gebracht.
Een middag vol licht, verhalen en verbondenheid
Een middag vol licht, verhalen en verbondenheid
Op zaterdagmiddag 13 december heeft onze Zendingskerk opnieuw een bijdrage geleverd aan het kerkasiel in de Protestantse wijkgemeente ‘Open Hof’ in Kampen. Met een betrokken groep mensen was de dienst met zorg voorbereid. Samen met zendingskerkers, kinderen en andere bezoekers beleefden we een bijzondere, warme en inspirerende middag.
Bij binnenkomst werd de kaars, symbool van de doorgaande dienst en de verbondenheid tussen kerken, aan ons overgedragen door leden van een kerkelijke gemeente uit Hoorn. Na het openingsgebed nam een prachtige, bijna magische vertelling ons mee terug in de tijd.
We luisterden naar het verhaal van de gierige Scrooge, die op kerstavond wordt bezocht door de geest van zijn overleden zakenpartner en drie andere geesten. Zij confronteren hem met zijn verleden, zijn heden en zijn toekomst. Langzaam ontdekt Scrooge de kracht van vriendelijkheid, mededogen en vrijgevigheid, en verandert hij in een nieuw mens. De kinderen zaten ademloos te luisteren, zichtbaar geraakt door de beelden en het verhaal. Maar ook de volwassenen lieten zich opnieuw meevoeren door deze tijdloze klassieker.
Daarna zongen we samen het lied ‘Vuur en Vlam’, speciaal uitgekozen door de kinderen, een levendig moment van gezamenlijke vreugde. Na een korte pauze volgde een gesprek, geïnspireerd op de adventskalender van Alain Verheij, waarin de eenvoudige maar indringende vraag centraal stond: “Wat is goed”?
In zang en muziek kreeg de dienst verder vorm. Met videobeelden werden we begeleid bij het zingen van ‘Licht dat ons aanstoot in de morgen’ en ‘Geest van hierboven’. Een nadrukkelijk moment van stilte, bezinning en verbondenheid.
Na het afsluitende gebed gaven wij de kaars door aan een leden van een kerkelijke gemeente uit Elburg. Wat een fijne dienst was het; een middag om dankbaar op terug te kijken.
Nu zou het zo mooi zijn als nog meer Zendingskerkers bij zo’n dienst aanwezig zijn.
Doe mee, kom ook, en ervaar wat deze diensten zo bijzonder maakt.
Een volgende bijdrage van de Zendingskerk is op 2 februari 2026 van 14.00 tot 16.00 uur.
Voor meer informatie kun je contact opnemen met Lucie Claessen via pastoraat@zendingskerk.nl
Sfeerimpressie bezoek Open Hof in Kampen
Woensdag 5 november zijn we met een tiental zendingskerkers naar Kampen gegaan. Daar hebben we van 16 tot 18 uur een dienst gehouden in de kerk “Open Hof”, waar het gezin Babayants verblijft en kerkasiel heeft gekregen.
We werden verwelkomd met koffie en thee. Hebben nadat we de brandende kaars met het licht hadden overgenomen van onze voorgangers, gezongen met muzikale begeleiding, gebeden en gezamenlijk psalm 119 in een vertaling van Huub Oosterhuis gelezen. In het tweede uur hebben we het Bijbelboek Ruth als uitgangspunt genomen met als leidend thema: mijn land is jouw land.
Het was een fijne middag. Goed om te zien hoeveel mensen betrokken zijn bij dit kerkasiel, vanuit het hele land. En dat na de verkiezingscampagnes waarin de boventoon was dat er in Nederland geen plek is voor vluchtelingen.
Op 1 december houdt Jong Belegen haar gesprekskring in Kampen. Jong Belegen dus werkend dus ’s avonds van 20.00 tot 22.00 uur. Iedereen is welkom om aan te sluiten en mee te doen. Ook zoeken we nog gastvrouwen/-heren. Wie meldt zich?
In december bezoeken we de Open Hof nog een keer. Dat zal zijn op zaterdag 13 december van 16.00 tot 18.00 uur.
Agnes Nijenhuis vertelt een verhaal van Dickens aan de hand van prenten die ze met een toverlantaarn laat zien. Rond dit verhaal maken we een kop en een staart. Wie denkt daarover mee? Laat het even weten.
Uiteraard is iedereen als bezoeker welkom. Het programma is zeer geschikt voor kinderen en kleinkinderen.
De zusjes Ariana en Amelia maken een dansfilmpje voor TikTok
Vier uren vieren in Kampen
Vier uren vieren in Kampen
Op donderdag 2 oktober 2025 was er een blok van vier uren door de Zendingskerk gereserveerd. De voorbereidingen van deze “dienst” waren eerder in Ermelo gedaan.
Toen we om 20.00 uur in de kerk aankwamen was er het mannenkoor D.E.V. Kampen aan het repeteren. Wat een lawine van klanken kunnen die mannen produceren.
In de kleine zaal ‘Hofkapel’ namen wij plaats. Aantal cantorijleden en leden van het organisatieteam. We hebben de liederen die we zondag 5 oktober in de ochtenddienst gaan zingen, nog eens doorgenomen. Na een koffiepauze hebben we aantal Taizé-liederen gezongen. De eerste twee auto’s met aantal Ermeloërs vertrok tegen 22.00 uur. Zo’n 15 deelnemers bleven tot 24.00 uur.
Het thema van de avond was: ‘Gerechtigheid, rechtvaardigheid en ontferming’.
En bijdrage ‘Over de geldstroom van de armen naar de rijken’. Mooie inleiding met aansluiting napraten aan de hand van aantal gespreksvragen. Een verhaal over rechtspraak in Kamp Bergen-Belsen. Gelardeerd met gedichten en helende stiltes. We brandden kaarsjes en er was muziek, gespeeld op de piano, dwarsfluit en mondharmonica.
Een avond die voorbij vloog en indruk maakte.
Martin
ZEI ZE
Zei ze hadden we nieuwe ontferming
besteld wij, ze zouden die brengen,
de nieuwe ontferming, op vrijdag.
Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag.
Zeggen we ja, maar dan wel in
de morgen. Zeggen ze gaat niet,
dat gaat niet, de morgen. Zegt mijn
man goed, dan kom ik die zelf halen,
zaterdag dan in de morgen, dat kan?
Ja dat kan, zeg ze. Komt hij daar,
zaterdag, nergens ontferming. Zegt hij
hoezo niet, die zou er toch wezen zijn?
Nee nee, die is er niet, komt u maar
vrijdag. Zegt hij wat vrijdag, ik moet
onmiddellijk sterven. Zeggen ze gaat niet, die
is niet binnen Zegt hij u zei toch
dat die er nu was? Zeiden ze
moeten we zeggen van niet dan,
wilt u dat horen,
van zeggen van niet?
Joke van Leeuwen
Boven en onder: het wisselen van de wacht om 20.00 uur met een gebed en de overhandiging van de kaars
Page updated
Google Sites
Report abuse