4η Πλάνη: ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ" ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ".ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΦΑΡΙΣΑΙΣΜΟ....
Επεξήγηση- ανάλυση της πλάνης : ΜΕΤΑΝΟΙΑ=ΑΙΡΕΣΗ έτσι μας λέει ο Δ.Π.
ΔΗΛΑΔΗ : Όσοι , κήρυξαν ή συνεχίζουν να κηρύττουν/ε την ΜΕΤΑΝΟΙΑ οδηγήθηκαν στην αίρεση του φαρισαϊσμού ;;;
Όσοι πάλι άκουσαν τους κήρυκες της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και ΜΕΤΑΝΟΗΣΑΝ και αυτοί οδηγήθηκαν στην αίρεση του φαρισαϊσμού. ;;;
Με άλλα λόγια Δ.Π. να βγάλουμε την λέξη ΜΕΤΑΝΟΙΑ από την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ δεν μας συμφέρει , έτσι δεν είναι . ;;;
Μάθαμε και εσύ που Μετανόησες από 12θειστης και ειδωλολάτρης , θέλεις να μας πεις ότι οδηγήθηκες στην αίρεση της υποκρισίας ;;; Πριν 1 έτος . Έτσι ανακοινώθηκε αυτή η είδηση πιο κάτω.
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ - Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΤΗ ΚΑΙ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗ #ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣΧΕΡΟΥΒΕΙΜ - YouTube
Άρα κρίνεις τον εαυτό σου ως υποκριτή φαρισαίο και αιρετικό. (...ειδως οτι εξεστραπται ο τοιουτος και αμαρτανει ων αυτοκατακριτος» (Τίτ. 3,10-11) )
Εμείς θα σου αποδείξουμε τα ακριβώς τα αντίθετα. Που θεωρείς την ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΑΙΡΕΣΗ.
Ορθόδοξος θέσις : Έλεγχος και ανατροπή
Ορθόδοξος θέσις : Έλεγχος και αναίρεσις
Καταρχήν η ειλικρινής ΜΕΤΑΝΟΙΑ από τα πάθη μας δεν οδηγεί στην αίρεση .
Η ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ.ΠΑΛΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΥΠΗΡΧΕ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.
Ο Θεός από την αρχή καλεί σε μετάνοια τον πεπτωκότα Αδάμ λέγοντάς του, «Αδάμ που είσαι;» (Γεν. 3,9). Και τον φονιά πάλι τον Κάιν σε μετάνοια τον καλεί ο Θεός ρωτώντας τον, «Που είναι ο Άβελ, ο αδελφός σου;» (Γεν. 4,9).
Έστειλε τον ΝΩΕ να κηρύξει ΜΕΤΑΝΟΙΑ στην ανθρωπότητα να τους γλυτώσει όλους από τον ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ αλλά δυστυχώς λίγοι σώθηκαν.
Με τον Πύργο της ΒΑΒΕΛ τα ίδια.
Κάλεσε τον Αβραάμ να φύγει από την ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ η υπακοή του στον ΘΕΟ και η ΜΕΤΑΝΟΙΑ του τον έσωσε.
Η ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΕΙΧΕ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ .Έξωση από τον Παράδεισο στους Πρωτόπλαστους , τιμωρία του Καιν ....κλπ
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΟΔΟΜΩΝ . ΕΠΙΒΛΕΨΟΝ Η ΓΥΝΗ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΟΠΙΣΩ ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΣ.(στιχ.26) Γεν.κεφ.ιθ-24-29
Λίγα λόγια για τη μετάνοια
Η μετάνοια κατά την Παλαιά Διαθήκη
Η Μετάνοια του τελώνη που έγινε Ευαγγελιστής.
Η Μετάνοια της πόρνης που κατατάχθηκε με τις Παρθένες έγινε ΑΓΙΑ.
Η Μετάνοια του Διώκτη Σαυλου που έγινε Απόστολος των ΕΘΝΩΝ.
Η Μετάνοια των Νινευιτών. Οδηγήθηκαν οι Νινευίτες στην αίρεση του Φαρισαϊσμού ;;;
Ο ΘΕΟΣ στον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ που κήρυξε την ΜΕΤΑΝΟΙΑ στον Αδάμ και στην Εύα έπειτα στον Καιν έπειτα μέσω του ΝΩΕ , ΑΒΡΑΑΜ , τους Πατριάρχες ,τους Δίκαιους , έστειλε τους ΠΡΟΦΗΤΕΣ (κήρυξαν ΜΕΤΑΝΟΙΑ) μέχρι και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής κήρυξε μετάνοια .
«Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». (Ματθαίου γ΄, 2). Τά λόγια αὐτά, πού ἦταν κέντρο τοῦ κηρύγματος τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστοῦ.
Έπειτα ο ίδιος Ο Ιησούς Χριστός με τα έργα του κήρυξε την ΜΕΤΑΝΟΙΑ.
Οδηγήθηκε και ο Ιησούς Χριστός στην αίρεση του φαρισαϊσμού;;
Πρέπει τώρα να κοκκινίζεις γι αυτά που έγραψες και ανάρτησες δημόσια. Να βγεις δημόσια και να ζητήσεις δημόσια συγνώμη και ΜΕΤΑΝΟΙΑ για όλες τις πλάνες σου .
Παράδειγμα: Η Παραβολή του Ασώτου ήταν ένα κήρυγμα ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και πάρα πολλά παραδείγματα που δεν χωράνε να στα γράψω εδώ.
Ευαγγέλιο Κυριακής: Λουκ. ιε’ 11-32
11 Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. 12 καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. 13 καὶ μετ᾿ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. 14 δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. 15 καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους. 16 καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. 17 εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι! 18 ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου. 19 οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. 20 καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 21 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. 22 εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, 23 καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, 24 ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. 25 Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, 26 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. 27 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. 28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. 29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· 30 ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν. 31 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ᾿ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· 32 εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.
«Πάτερ ἥμαρτον εἰς τόν οὐρανόν καί ἐνώπιόν σου»! Είμαι ένοχος, άσωτος, αποστάτης! Είμαι ανάξιος, να λέγομαι γιος σου! Πατέρα μου, συγχώρεσέ με!… Ποια άλλη μέρα θα βρεθεί πιο γιορτινή απ’ αυτή; Ο γιος μου, «νεκρός ἦν καί ἀνέζησε»! «Ἀπολωλώς ἦν καί εὑρέθη»! Ήταν πεθαμένος και ξαναζωντάνεψε και χαμένος και βρέθηκε. Κι έτσι σώθηκε. Γιατί είχε διαλέξει το σωστό δρόμο. Το μονό δρόμο του λυτρωμού.
Μία είναι η σωστή αντιμετώπιση της ενοχής. Η τίμια αποδοχή της. Και στη συνέχεια η κατανυκτική μετάνοια, η συντριβή, η Εξομολόγηση, η επανόρθωση, η επιστροφή. Όλη η ευθύνη είναι δική μου. Κανείς άλλος δε φταίει. Εγώ προκάλεσα το τραύμα που με βασανίζει, εγώ δημιούργησα την πληγή. Δική μου η ενοχή.
Δε μου φταίξανε οι συνάνθρωποί μου, οι καταστάσεις, ο διάβολος… Εγώ θέλησα και διέπραξα την αμαρτία. Εγώ φταίω. Και δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. «Πάτερ, ήμαρτον»!…
Ω! Μόλις αρθρώσουμε την ευλογημένη αυτή φράση, όλα μεταμορφώνονται, επανορθώνονται, τακτοποιούνται. Θεία χάρη και έλεος φωτίζει την ψυχή. Μας ανακουφίζει. Ενθουσιασμός ιερός μας συνεπαίρνει, να επανορθώσουμε κάθε παλιά εκτροπή, ζημιά, αδικία… να κερδίσουμε το χαμένο δρόμο, το χαμένο χρόνο…
Κι ο στοργικός Πατέρας μας ακούγεται ν’ απαντά: «Ἐνδύσατε αὐτόν τήν στολήν τήν πρώτην»! «Ὁ υἱός μου οὗτος… ἀνέζησε»! Ξαναβρήκε τη ζωή!
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΛΗΣΤΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ