Κάθε φορά που η καρδιά σου χτυπά, στέλνει, διαμέσου των αρτηριών, αίμα πλούσιο σε οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε όλο σου το σώμα. Καθώς το αίμα ρέει εντός των αρτηριών ασκεί πίεση στην εσωτερική επιφάνεια του τοιχώματος των αρτηριών. Η πίεση αυτή ονομάζεται αρτηριακή πίεση.

Η αρτηριακή πίεση λαμβάνει μια μέγιστη τιμή που ονομάζεται συστολική πίεση (όταν η καρδιά συστέλλεται και διώχνει μια ποσότητα αίματος στις αρτηρίες αυξάνοντας την πίεση που ασκείται στα τοιχώματα τους) και μια ελάχιστη τιμή που ονομάζεται διαστολική πίεση (όταν η καρδιά διαστέλλεται, γεμίζει με αίμα και μειώνεται ο όγκος του αίματος εντός των αρτηριών με αποτέλεσμα να μειώνεται και η πίεση που ασκείται στα τοιχώματα τους). Η μονάδα μέτρησης της αρτηριακής πίεσης είναι τα χιλιοστά της στήλης υδραργύρου (mmHg).

Αρτηριακή υπέρταση ή απλά υπέρταση, έχουμε όταν η αρτηριακή πίεση είναι πάντα μεγαλύτερη από αυτή που θα έπρεπε να έχουμε φυσιολογικά και συνήθως διαγιγνώσκεται όταν οι τιμές τις αρτηριακής πίεσης είναι συνεχώς μεγαλύτερες από 140mmHg (συστολική ή «μεγάλη») ή / και 90mmHg (διαστολική ή «μικρή»).

Ο καθένας μπορεί να έχει αρτηριακή υπέρταση, η οποία μπορεί να προκληθεί από την υψηλή κατανάλωση αλατιού, από κατάχρηση αλκοόλ, από την παχυσαρκία ή από την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση κάνει τις αρτηρίες σου να χάνουν την ελαστικότητα τους και προκαλεί βλάβες στα τοιχώματα τους. Αυτό καθιστά πιο εύκολη την εναπόθεση λιπών στα τοιχώματα των αρτηριών που παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος, του οξυγόνου και των θρεπτικών συστατικών και σε βάθος χρόνου μπορεί να προκαλέσει καρδιακό ή εγκεφαλικό συμβάν.

Η αρτηριακή υπέρταση μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο με αλλαγές στον τρόπο ζωής και με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Κάθε φορά που η καρδιά σου χτυπά, στέλνει, διαμέσου των αρτηριών, αίμα πλούσιο σε οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε όλο σου το σώμα. Ο χτύπος της καρδιά ρυθμίζεται με την βοήθεια μιας ομάδας κυττάρων της καρδιάς (η ομάδα αυτή ονομάζεται φλεβοκόμβος ή φυσικός βηματοδότης) που αυτόματα και ανά ίσα χρονικά διαστήματα γεννά ηλεκτρικά σήματα τα οποία μεταδίδονται στον μυ που περιβάλλει την καρδιά και την κάνει να συσταλθεί.

Στην κολπική μαρμαρυγή, ηλεκτρικά σήματα γεννούνται και σε άλλα σημεία της καρδιάς (εκτός του φλεβοκόμβου) με αποτέλεσμα η καρδιά να χτυπά άρρυθμα και αναποτελεσματικά ενώ το αίμα να λιμνάζει μέσα σε αυτήν αυξάνοντας την πιθανότητα σχηματισμού θρόμβου. Εάν ο θρόμβος αποκολληθεί, μέσω των αρτηριών οδηγείται στον εγκέφαλο και φράζει μία εκ των εγκεφαλικών αρτηριών.

Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, καθώς συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα, ιδιαίτερα εξαιτίας αιφνίδιου θανάτου, καρδιακής ανεπάρκειας και εγκεφαλικού (20 – 30% όλων των εγκεφαλικών επεισοδίων οφείλονται σε κολπική μαρμαρυγή).

Η κολπική μαρμαρυγή συχνά είναι εντελώς ασυμπτωματική και σε αυτές τις περιπτώσεις ανακαλύπτεται ως αποτέλεσμα μιας τυχαίας εξέτασης. Ορισμένοι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή αναφέρουν έντονα συμπτώματα, ενώ άλλοι, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, ενδέχεται να μην την αντιλαμβάνονται καν. Ο ίδιος ασθενής μπορεί να εμφανίσει ενίοτε επεισόδια με συμπτώματα και ενίοτε επεισόδια χωρίς συμπτώματα. Εάν η κολπική μαρμαρυγή εμφανίσει συμπτώματα αυτά συνήθως είναι αίσθημα παλμών (φτερουγίσματα στο στήθος), δύσπνοια, κόπωση και ζάλη.

Η κολπική μαρμαρυγή ανιχνεύεται με ψηλάφηση του καρδιακού ρυθμού ή με κατάλληλο ηλεκτρονικό πιεσόμετρο ή με ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Εφόσον γίνει διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής μπορείς να μειώσεις τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου λόγω θρόμβου και μπορείς να αποκαταστήσεις τον ρυθμό της καρδιάς σου με αλλαγές στον τρόπο ζωής και με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.