Wie ben ik?

Publiekshistorica?
Wat is dat nu weer...

Een publiekshistoricus is een geschiedkundige die zijn/haar/hun werk in het openbaar doet. En in mijn geval: zo veel mogelijk samen met mensen. Dat kan gaan om onderzoek, publicaties, tentoonstellingen, gesprekken of archiefwerk. Zoals veel publiekshistorici ben ik vooral actief binnen de erfgoedsector. Maar waar een 'erfgoedwerker' vooral werkt op de betekenis dat het verleden vandaag heeft, gaat een 'publiekshistoricus' samen met mensen aan de slag om het verleden zelf te begrijpen en analyseren. De focus van mijn eigen werk ligt sterk op 'verborgen geschiedenissen': historische thema's en actoren die (te) weinig aan bod komen in de dominante geschiedschrijving. Zoals migratie...

Als freelancer ben ik niet verbonden aan een specifieke instellingen, maar werk ik met heel diverse organisaties samen (zoals STAM, UGent, AMAL, Amsab-ISG, VOEM,...). De rode draad in al mijn projecten is migratie- en stadsgeschiedenis van onderuit. Ik schrijf er boeken en artikels over, ik maak er tentoonstellingen rond en ga erover spreken voor vrijwilligers, studenten, activisten, scholen... Maar ik doe ook heel veel werk dat niet zichtbaar is voor het brede publiek, zoals archiefprojecten, workshops, onderzoek en ondersteuning van projecten van anderen. 

Mijn werk als publiekshistorica is sterk gericht op de democratisering van erfgoed in de superdiverse samenleving. Ik ontwikkelde een methode ('negotiating narratives') om hier in de praktijk mee aan de slag te gaan, die grassroots-verenigingen, activisten, erfgoedwerkers, academici, beleidsmakers en sociaal werkers in binnen- en buitenland wist te inspireren en motiveren om participatie een meer kritische invulling te geven. De methode vertrekt van een ethisch kader waarin sharing authority, dialoog en wederkerigheid centraal staan (en zo extractivisme, tokenisme en instrumentalisatie moet helpen bestrijden). Dit kader hanteer ik in al mijn projecten en samenwerkingen. Over de uitdagingen rond erfgoed, geschiedenis en superdiversiteit, publiceerde ik ook een klein boekje: Ons Gedeeld Verleden.