Drugi trójkąt to nauka samokontroli.

Samokontrolę uzyskujemy poprzez adaptację do bodźców wywołujących zachowanie trudne oraz dzięki zwiększeniu tolerancji na dyskomfort. Metody które zwykle się stosuje zawierają ekspozycję na bodziec wywołujący zachowanie trudne.

P r z e r y w a n i e polega na krótkotrwałym zatrzymywaniu różnych aktywności ucznia. Takie zatrzymanie wywołuje u niego lekki dyskomfort. Wykonuje się to wielokrotnie w ciągu dnia, I postępuje się tak przez kilka tygodni, aż do uzyskania adaptacji, czyli do momentu kiedy uczeń się przyzwyczai do przerywania dowolnej aktywności na sygnał ze strony nauczyciela. Co pewien okres sprawdza się czy reakcja dalej jest prawidłowa.

Najlepiej rozpocząć wprowadzanie tej techniki w chwili kiedy uczeń jest w dobrym nastroju, a aktywność w którą jest zaangażowany N I E jest rytualna, przymusowa lub bardzo przyjemna. Jeżeli to się uda, szybko wprowadzamy chwilowe zatrzymanie aktywności również do innych bardziej newralgicznych obszarów.

Celem tej tych działań jest uzyskanie prawie odruchowego i natychmiastowego zatrzymania aktywności ucznia. Przydatne to będzie w sytuacji kiedy uczeń zaatakuje lub jest bliski wyrządzenia komuś krzywdy.

Przydatne to jest również w innych sytuacjach. Część osób z autyzmem nie rozumie że niektóre aktywności mogą skończyć się dla nich niekorzystnie i nie zdają sobie sprawy z zagrożeń na które są narażone. Potrafią n.p. wbiec prosto pod nadjeżdżający samochód.

Głównym celem jest zwiększenie progu tolerancji na dyskomfort.

dodatkowe techniki:

• Zwykłe odmawianie czyli stanie na drodze do uzyskania wzmocnienia ("nie")

• Odraczanie uzyskania wzmocnienia ("teraz nie")

• Kontrola wzmocnienia czyli "nie" a za chwilę- jeżeli reakcja dziecka jest prawidłowa "proszę- teraz możesz"

• Aktywne przeciwstawianie się zachowaniom przymusowym- czyli przejmowanie kontroli (ma przymus zamykania drzwi- celowo zostawiamy drzwi otwarte i pilnujemy żeby były otwarte, zamykamy je dopiero gdy uczeń przestaje dążyć do ich zamknięcia

• Technika "WRÓĆ!" czyli przerwanie niepoprawnego zachowania, powrót do sytuacji sprzed niepoprawnego zachowania i wykonanie zachowania właściwego (poprawnego w danej sytuacji)

3►