Hoogbegaafdheid gaat ook mij aan. Dat weet ik pas/al sinds december 2015. Voor die tijd was het alleen een woord wat ik kende. Nu heeft dit woord voor mij zoveel meer betekenis. 

De aanleiding was het thuis zichtbare en hoorbare, zeer opvallende, vooral boze, gedrag van een van onze kinderen, destijds. Wat in schril contrast stond met hoe ons kind zich op school gedroeg. Dit benoemde ik bij mijn toenmalige coach Dineke van Kooten. Zij zei al snel 'Als ik jou was zou ik je kind laten testen, want volgens mij is er sprake van hoogbegaafdheid. En jij bent het ook'. Dat laatste hoorde ik met verbazing aan. Ik keek er volgens mij wat schaapachtig bij. 

Maar op weg naar huis was ik helemaal in mijn nopjes. Dit was het! Dit is het wat zo veel verklaart. In mijn enthousiasme heb ik diezelfde avond mijn hele familie ingelicht. Aan het eind van de avond kwam de vraag: ik verkondig dit wel als waarheid, maar hoe weet Dineke dat eigenlijk? Ik heb navraag gedaan en ben die tijd daarna informatie gaan verzamelen en lezen. In mijn ervaring heb ik het hoogbegaafd-zijn meteen vol omarmt.

Het erkennen van mijn hoogbegaafdheid als onderdeel van mijn zijn, ging niet meteen van een leien dakje. Daar hoorde ook bij: het terugkijken en onder ogen zien waar ik in het verleden ben vastgelopen. Zonder te spreken van wie er schuld aan heeft. Het is gegaan zoals het is gegaan. En die pijn werd dus in dit erkenningsproces ook zichtbaar en voelbaar. 

Voelen is sinds die tijd ook een woord geworden waar ik meer een gevoel bij heb gekregen. Met de nodige hulp van buitenaf leer ik en heb ik geleerd om beter te luisteren naar mijn lijf. Om zo beter voor mijzelf te zorgen en mijn eigen grenzen te gehoorzamen. Vooral daar waar ik er niet bewust van was dat ik mijn eigen grenzen al lang voorbij was. 

De uitslag van de IQ test van ons kind liet geen twijfel: hoogbegaafd. Inmiddels weet ik dat dit ons hele gezin betreft. 

Aan de ene kant heel mooi en waardevol, aan de andere kant pittig en een uitdaging door de intensiteit die hoogbegaafdheid met zich meebrengt. 

Ik vind het heel waardevol dat onze kinderen nu al een naam kunnen geven aan 'het beestje'. Het erkennen bij mijzelf zal hoe dan ook positieve gevolgen hebben voor de levens van onze kinderen. 

Mijn kennis en ervaring op dit gebied, als ervaringsdeskundige en ook als opvoeder, neem ik mee in mijn werk. Alhoewel ik in privé situaties mijn radar ook aan heb staan. 

Ik heb ervaring met het voor hulp aankloppen bij de gemeente, voor een traject tot toekenning van een PGB (PersoonsGebonden Budget). Ook ken ik het zoeken en samenwerken met andere opvoeders en volwassenen als docenten van school, IB-ers e.d. om de hulp voor onze kinderen zo te organiseren dat ze tot leren komen, in plaats van in frustratie te belanden en daarin te blijven. Dit neem ik ook mee in mijn werk als begeleider/ hulpverlener.