ruiny Kościoła

RUINY KOŚCIOŁA

Według podań ludowych w miejscu przedchrześcijańskiego centrum kultowego na obecnym wzgórzu kościelnym już w pierwszej połowie XII wieku wzniesiono niewielki kościółek z fundacji Piotra Włostowica.

Kościół ten dość wcześnie nabył uprawnienia diecezjalne i do około 1330 roku skupiał wiernych ze znacznego obszaru obecnego powiatu lubińskiego. W 1442 roku niemal cała osada została strawiona przez pożar. Pastwą płomieni padła wówczas także miejscowa świątynia. Ze zniszczeń odbudowała ją rodzina von Luttwitz, która była właścicielem wsi do roku 1654. W tym też roku nowym włodarzem miejscowości i patronem miejscowego kościoła został Abraham von Prittwitz. Ruiny kościoła z XIV wieku, przebudowywanego w wieku XVIII znajdują się na wzgórzu w centrum wsi. Obiekt wzniesiono na wcześniejszych XII –XIII wiecznych założeniach. Od około połowy XVI wieku do roku 1945 świątynia była wykorzystywana przez miejscową społeczność ewangelicką. Po zakończeniu działań wojennych opuszczony kościół popadł w ruinę. Obecnie jest to budowla jednonawowa, zorientowana, murowana z cegły i otynkowana. Posiada asymetrycznie wydzielone i trójbocznie zamknięte prezbiterium. Do części nawowej od południa przylega kruchta, a od strony północnej zakrystia. Fasada zachodnia wzmocniona jest przyporami. Okna świątyni są o wykroju półpełnym lub pełnym. Elewacje zdobione były szerokimi, płaskimi pilastrami. Całość przykryta mocno dziś zniszczonym dachem ceramicznym. W wewnętrznych murach zachowały się figuralne płyty nagrobne i liczne epitafia. Wokół kościółka zachował się stary XIV wieczny cmentarz, otoczony zabytkowym, rozpadającym się kamiennym murem.

Materiał został zapożyczony ze strony https://sites.google.com/site/henrykrusewicz/gmina-rudna/stara-rudna