Bloktrapper

Bloktrapper !?

Ja, ze bestaan of beter gezegd, ze bestonden, want bloktrappers of blokpedalen zie je tegenwoordig niet meer. De welvaart heeft dit hulpmiddel waarmee generaties hebben leren fietsen overbodig gemaakt. Deze verhoging met houten blokken op de trappers maakte het de jeugdige onderdeurtjes mogelijk om op een grote mensenfiets te fietsen.

Mijn eerste "eigen" fiets kreeg ik rond mijn twaalfde jaar toen ik wat meer uit de kluiten gewassen was. Een oud frame van hier, wat wielen van daar en een handige vader leidde na weken van zorgvuldig reviseren, schuren, lakken en samenbouwen tot een bijna standaard herenfiets. Bijna, want bij gebrek aan een voorwiel was een achterwiel zonder remnaaf met een bandrem ingebouwd en dat baarde opzien en maakte dus onderscheidend.

Mijn bijdrage aan het geheel werd door mijn twee linkerhanden beperkt tot het schuren. Het kijken naar heeft mij echter veel geleerd en de basis gelegd voor eerst mijn Diploma Bankwerken en uiteindelijk mijn papiertje "Fietsenmaker" van de TUD.

Met deze non standaard herenfiets ging de wereld open. De wegen naar het strand, door het land en zelfs het buitenland in de vorm van België en Duitsland gingen onder de degelijke stalen wielen zonder versnellingen door. Boven komen in de Ardennen en de Eifel was geen probleem maar het afdalen was dat wel. Ter ondersteuning van de terugtraprem was voor het bergwerk, bij gebrek aan beter, namelijk een bandrem aangebracht. Een een soort stempel die van boven op het loopvlak van de voorband werd gedrukt.

Heel weinig geld, een lekkende legertent in de vorm van een enkeldaks shelter, een benzinebrander, een olielantaarn, wat proviand van thuis en de natuurlijk onontbeerlijke verschoning in de oerdegelijke met huisvlijt vervaardigde canvas zijtassen maakte de tochten tot een avontuur.

Deze eenvoudige aanpak was zo diep geworteld dat het ongeveer 45 jaar heeft geduurd voordat ik van een multi purpose damesfiets, via een city bike, ben overgestapt naar het high tech materiaal met bijbehorende "fool" color outfit. Maar toen ging er ook weer een wereld open. Deze is vastgelegd in een aantal fietsontboezemingen over tochten in Limburg en Italië ter voorbereiding van de ODS Classic. Dit jaarlijkse wielerevenement wordt verreden in de Ardennen en vraagt natuurlijk wel enige oefening vooraf.

Fietsen met een loopconditie gaat prima maar loopbenen zijn geen fietsbenen zoals fietsbenen geen loopbenen zijn. De dijen moeten echt al trappend tot uitstulpende turbo's ontwikkeld worden en het zitvlees vereeld. Gelukkig zijn de fietsbenen en het zitvlees uit de jeugd nog latent aanwezig zodat ik met een paar weken trainen met de beteren kan meekomen. Dit geldt vooral berg op want klimmen is mijn specialiteit gebleven

Het complicerende is echter dat na de ODS Classic altijd de Mergelland Marathon op het programma staat. De training bestaat dus uit alle denkbare en dus onmogelijke combinaties van runnen en biken. Buiten de DSM Classic wordt alleen maar gefietst ingeval van loopblessures en bij heel mooi weer op rustdagen voor het lopen.

Page updated

Google Sites

Report abuse