Manevi Yolculuğun Azığı: Hizb, Ahzâb, Vird ve Evrâd
Tasavvuf terminolojisinde sıkça duyduğumuz ancak bazen birbirine karıştırdığımız kavramlar, aslında bir müminin günlük manevi disiplinini oluşturan yapı taşlarıdır. Bu makalede, kalbi diri tutan bu metodları ve önemlerini inceleyeceğiz.
Temel Kavramlar: Nedir Bunlar?
Manevi hayatta disiplin, başarının anahtarıdır. İşte bu disiplini sağlayan terimler:
Zikir: Allah’ı anmak, hatırlamak ve unutmamaktır. Dil ile yapılabileceği gibi kalp ile de yapılır.
Ezkar: Zikir kelimesinin çoğuludur. Peygamber Efendimiz’den (sav) günümüze ulaşan dualar ve zikirler bütünüdür.
Vird: Kelime anlamı "suya gelen topluluk" veya "çeşme başı" demektir. Tasavvufta bir dervişin her gün düzenli olarak okumayı adet haline getirdiği zikir ve dualardır.
Evrâd: Vird kelimesinin çoğuludur. Büyük zatların (Abdülkadir Geylani, Şah-ı Nakşibend vb.) Kur'an ve Sünnet ışığında tertip ettikleri dua mecmualarıdır.
Hizb: Kelime olarak "grup, bölük" demektir. Belirli bir amaca yönelik (korunma, fetih, şifa gibi) hazırlanan özel dua metinleridir.
Ahzâb: Hizb kelimesinin çoğuludur.
Önemli Hizb ve Evrâdlar
İslam tarihinde iz bırakmış büyük mürşidlerin hazırladığı bazı meşhur metinler şunlardır:
1. Hizbu’l-Bahr (Deniz Hizbi)
İmam Şazeli hazretlerine aittir. Özellikle zorluklardan kurtulmak, düşman şerrinden emin olmak ve manevi kapıların açılması için okunur. Gemide fırtınaya yakalananlara bir kurtuluş reçetesi olarak verildiği için bu ismi almıştır.
2. Evrâd-ı Bahâiyye
Şah-ı Nakşibend Hazretleri tarafından tertip edilmiştir. İçeriği ayet-i kerimeler ve çok kuvvetli esmalardan oluşur. Manevi ferahlık ve rızık genişliği için çokça tercih edilir.
3. Cevşenü’l-Kebîr
Peygamber Efendimiz’e (sav) Cebrail (as) vasıtasıyla zırh yerine tavsiye edilen, Allah’ın bin bir ismini içeren muazzam bir münacattır. Maddi ve manevi her türlü kazadan korunmak için okunur.
Meşhur Olan Virdler
Evrâd kitaplarının bir kısmı isimlerine (Evrâd-ı Gazali¸ Evrâd-ı Mevlana vb.)¸ bir kısmı da tarikatlara (Evrâd-ı Bahâiyye¸ Evrâd-ı Zeyniyye vb.) nispet edilmiştir.9
1. Hızbu'l-Bahr
Evrâdı en yaygın olan sûfî¸ Şaziliyye tarikatının pîri Ebu'l-Hasan eş-Şazili'dir. Özellikle "hızbu'l-bahr ve hızbu'l-ber" adlı kısa ve özlü tesbihlerle dualar asırlardan beri tasavvufî muhitlerde okunan ve şerhedilen virdlerdir. Şaziliyye tarikatı Osmanlı toplumunda yaygın olmadığı halde bu hizblerin yayılmış olması dikkate değer bir husustur.10
2. Virdü's-Settâr
Muhyiddin İbnü'l-Arabi'nin çeşitli virdleriyle Halvetiyyenin ikinci piri Bakü'de medfun Yahya-yı Şirvani'nin evrâdı da tarikatlar arasında çok meşhurdur. Yahya-yi Şirvani'nin "Yâ Settâr" diye başladığı için Virdü's-Settâr¸ yazarına nispetle de Vird-i Yahya olarak tanınan evrâdı pek çok sûfî tarafından şerhedilmiş¸ bunlardan Harîrizâde Kemâleddin Efendi'nin Türkçe şerhi basılmıştır. (İstanbul 1287) Ayrıca Müstakîmzâde Süleyman Efendi¸ Ömer Fuâdî Efendi¸ Şah Velî¸ Tireli İsa Muhammed¸ Abdullah Şerkavî¸ Şemseddin Nasuhîzâde¸ Osman b. Ahmed Fertekî de aynı evrâda şerh yazmışlardır. Yugoslavya bölgesinde yaygın olan şerh ise Prizrenli Markalaçzâde Süleyman Efendi'ye aittir. (İstanbul 1988)11
3. Evrâd-ı Fethiyye
Yaygın olan bir diğer evrâd kitabı Seyyid Ali Hemedânî'nin Evrâd-ı Fethiyye adlı virdidir. Bu vird istiğfardan sonra kelime-i tevhid¸ subhanallah¸ hasbunallah ve salavat ile başlayan pek çok cümleyi ihtiva eder. (İstanbul 1330)12
4. Mecmûatu'l-Ahzâb
Tarikat mensupları arasında yaygın olan en hacimli evrâd ve ahzab kitabı¸ Ahmed Ziyauddin Gümüşhanevî'nin Mecmûatu'l-Ahzâb adlı üç ciltlik derlemesidir. (İstanbul 1311) Yaklaşık 2000 sayfa hacmindeki bu eserde Hz. Peygamber¸ dört halife ve sahabilerden başka hizb ve virdleri bulunan bazı sûfîler şunlardır: İbnü'l-Arabi¸ Ebu'l-Hasan eş-Şazili¸ İbrahim ed-Desûkî¸ Gazâlî¸ Muînuddin-i Çiştî¸ Şehabeddin es-Sühreverdî¸ Hüsameddin Uşşakî¸ Saadeddin el-Cibâvî¸ Abdülkadir-i Geylani¸ Abdulgani en-Nablusi¸ Bahaeddin Nakşibend¸ Mevlana Celaleddin-i Rumi¸ Ahmed er-Rifai¸ Ahmed el-Bedevi¸ Zayneddin-i Hafi.
5. Zînetu'l-Kulûb
Son dönem Cerrâhî şeyhlerinden Muzaffer Ozak Zînetu'l-Kulûb adlı eserinde Kadirî¸ Rifâî¸ Nakşî¸ Halvetî¸ Cerrahî virdlerini Arap ve Latin harflerle ve tercümeleriyle birlikte neşretmiştir. (İstanbul 1973)13
6. Ezkâr-ı Nevevî
Evrâd ve ezkar kitapları arasında Nevevî'nin Ezkâr-ı Nevevî diye tanınan Hilyetu'l-Ebrâr adlı eserinin de (Dımaşk 1391/1971) önemli bir yeri vardır. Müellifi bir sûfî olmadığı için bu eser tarikat mensupları arasında diğer evrâd kitapları kadar yayılmamışsa da Gazzali'nin İhyâu Ulûmiddin¸ Kuşeyri'nin er-Risale¸ Ebu Nuaym el-Isfahanî'nin Hilyetu'l-Evliya adlı eserlerinden geniş ölçüde istifade etmesi¸ Ebu Ali ed-Dekkak¸ Zünnun el-Mısri¸ Sehl b. Abdullah et-Tüsteri¸ Yahya b. Muaz er-Razi¸ İbrahim el-Havvas gibi meşhur sûfîlerin konuyla ilgili tespit ve tavsiyelerini kaydetmesi sebebiyle sûfîlerin ilgi duyduğu kitaplardan biri olmuştur. Hilyetu'l-Ebrâr'ı İbn Teymiyye el-Kelimü't-(:::) adıyla ihtisar etmiş¸ İbn Allân es-Sâdıkî de el-Fütühâtü'r-Rabbaniyye ale'l-Ezkâri'n-Neveviyye adıyla şerhetmiştir.
7. Delâilu'l-Hayrât
Nevevi'nin eseri gibi hem tarikat mensuplarının hem de tarikata mensup olmayan Müslümanların çok okuduğu evrâd kitaplarından biri de kabri Merakeş'te olan Muhammed b. Süleyman el-Cezûlî (ö.870/1465) tarafından tertip edilen Delâilu'l-Hayrât'tır.
8. Bihâru'l-Envâr
Şii muhitlerde yaygın olan evrâd ve zikirler ise Muhammed Bâkır el-Meclisî tarafından Bihâru'l-Envâr adlı eserin XCI ve XCII. ciltlerinde bir araya getirilmiştir.
Okuma Usulleri ve Faziletleri
Bu metinleri okurken dikkat edilmesi gereken bazı ince noktalar vardır:
Devamlılık: Az da olsa devamlı olanı makbuldür. Vird, "süreklilik" demektir.
Abdest ve Kıble: Mümkünse abdestli ve kıbleye dönük okunması nurunu artırır.
İzin (İcazet): Bazı büyük hizblerin bir mürşid gözetiminde veya icazetle okunması, o zikrin manevi hattına bağlanmak (enerjisinden faydalanmak) açısından önemlidir.
Huzur-u Kalp: Sadece dil ile değil, manasını düşünerek ve Allah’ın huzurunda olduğunun bilinciyle okunmalıdır.
Unutulmamalıdır ki: Virdler ve hizbler birer "ilaç" gibidir. Her birinin terkibi farklı bir manevi hastalığa veya ihtiyaca şifadır.
Örnek Bir Hizb Bölümü (Hizbu’n-Nasr’dan Bir Kesit)
Düşmana ve nefse karşı zafer kazanmak için okunan Hizbu’n-Nasr (İmam Şazeli) duasından kısa bir bölüm:
"Allahümme bi-satveti ceberûti kahrike... Ya Gıyâsel müstagisîn, eğisnâ!"
(Allah’ım! Senin kahredici gücünün heybetiyle... Ey yardım isteyenlerin yardımcısı, bize yardım et!)
Sonuç olarak; vird ve evrâd, ruhun gıdasıdır. Günlük hayatın karmaşasında savrulan insan, bu manevi iplere tutunarak dengesini sağlar. Forumumuzda bu konu altındaki paylaşımlarla, herkesin kendi gönül dünyasına hitap eden bir "vird" bulmasını temenni ederim.
Hizb Nedir - Hizbul Kebir - Hizbul Kasr Nedir?
Hizb: Sözlükte bölük, grup, ordu, asker anlamına gelen hizb kelimesi nitekim
Hizbullah: Allah'ın ordusu demektir.
Hizbü'ş-şeytan: Şeytanın ordusu demektir.
Terim olarak ise hizb, Kur'an'ın bölümlere ayrılması demektir.
Peygamberimiz döneminde ashâb-ı kirâmdan birisinin bir yeri ağrıyordur ve bunu Bilâl-i Habeşî ile sohbet ederken o ashâb ona söyler. Bilâl Radiyallahu anh da ona ayrı ayrı surelerden, ayrı ayrı birkaç ayeti birleştirip bunları oku der. O ashâb da okuyunca ağrısı bir süre sonra geçer. Bunu diğer ashâbtan bazı arkadaşlarına da söyler. Bunun üzerine onlar da bir yeri ağrıyınca Hz. Bilâl'e gidip ondan okumaları gereken ayetleri öğrenirler. O güne kadar Kur'an'ın parçalara bölünüp okunabileceğini bilmeyen ashâb-ı kirâm, bunu görünce bundan rahatsız olup peygamberimize gidip Bilâl-i Habeşî'yi şikayet ederler ve derler ki: "Bilâl Kur'an'ı parçalıyor ya Resûlallah" derler. Onlara peygamberimiz sorar: "Bilâl nasıl yaptı?" diye. Onlar da "böyle böyle yaptı" derler. Bunun üzerine Peygamberimiz "Bilâl doğru yapmış" der.
İşte hastalıklara karşı bazı ayet bölümlerinin, yine mesela büyü ve sihire karşı başka ayetlerin, yine nazara karşı başka ayetlerin, yine korunma ve hıfz için başka bazı ayetlerin, yine rızık için bazı başka ayetlerin gerekli olan bölümlerinin çıkarılıp bunların birleştirilerek okunmasına hizb denir işte.
Fakat daha sonraki hâfızlar bunu yanlış algılamışlar ve Kur'an-ı Kerim'i düzenli ve devamlı okuyan hâfızlar günlük okunacak bölümleri, surelerin uzunluklarını göz önüne alarak ayırmışlar. Bu ayırmaya "tahzîb" (bölümlere ayırmak), her bölüme de "hizb" demişlerdir.
İlk bölüm üç suredir: Bakara, Âl-i İmrân ve Nisâ.
İkinci bölüm beş suredir: Mâide, En'âm, A'râf, Enfâl, Tevbe.
Üçüncü bölüm yedi suredir: Yûnus, Hûd, Yûsuf, Ra'd, İbrâhîm, Hicr, Nahl.
Dördüncü bölüm dokuz suredir: İsrâ, Kehf, Meryem, Tâhâ, Enbiyâ, Hac, Mü'minûn, Nûr, Furkân.
Beşinci bölüm on bir suredir: Şuarâ, Neml, Kasas, Ankebût, Rûm, Lokmân, Secde, Ahzâb, Sebe', Fâtır, Yâsîn.
Altıncı bölüm on üç suredir: Sâffât, Sâd, Zümer, Mü'min, Fussılet, Şûrâ, Zuhruf, Duhân, Câsiye, Ahkâf, Muhammed, Fetih, Hucurât.
Ve Kur'an sayfalarının yan bölümünde içinde hizb yazılı çiçekler, bu bölümleri gösterir işte.
Raşidi Tarikatında Hizbül Kasr Nedir?
1 ile 21 (1'den 21'e kadar 21 dâhil) ve sonunda 126, 127 ve 128 rakamlı duaların tamamı.