Biantara nyaéta kecap séjén tina “pidato” atawa “caramah”, nyaéta nyarita di hareupeun balaréa pikeun nyampeurkeun pamadegan, ngajarkeun hiji hal, atawa ngajak batur pikeun ngalakukeun hiji hal.
Tujuan utama biantara téh nyaéta:
Ngawartosan – Masrahkeun informasi ka nu ngadéngékeun.
Ngajak – Ngabujuk atawa ngajak balaréa pikeun ngalakukeun hiji hal.
Ngabibita – Ngabina rasa percaya jeung sumanget.
Ngadidik – Masrahkeun ajén-inajén kahirupan.
Biantara ilaharna miboga tilu bagian utama:
Bubuka:
Salam pembuka
Ungkapan syukur
Maksud jeung tujuan biantara
Eusi:
Ngamekarkeun topik nu dibahas
Conto, alesan, atawa data nu nyokong
Panutup:
Kasimpulan
Haturan nuhun
Salam panutup
Tangtu percaya diri, ulah kagok atawa sieun.
Manggih kontak panon jeung nu ngadengekeun.
Ngagunakeun intonasi nu hadé: henteu monoton.
Ngabogaan gerakan awak (body language) nu wajar pikeun ngadukung omongan.
Biantara téh mangrupa pidato atawa caramah.
Tujuanana pikeun ngawartosan, ngajak, atawa ngadidik.
Strukturna nyaéta: Bubuka, Eusi, Panutup.
Butuh latihan pikeun percaya diri, intonasi, jeung artikulasi.
Mochamad Rafa Caesara Augusta | X-1
SMAN 3 Bandung