Korte toelichting

Glas moet op maat gesneden worden, hiervoor werden vroeger ook glassnijders gebruikt. Er waren snijders met een industriediamant en snijders met één of meer wieltjes. Het diamantje of het harde stalen wieltje maakt een kras in het glas. Er zijn ook verschillende cirkelglassnijders gemaakt.

Na het snijden werd het glas gebroken. Voor het breken van kleine stroken werden glasgruizers gebruikt. Nu gebeurt dat vooral met de gruizers die aan een glassnijder zitten. Voor het breken van stroken dikker glas is de glastang geschikt.

Het glas werd veel met restelen verplaatst. Dit waren houten rekken met onder een soort bak waarin het glas stond. Met een touw werden de glasplaten vastgemaakt. Restelen waren er in alle maten. Vroeger werd het resteel met glas gedragen of was het resteel op een bakfiets gemonteerd.

Het glas werd in een sponning vastgezet met verschillende typen pennen en stopverf. De pennen waren nodig omdat de stopverf na het aanbrengen nog zacht was. Stopverf wordt aangestopt met een stopmes. Zo'n beetje iedere regio had zijn eigen model. Als een ruit vervangen moest worden, was de stopverf vaak al uitgehard. Met een hakmes wordt de stopverf verwijderd. Het leren handvat voorkomt dat de trillingen van het staal aan je hand worden doorgegeven. Het maken van glas-in-lood is een oude techniek die tot op de dag van vandaag nog wordt geleerd op de mbo-vakschool Nimeto.

Het brandschilderen van glas is een techniek om glas te beschilderen en daarna in een oven te verhitten. De schildering brandt in het glas en wordt als het ware één met het glas. Het is een lastige techniek, mede omdat je moet weten wat de kleur van de opgebrachte oxiden gaat worden. Dit is te vergelijken met glazuren. Ook hier bepalen oxiden de kleur. Naast glas-in-lood kunnen er in glas decoraties worden aangebracht. Door stralen wordt er een stukje glas weggehaald. Door dit meerdere keren en in verschillende diepten te doen zijn er vele mogelijkheden.