Vroeger kwam niet je zo ver van huis. Dagtochten van de busondernemingen Veldhuis in Aalten en Schuhmachter in Zelhem waren dan ook erg populair.
Ook de buurtvereniging Meuhoek maakte er graag gebuik van. Zo'n uitstapje, zoals in 1948 was zoiets bijznders dat je er mee in de krant kwam. En natuurlijk werden er groepsfoto's gemaakt. Kijk maar eens in in het jubileumboek via deze link.
Na de oorlog wilde iedereen dansen. Maar hoe leer je dat? Zaalhouders zagen mogelijkheden en organiseerden dansavonden en danslessen. Ook in Halle ging dat zo, zie de advertenties uit oktober 1945.
De buurtvereniging besloot zelf danslessen te organiseren, bij Jolink op de deale. En dat werd een groot succes, via onderstaande knop het hele verhaal in het jubileumboek.
Sinds 1995 is er ook al heel wat veranderd in de Meu. Maak maar eens de wandeling zoals beschreven in het Jubileumboek.
Na de oorlog was er veel gebrek. Ook aan werktuigen en gereedschappen. Boeren gingen samen machines aanschaffen. Zo ontstonden op veel plaatsen landbouwwerktuigenverenigingen. In de Meuhoek zag men ook mogelijkheden.
Een paar voorbeelden die laten zien dat vroeger de buurtvereniging veel meer het karakter van een gemeenschap had. Men zocht elkaar op en hielp elkaar zonodig, bij vreugde en verdriet.
Zieken en bejaarden die niet naar het feest konden komen, kregen in de dagen daarna een bestuurslid op bezoek met een attentie.
De begrafenis van een lid werd altijd bezocht door enkele bestuurleden "...van de andere kante..." van de Zelhemseweg.
De Meuhoekse jongens Hendrik Freriks (Spul Harensweg, later Kattenbrink) en Bertus van Leur (Ulenkamp) waren omstreeks 1947 als militair naar Nederlands-Indië gestuurd. Volgens de notulen kregen beide een pakket van de vereniging toegezonden.
Bertus van Leur in Indië.
Van Hendrik Freriks hebben we helaas geen foto.
Meer dan 30 jaar werd er in het voorjaar een fietstocht georganiseerd.
De Meuhoek grenst aan Hallerdieksbulten, (ook wel geschreven als Hallerdyk).
Daartussen ligt de Landstraat, eeuwenlang een belangrijke handelsroute van Duitsland naar het westen van ons land. Waardevolle transporten kwamen over die weg. En dat trok verkeerd volk aan, struikrovers. En juist hier, bij Hallerdyks Beddestee was het gevaarlijk. Had dat van doen met Meuhoekers?
Jaren geleden vertelden oude Meuhoekers mij ...op het buurtfeest, onder het genot van een borreltje... de verhalen die zij van hun voorouders hadden gehoord.
In het verslag van het eeste buurfeest in 1945 lezen we dat het feest werd geopend met het zingen van het ...Meuhoek's Volkslied... En dat het werd afgesloten met het zingen van het Wilhelmus.
In het verleden werden de volksliederen veel meer gezongen. Ook aan het einde van een bruiloft werd vaak het Wilhelmus gezongen. En de oorlog bevorderde de interesse in de vaderlandse liederen nog meer.
Het was dan ook zeker niet vreemd dat het bestuur van de nieuwe vereniging vond dat er een eigen Meuhoeks buurtlied moest komen. Alleen was de vraag, hoe doe je dat?
Hoe dat is gegaan is te lezen in het Jubileumboek. Klik op onderstaande knop.
...Een beetje buurt hoort natuurlijk ook een voetbalclub te hebben.... Zo begon Jaap Langeweg zijn artikel in het jubileumboek over de "echte"voetbalclub van de Meuhoek.
Maar daar bleef het niet bij. Gecostumeerd voetbal was vroeger populair, ook in de Meu. Klik maar eens op de knop.
Direct na de oorlog was alles schaars en daarom besloot de pas opgerichte school- en volksfeestvereniging: “de Nijman” voor de schoolkinderen met eigen mensen een zweefmolen te bouwen.
Inmiddels is de molen al meer dan vijftig jaar in het het bezit van de Meuhoek.
Klik op de knop om de geschiedenis van deze unieke zweefmolen te bekijken.
In 1990 bestond de vereniging 45 jaar. Ter gelegenheid daarvan had het bestuur zich in historische kleding gestoken. Geen beter decor voor zo'n foto dan de zweefmolen.
Op de achterste rij v.l.n.r.: Derk Jolink, Dickie Mellendijk, Albert Memelink, Arie Bruil, Henk Boland, Ardie Veenink, Johan Jansen en Gerrit Schuurman.
Op de voorgrond: Narda Langeweg-Wassink, Jannie Schuurman-Visschers, Jan Ligtenbarg, Ria Eenink-Abbink, Grada Lammers-Huls en Wim Mourits
(coll. fam. J. Langeweg)
Het doel van de vereniging werd in 1945 vastgelegd als: ”Om het buurtfeest niet alleen dit jaar te houden maar ook in de volgende jaren te blijven handhaven”. Daar is het ook altijd zo'n beetje bij gebleven, als we de Werktuigenvereniging buiten beschouwing laten. Wel werd wel eens meegewerkt aan bijzondere gebeurtenissen.
Zoals op 1 mei 1946 , toen kwam Burgemeester Langman naar Zelhem. Bij de grens tussen Wisch en Zelhem (bij de Marsse) was door de buurtvereniging een ereboog over de weg gebouwd. Hier werd dhr. Langman en zijn gezin welkom geheten en daarna bracht Theodoor Tuenter hen met "een versierd ri'jtuug tut ut Pelikaansbosch bi'j Zelhem".
En in 1983 was de Meuhoek aanwezig bij de opening van het fietspad Halle-Varsseveld.
In 1983 was de Meuhoek betrokken bij de opening van het fietspad Halle-Varsseveld.
Het is nu nauwelijks meer voor te stellen dat er vroeger geen vertier was op een beeldscherm. Geen televisie, geen computer, geen Ipad of een telefoonscherm. En daarom werd er veel meer georganiseerd, ook door de Meuhoek. Een paar voorbeelden uit het jubileumboek.
De veranderingen in de maatschappij hadden ook gevolgen voor het feest.
Volgens het eerste notulenboek was het zo warm dat er achter het huis van de familie Ooiman (Vlaswinkel) buiten werd vergaderd. Ook in 1989 was de vergadering buiten bij de familie Eenink.
Tweede helft jaren tachtig op het buurtfeest.
Ze wonen nog steeds in de Meu, nu met hun gezinnen.