Wim Mebelder (1924 - 1998) was één van de bouwers en vertelde mij in 1995 over hoe het begon.

Na de oorlog was alles schaars en daarom besloot men in 1949 voor de kinderen zelf een zweefmolen te bouwen. 

Om aan geld te komen werden aandelen uitgegeven. Van 10 gulden per stuk, 59 aandelen werden verkocht. Later werden deze aandelen uitbetaald, maar veel mensen schonken het bedrag aan de vereniging. In de buurt van Zeddam stond een molen in een speeltuin en naar dat voorbeeld werd er gebouwd. 

Een paar mensen waren nodig om het ding in beweging te brengen en te houden. “De blagen vonnen ut al-lemaole prachtig, mor de luu die mossen drukken waarn binnen de korste keren kruusdol en kotsmisseluk”, zo vertelde Wim Mebelder. 

Toen het allemaal financieel wat beter ging werd daarom besloten het geval te voorzien van een elektromotor. Windmolenbouwbedrijf ten Have uit Aalten kwam er aan te pas om er, met ondermeer houten tandwielen uit een windmolen, een aandrijving op te bouwen. 

Om de kosten te drukken verhuurde “de Nijman” de molen ook aan andere verenigingen. Zo kwam de zweefmolen begin jaren zeventig ook in de Meuhoek en was daar altijd een groot succes. 

Het feest in de Nijman groeide en er kwamen “echte” kermisactracties. Daarbij hoorde ook een draaimolen en het bestuur van de Nijman besloot in 1976 de zweefmolen te verkopen. Toen het bestuur van “de Meuhoek” daar lucht van kreeg was men er als de kippen bij, voor vijfhonderd gulden werd alles overgenomen.

In de beginjaren werd de molen door “de Meuhoek” ook nog  verhuurd aan ondermeer verenigingen in IJzerlo, Dale en Heidenhoek. In 1988 is daarmee gestopt omdat men huiverig was voor beschadigingen aan de intussen toch al bejaarde en unieke molen.