Woensdag 6 mei – de zesde woensdagavondrit stond op het menu .

De A-ploeg vertrok met 9 man voor een stevige 78 km .

De B-ploeg dacht : “dat kan korter” en vertrok met 16 voor 69 km .

De Diva's waren met 3 en de gps zette  koers richting Dessel , met als grootste overwinning dat ze alweer vóór het donker binnen waren — stilaan geen toeval meer . Goe bezig dames .

Bij de B-ploeg moest Marc M. al vroeg lossen , niet door gebrek aan conditie maar door rugklachten . Hij nam de tactische beslissing om alvast naar De Meet te rijden om de stoof aan te maken . Achteraf bekeken misschien de slimste zet van de avond .

Bij zowel A als B lag het tempo meteen strak . De rit trok richting Hechtel-Eksel en Lommel , over mooie Limburgse wegen waar het asfalt precies gladder ligt dan sommige biljarttafels . Daar kunnen ze op veel plaatsen nog iets van leren .

De A-ploeg kreeg nog vier extra lusjes cadeau en mocht ook nog de Noord-Zuidverbinding over — kwestie van de beentjes helemaal leeg te rijden . De B bleef veilig aan deze kant en met slechts 9 km minder kwamen ze zowaar nét eerder binnen . Slimmer gereden of gewoon minder afgezien ? De meningen blijven verdeeld .

De sprint bij de B werd gewonnen door Alexander , die Koen K. met een wiel voorsprong klopte . Letterlijk een wiel , want Koen was al aan het uitleggen dat hij “ eigenlijk nog overschot had ”.

Aan De Meet was het ondertussen gezellig warm dankzij Marc en zijn stoof-expertise . Velengingen op tv kijken  naar de wedstrijd tussen FC Bayern Munchen en Paris Saint-Germain , maar eerlijk : een extra pint had meer spektakel gebracht dan de match .

Volgende week weer allemaal op post — en Marc hopelijk op de fiets in plaats van aan de stoof ! 

  Woensdagavondrit: stoempen, stormen en sterke verhalen 🚴‍♂️💨🍺

Woensdagavond was het weer zover : ideaal fietsweer… als ge tenminste houdt van windkracht “ wa zijde gij hier eigenlijk komen doen? ”. Maar dat hield onze bende niet tegen , want 25 fietsers stonden klaar om er weer een lap op te geven .  De rit ging richting Retie en Lichtaart , goed voor 66 kilometer , met als vaste en heilige eindbestemming : De Meet .

De eerste 12 kilometer waren meteen een serieuze test voor de beenspieren én het karakter . Wind pal op kop , en niet zo’n beetje ook . Het was boenken van jewelste. Er werd geschoven , ingeschoven , bijna waaiers gevormd… precies een mini-Tour . Maar Nancy hield de troepen mooi bijeen : af en toe eens de rem erop , iedereen terug aangesloten en hop , weer vooruit . Zonder Nancy waren er waarschijnlijk nog een paar in Retie aan het ronddraaien . Tussen de velden van Oud-Turnhout kwam dan eindelijk het moment waar iedereen op hoopte : wind in de rug . Plots leek iedereen terug goeie benen te hebben . Wonderlijk hoe dat werkt .

Via Lichtaart / Kasterlee en Sas 7 trokken we verder naar De Meet , met Guy P. die het  slot op de deur hield… of beter gezegd: slot op het peloton. Heel de rit bleef hij achteraan rijden om de veiligheid bij het afdraaien te bewaken .  

De E-Divas waren ondertussen al gearriveerd , en ook Daesy en Vero waren weer van de partij . Welkom terug dames ! De eerste kilometers staan terug op de teller, en zoals we weten : elke kilometer telt , zelfs als ge onderweg meer babbelt dan trapt .

Na de rit begon het tweede deel van de avond : het recupereren . Of beter gezegd : pinten drinken en chips eten onder het motto van “herstelvoeding”.

Ivo, die vorige week nog kennismaakte met een deur, besloot deze keer het slimmer aan te pakken. Geen hoofd tegen het glas … maar hand  tussen de deur . Vooruitgang noemen ze dat 🙈. Zoals altijd gingen de gesprekken alle kanten uit . Op een bepaald moment ging het over “frullekes ”… of waren het “frillekes” ? Uiteindelijk bleek het over iets te gaan dat uit een berkenboom valt . Wat het exact was , weet nog altijd niemand , maar het klonk belangrijk .

Dan kwam er nog een stevig debat over bedden . Een bed van 1m40? “Da’s ne tuimelaar!” zei Chipo overtuigd . “Ne twijfelaar jong !” verbeterde Sabine meteen . Waarop Chipo , filosofisch als altijd , besloot : “Da maakt allemaal niks uit .” Einde discussie . Of net begin van de verwarring .

Karin hield ondertussen de temperatuur in De Meet op peil door enthousiast blokken hout op het vuur te gooien .“Da’s een echte stook, ” zie Sabine .

Maar toen het vuur bijna uitging en Karin begon te blazen om het terug aan te krijgen, lag de bal weer klaar voor Sabine “Een echte stook én een echte blaas !”

En ja hoor… weer prijs . De lachspieren kregen ook hun training .

Besluit van de avond :

66 km wind happen , stevig afzien , goed gelachen en de calorieën achteraf met interest terug bijgegeten en gedronken . Een beetje fietsen , veel lachen en gegarandeerd weer onnozele discussies waar niemand iets van snapt 😂🍻🚴‍♂️ Tot volgende week !!!

Wat een woensdagavond was dat!

Maar liefst 29 fietsers, verdeeld over drie groepen: 12 A-rijders, 13 B-rijders en 4 E-Divas. De zon schitterde nog mooi aan de hemel , al stond er een stevige wind — ideaal voor de zonnepanelen , minder voor de benen . De rit ging richting Koersels Kapelleke waar dinosaurussen nog versteend staan  . Er zat een verschil van 6 km tussen de A- en B-ploeg . We mochten vandaag ook Ingrid verwelkomen voor haar eerste rit van het seizoen bij de E-Divas . Daarnaast was Jeff Jansen terug , helemaal klaar voor de Roc d’Ardenne . En na zes maanden Thailand — zonder sokken of lange broeken — was ook “Thai boy” Rudy Linten weer van de partij .

Stipt om 18:30 vertrokken we . Al snel werd duidelijk wat de bedoeling was bij de A-ploeg . gas open vanaf kilometer 1

Fietspaden ? Wat zijn dat ?  Reglementen ? Nooit van gehoord . En is 12 gelijk aan 15 ? Blijkbaar wel.

Chipo riep meermaals : “Op de weg, we zijn met genoeg !” — terwijl we toch echt maar met 12 waren . Dit scenario herhaalde zich een drietal keer .🙈

De wind was stevig in het eerste deel van de rit . Net voor het Koersels Kapelleke genoten we nog van het mooie landschap… al hadden Nancy en enkele anderen het kapelleke blijkbaar niet eens gezien .

Geert D. had op zijn hotelkamer een weegschaal zien staan en dacht hier ga ik is opstaan  ; er was 9 kg bijgekomen . Bleek het een weegschaal voor valiezen te zijn 😄

Voor Rudy was het duidelijk nog wat aanpassen na Thailand . Nancy had al een paar keer gezegd om door  te schuiven van links naar rechts bij de wissel , maar hij bleef toch links rijden . Iemand een idee of ze in Thailand links rijden ? 😉

In Heusden op het lange fietspad richting het kanaal , had de A-ploeg na 36 km de B-ploeg al te pakken en hun lus afgewerkt . Roger had zelfs geen tijd om zijn banaan op te eten — bij aankomst had hij ze nog steeds bij 🐝

Langs het Albertkanaal gebeurde er blijkbaar ook iets opvallends in een auto : een bestuurder lag ontspannen achterover in de wagen , terwijl op de passagiersstoel plots een hoofd omhoog kwam . Volgens een ooggetuige was ze gewoon haar mond aan het spoelen met Parodontax 😎

De B-ploeg reed verder over de kanaaldijk richting Hulsen, waar enkele reigers hun veren kwijt waren… vermoedelijk weggeblazen door de slipstream van de A-ploeg . ( bewijs op de foto )

Karin kroonde zich bij de B-ploeg tot sprintkoningin na een versnelling van jewelste 💨 Ondertussen waren de E-Divas al aangekomen , alles was weer perfect gegaan , Sabine is de GPS queen geworden daar.

Bij den après was het weer prijs , Roger bleef maar chips zakken leegkappen — duidelijk een stevige hongerklop  en de banaan moest er uiteindelijk aan geloven . Iemand vroeg nog of er geen recoverydrank in de ijskast stond… maar geen paniek : die zat goed vol met “recovery” Stella, Duvel en zelfs 0,0% 🍻

Ivo was dan weer vergeten dat er schuifdeuren zijn en knalde met zijn hoofd tegen het raam   . Gelukkig had hij zijn helm nog op — safety first😅

Ook was er nog een liveverbinding  met Marc M . die nog steeds op de boot STEFOR vertoefde . Vanuit goeie bron hebben we vernomen  dat hij  de   "straat van Hormuz " had moeten ingeven op zijn gps  , bleek dat hij de "straat van die ouwpoes" had in gegeven , een mens kan zich al is vergissen hé  , en die sluis is volgens mij dicht en versleten . Het was toch fijn om een liveverbinding te hebben vanuit zijn kajuit , het was precies dat hij in een capsule zat .😂😂😂

Rudy gaf ondertussen nog wat Thailand-wijsheden mee : hij at daar elke dag rijst en had nergens last van , dus dat fabeltje dat je van rijst niet naar het toilet kan , mag de vuilbak in . Gewoon opletten met pikant eten , want daar krijg je gegarandeerd “interne problemen” van 🔥

Er was nog veel meer te vertellen over Thailand , maar dat is voor een andere keer…

Wat was me dat weer voor een woensdagavond!

Volgende week allemaal weer paraat 🚴‍♂️💪

 Woensdagavond 8 april – De Ronde van ‘t Goede Leven 🚴‍♂️☀️

Met een zonnetje dat nog stevig zijn best deed en een temperatuur van 22 graden (  perfect excuus om niet thuis te blijven ) , stonden maar liefst 28 enthousiaste pedaalridders klaar. De plannen waren duidelijk: kilometers vreten en achteraf de dorst minstens even professioneel lessen.

De verdeling:

• A-ploeg (10 man sterk): 60 km en een stevig tempo   • B-ploeg (16 strijders ): 54 km, maar zeker niet minder ambitieus        • E-Divas (2 eleganten ): 39 km, stijlvol en onder GPS-begeleiding van Sabine ( geen kans om verkeerd te rijden 😉)

Speciale vermelding : Thomas S. was terug ! Welkom terug Thomas! En zoals altijd : op tijd komen hè… we hebben het gezien. 😜😂

De koers zelf 🚴‍♀️💨

De A-ploeg trok richting Westmeerbeek en gooide er in Winkelomheide nog een extra lusje bovenop ,  kwestie van te tonen wie de baas is . Ze pakten zelfs nog net de brug van Stelen mee vóór de B-ploeg , met een tempo waar Strava spontaan van begint te zweten . In Stelen centrum werd er even collectief besloten om niet alles gezien te hebben (ja ja, die rotonde 😅). We noemen het… een creatieve interpretatie van de wegcode.

De B-ploeg, onder het waakzame oog van Nancy B. hield het tempo strak en genoot tegelijk van :• mooie landwegen    • een zon die langzaam onderging 🌅    • een luchtballon (voor de romantiek)   • en alles dat stilletjes groen begint te worden . Kortom: pure reclame voor de fiets. Via Tongerlo ging het richting Bergom, waar iedereen weer samen op hetzelfde parcour terechtkwam.

Het incident… 🚧 

Dan gebeurde het ondenkbare…  Marc M. (A-ploeg) , de man die normaal elk paaltje persoonlijk kent , besloot er eentje van dichtbij te inspecteren aan ’t Laak . Resultaat: Paaltje  – Marc  1-0 😬  Hoe dit kon gebeuren blijft voorlopig een mysterie. Misschien stond dat paaltje er gisteren nog niet? 🤔

Eindsprint & aankomst 🍻

De B-ploeg voelde plots de lang verwachtte  warme adem in de nek  en in Meerhout ging het erop en erover — uiteraard op een veilige manier . De aankomst lag zoals het hoort bij De Meet, waar de analyse begon:

Afterparty & randanimatie 🎶🍺

Luc L. zorgde voor een onverwachte tsunami-alert in de darmen 🌊💩 en moest halsoverkop vertrekken. Maar geen paniek : hij keerde fris gedoucht terug . Roger wad de dj van dienst .

• Roger opwarmset 🎧   • Sabine die het overnam tot sluitingstijd 🔥

De verhalen gingen weer vlot rond, met als hoogtepunt iemand ( P.C. ) die blijkbaar heel goed op de hoogte was van alles wat er in de Eroxx te beleven viel… inclusief prijzen en agenda 😏Toeval ? Wie zal het zeggen .

Conclusie:

Zon, snelheid, een paaltje, een sprintje, een darmstorm en een stevige après-bike.  Tot volgende week .

 Woensdagavond 1 april :  35 fietsers stonden klaar om te vertrekken . Met een frisse 10 graden en een zonnetje dat nog net genoeg moeite deed , leek het bijna alsof we wisten waar we aan begonnen .

⚔️ De strijdplannen

Zoals echte strategen werd het peloton opgesplitst :

👉A-ploeg: de snelheidsduivels 54 km 👉B-ploeg : de berekende genieters 51 km  👉E-Divas : elegant , efficiënt en meestal slimmer😇  36 km        

De A-ploeg vertrok vol goede moed, maar die goeie moed kreeg al na twee kilometer een serieuze tik . Platte band voor Bart Lievens . Nog voor iedereen goed en wel warm was , stonden ze al stil . Dat moet zowat een record zijn : snel vertrekken en nog sneller stilstaan . Een snelle pitstop , op 4 min was de klus geklaard .

 💩 De ontsnapping van Alexander

En toen… gebeurde iets dat de geschiedenisboeken nooit zullen vergeten.  Alexander voelde een interne tsunami opkomen . Op amper 200 meter van zijn ouderlijk huis dacht hij 👉 sprint van z’n leven👉 fiets waarschijnlijk nog rijdend achtergelaten👉 deur open, broek half onderweg  

“Dit wordt geen tussenstop… dit wordt een missie  . ”Geen tijd voor overleg . Geen tijd voor tactiek . Toen hij weer buiten kwam 👉 A-ploeg = verdwenen         👉 Alexander = alleen , maar 3 kilo lichter en mentaal herboren .  Dus mocht hij in z’n eentje de achtervolging inzetten , maar met een leeg systeem rijdt een mens blijkbaar toch iets comfortabeler .  

De A ploeg in achtervolging 

Ondertussen reed de B-ploeg alsof er niets aan de hand was  , ze zaten  op schema , mooi tempo , goed ronddraaien , geen stress . Zo’n parcours waar je niet te veel moet remmen en gewoon kan blijven gaan , iedereen content . De A-ploeg had ondertussen hun oponthoud verwerkt en besloot dat het tijd was om de achterstand goed te maken .   Het tempo ging stevig omhoog en aan het domein de Putten in Kasterlee hadden ze B bijna te grazen  , maar daar begon hun extra 3 km lus . Aan Sas 9 was het net weer niet , weer een klein lusje extra . Ze bleven jacht maken op de kanaaldijk op de B . Ze werden eerst nog voorbij gevlogen door de mannen van de   Leste Coll , er zijn er  misschien die er een verkoudheid aan over gehouden hebben  . Dit lieten ze niet  zomaar gebeuren , en dachten dat kunnen wij ook   , op een goeie 9 kilometer van de finish hadden ze de B-ploeg te pakken . Niet gewoon ingehaald , maar erover gevlogen alsof ze  even geparkeerd stonden . Met de meet in zicht voor de B was het Jan Nijs die vanop 300 meter aanging en hield stand tot op de meet  voor Erik en Sven  , netjes afgewerkt . 

De E-Divas 

Ondertussen reden de E-Divas hun route perfect onder leiding van Sabine (GPS-godin).  En jawel:👉 ze kwamen gelijktijdig met de B-ploeg binnen  . Timing: 10/10     Stijl: 11/10

In 't Cafeeke  werd al dat sportieve geweld meteen gerelativeerd met sandwiches en zelfgemaakte salades . Waarvoor dikke merci aan Kelly . En zoals altijd duurde het niet lang voor de gesprekken een heel andere richting uitgingen . De verhalen werden straffer , de details minder noodzakelijk , maar het amusement alleen maar groter .

💩 De gesprekken… helaas voorspelbaar

👉 kakken onderweg👉 bijna-kakken👉 verkeerd-kakken👉 traumatische herinneringen

Je zou denken dat het een wielerclub is…  maar nee , het is eigenlijk een praatgroep.

😂 Nancy vs. de Nederlandse taal met het woord het “Struut”

Nancy probeerde iets te zeggen tegen Ruud of Kristel … Maar wat eruit kwam:

👉 “STRUUT!”   Iedereen: 🤨Daarna: 🤣Was het:

Ruud ? Trut ? Wat wou ze nu eigenlijk zeggen ?

Besluit :

Al bij al : een avond met een platte band , een onverwachte sanitaire tsunamistop op de Heidehuizen , een stevige achtervolging en genoeg caféverhalen om nog een week mee verder te kunnen . Volgende week opnieuw , hopelijk met wat warmer weer en iets minder… dringende situaties .  Tot volgende week .