Zaterdagochtend, stipt om 10u. vertrek van 18 dappere zielen  of toch 18 die dachten dat ze er klaar voor waren. Op het programma: een gezellig ritje van 130 km. richting de bloesemstreek .En dan was er nog één absolute krijger die dacht: “Ik doe er gewoon 144 .” Respect" Na welgeteld 4 km: exit held. Hij begon aan zijn lusjes en verdween als een ninja in de mist. Succes maat, we zien u  bij de tussenstop  terug.

De rest zette koers richting Houterenberg en Molenstede/Diest. Na een paar hellingen werd het eerder:

Ademhaling = stoomtrein , benen = pudding . Daar begon het al wat minder gezellig te worden . Sommige benen gingen van “vlotjes draaien” naar “waar is mijn testament?”.Bij één van ons begonnen zelfs visioenen van bouillonblokjes op te duiken… en niet in een soepkom 🍜.

Gelukkig werden we onderweg getrakteerd op prachtige bloesemvelden.

Alleen jammer dat sommigen ze zagen als :“ah kijk, roze vlekken… of is dat mijn zicht dat wegvalt ?”… al hadden sommigen daar weinig oog voor , want die zagen vooral sterretjes.

Aangekomen in Velm : broodjes-stop in Café De Smis !

Die gingen erdoor alsof we net uit een hongerstaking kwamen. In een recordtijd van 36 minuten waren we weer weg . Nieuwe energie ? Voor sommigen ja . Voor anderen… tijdelijk uitstel van executie.Met de wind in de rug (halleluja 🙌) ging het verder. Ondertussen had onze solo-held versterking gekregen van Ruud, Jan en Frank. Samen sterk… of samen afzien, dat kan ook.

Via Kozen en Berbroek pikte iedereen weer aan en toen begon het echte werk: VOLLE VAART richting Hulsen om de regen voor te blijven. Vooraan werd er zo hard gesleurd dat drinken bijna een luxe was. Bouillonblokjes ? Die kregen zelfs geen tijd om van papier ontdaan te worden laat staan  om op te lossen .

En dan… DE ACT VAN DE DAG 🎭

George dacht: “Ik heb vorige week 80 km Ronde van Vlaanderen gedaan , ik zal eens iets tonen.” Resultaat: een achterwiel dat een zijwaartse sprong van 40 cm maakte. Dames en heren : Pure acrobatie , ongepland , onvergetelijk spektakel , techniek en pure chaos in één beweging  , ge moet het maar doen hé.

Score: 10/10 + een pot vol geluk 🍀 

De snelheid tikte geregeld boven de 40 km/u aan. Het vet was officieel van de soep bij Luc en Jan . Letterlijk en figuurlijk.

🚴‍♂️ Verslag van een rit richtingHet Paradijs in Peulis🚴‍♀️

Met acht dappere zielen vertrokken we stipt om 10u richting het legendarische  " Paradijs ” in Peulis . Al snel bleek dat het geen zondagse uitstap ging worden… een stevige westenwind besloot namelijk om ons de eerste 60 km eens goed te testen . Niet zomaar wind… nee, zo’n type dat u persoonlijk haat.  Dwars door de velden richting Herenthout werd er afgezien — en blijkbaar zelfs zo hard dat iemand rondreed met de hartslag van iemand anders 🤔.   Via Berlaar trokken we verder , en uiteindelijk bereikten we het Paradijs  :  Peulis . En jawel… het was effectief een paradijs .

🏁 Aankomst in het paradijs (en dat bleek geen leugen)

Met een paar renners trokken we richting de plaatselijke bakker , klaar voor rijstvlaaien en worstenbroodjes . Maar wat bleek ? Bazin Anja had nog een niveau hoger geschakeld .  Boterhammen met vleessalade , kipkap , eieren… een waar feestbuffet ! Alsof het nog niet genoeg was:    een zak wafels op tafel 🍪 paprika chipsfrietjes  erbij 🍟.  Anja had ons al ingepland alsof we op schoolreis waren.   En toen begon het pas echt…

We kregen allen een welkomstkus van Anja .

• Marc Verheyen kreeg een kus en vroeg zich meteen af of hij zijn blauw pilletje al moest nemen 💊😂

• Benny probeerde nog weg te duiken, maar kreeg dankzij een fenomenale schijnbeweging een voltreffer recht op de mond 😘

Een plezierige dame, die Anja — en duidelijk niet vies van wat ambiance

🎶 Van Julio Iglesias  tot totale losbandigheid

En dan… muziek .  Eerst Julio Iglesias die zachtjes door de boxen zweefde…

maar dat bleef niet duren .

Plots schakelde het over naar Sam Gooris en niet veel later klonk “De Engelbewaarder”…

➡️ Resultaat: alle remmen los.

➡️ Waarschijnlijk blij dat er geen beelden bestaan.

🌬️ Wind mee = koersmodus aan

Met pijn in het hart moesten we vertrekken, maar… de wind zat eindelijk mee!

Plots veranderde de groep van recreanten in halve profrenners 🚀

Tempo omhoog , gezichten strak , maar diep vanbinnen : pure voldoening.

🚴‍♂️ Verslag van een rit richting de Velosoof  Eindhoven 🚴‍♀️

17 dappere zielen vertrokken stipt om 11u met de zon aan de hemel voor een bescheiden tochtje van… 117 km 😅 richting de Velosoof in Eindhoven , want waarom simpel doen als het ook tegenwind langs het kanaal kan zijn ?

Langs dat kanaal werd er stevig doorgetrapt , ondanks dat de wind duidelijk andere plannen had . Net toen iedereen lekker in zijn ritme zat , vond Alexander dat het tijd was voor… een strategische plaspauze 🚻 Timing is alles blijkbaar 😂

Via Borkel en Schaft en langs de Achelse Kluis reden sommigen al mentaal Nederland binnen. ( grenscontrole was blijkbaar niet nodig). Daarna door het prachtige Leenderbos : wildroosters , veeroosters… alles gezien behalve effectief wild . Oef , we kunnen het nog  navertellen 🐄❌

Aangekomen bij de Velosoof was het tijd om bij te tanken 🍰☕ Maar geduld was een must… vooral voor Waldorf en Statler , die moesten lang wachten op hun eten  maar het was het wachten waard . 

Ondertussen probeerde Marc internationaal te gaan met de serveerster “Hello I’m Marc from the telephone ” 🤣🤣Ze  heette Yuri ( wat blijkbaar " Lelie’ betekent in Japan—weer iets bijgeleerd 🌸).

Na de pauze ging het tempo plots van “ gezellig ” naar “ Tour de France finale " 🚀 Met wind in de rug via prachtige landwegen richting Balen werd het stilaan duidelijk : we  vlogen  vooruit richting ’t Cafeeke, waar de echte hydratatie begon 🍻 Kwaremontjes erbij… want ja, recuperatie is belangrijk hé 😉George moest oppassen of Milleke zou wel eens een gelleke opgestoken hebben bij hem . 😂

Dit was weer zo’n rit waarvoor je eigenlijk een lichtje nodig hebt 💡 Lang leve het zomeruur… al is de vraag of dat iedereen gaat redden 😆

👉 Conclusie: toprit, topgezelschap, topverhalen!

Merci Marc voor de organisatie — **top top top!