Zondag 3 mei konden we nog droog vertrekken , al hing de regen al dreigend in de lucht . De weersvoorspelling was duidelijk : tussen 11 en 12 zou de hemel openbreken . Dat was voor de B-groep genoeg motivatie om meteen het tempo de hoogte in te jagen  , terwijl de C-groep dacht : vlot is ook snel genoeg . De B-groep vertrok aanvankelijk met twee , maar Tom zag het gevaar van een nat pak en sprong er nog snel achteraan . Roger dacht hetzelfde : nat worden is voor kamerplanten , en sloot ook aan . Weg waren ze , alsof er gratis koffie aan de finish wachtte .

Dirk Leysen was er voor het eerst bij dit seizoen en reed alsof hij nooit anders had gedaan : beheerst , rustig en met de uitstraling van een professor die net een les aerodynamica had gegeven . Ook Koen K. was terug van weggeweest en reed alsof hij nooit was gestopt . Alleen zijn drinkbus had blijkbaar andere plannen en koos halverwege voor een solo op het asfalt . Dat duel verloor Koen op punten .

Toen iedereen naast Erik reed , werd plots een mysterieus gekraak gehoord . Meteen gingen de diagnoses rond : knieën ? Ellebogen ? Nek ? Nee hoo , gelukkig geen complete afbraak van de renner — het was gewoon zijn cassette die besloot wat muzikale begeleiding te voorzien . Toen de dames op kop reden , klonk er plots van achteruit : “Die meisjes doen dat goed , hè ! Chapeau , schitterend !” De hele rit had niemand hem gehoord , maar ineens was daar weer Dirk Leysen , die bewees dat hij niet alleen professor was , maar ook charmeur .Bij Rudy L. en Kristel M. op kop was het contrast niet te missen : rechts een afgetraind lichaam , net terug van hoogtestage op Mallorca en klaar voor de rit van Kom op tegen Kanker van 15 mei , links een getraind lichaam ,  dat vijf maanden in Thailand had overleefd op rijst , stokjes en pittige Thaise kippensoep . Allebei sterk , maar elk met hun eigen trainingsschema . De eerste regendruppels vielen op acht kilometer van het einde . Net op tijd dus , zodat iedereen kon zeggen : “Zie je wel , perfect getimed .”

De rit eindigde  in De Peezet , waar de analyse begon zoals altijd : met pint  , frisdrank en verse soep . Daar werd nog eens duidelijk dat op de fiets misschien hard gereden wordt , maar aan tafel nog harder gelachen .

Volgende week opnieuw . Hopelijk met zonneschijn , minder vallende drinkbussen en een stillere cassette .

Zondagsrit richting ’t Cafeeke maar via Wijchmaal 🍻🚴

Zondagochtend stonden we weer paraat voor onze wekelijkse heilige zondagsrit , deze keer met als eindbestemming ’t Cafeeke . Maar zoals altijd : eerst de kilometers , dan de pintjes .

De route liep via Wijchmaa l, al had Ward daar precies zijn eigen versie van de rit in gedachten . Na amper 1 kilometer dacht hij de sprint al gewonnen te hebben … alleen jammer dat hij in de verkeerde richting reed . Sterke start , dat wel .  De B-groep besloot toch maar met de C-groep mee te rijden .

Natuurlijk konden de traditionele laatkomers ook deze week niet ontbreken : Erik W. , Marc V. , Davy L. en Guy P. Misschien toch eens het nummer van de sprekende klok doorgeven: 078 05 12 00 🕘, zodat de uurwerken weer juist gezet kunnen worden . Of zijn dat stiekeme extra trainingskilometers ? We zullen het nooit weten.

Via Gelderhorsten trokken we richting Overpelt , waar al snel opviel dat iemand maar één handschoen aanhad . Tot overmaat van ramp herkende die persoon Geert D. niet eens . “Wie zijt gij?” klonk het . Myriam had blijkbaar nog wat mist in de ogen van de avond voordien 🍻😂.

Onderweg bewees Bart weer dat volume geen plaats kent : “Die hoor je vooraan ook roepen als  ze vanachter hangt !” Waarop direct de reactie kwam : “Dan heb je Nancy nog niet gehoord !” 😂😂

Via het mooie , landelijke Wijchmaal — met prachtige natuur en zalige wegen — reden we richting Fietsen door de Bomen . Een plek waar mensen van overal naartoe komen , en voor ons gewoon bijna in de achtertuin ligt . Toch blijft het speciaal om daar als peloton mooi op een rij door te rijden .

Alexander zag beneden zijn kans schoon voor een plaspauze . Gelukkig beneden , want stel je voor dat hij bovenaan had stilgestaan… met de druk van zijn “brandweerslangetje” hadden we daar allemaal nat gestaan 🚒😂.

In de laatste kilometers bleek Ronny nog altijd over goeie benen te beschikken . “Ik heb zelfs nog een derde been ,en dat is nog beter in orde ” liet hij trots weten . Rustig Ronny , de rit was nog niet gedaan hé  , ge moogt straks u derde been thuis laten soigneren😅.

Aan het industrieterrein stuurde Luc de Chipo vooruit om te checken of we direct de weg op konden . Als een echte seingever stond hij midden op de baan het verkeer te regelen . Top gedaan ! Volgende week misschien nog een fluovestje en een stopbord mee ? 🚦😂

En dan… eindelijk aankomst in ’t Cafeeke . Tijd voor het belangrijkste deel van de rit : de après-bike . Pintjes op tafel , sterke verhalen erboven .

Thaiboy Rudi L. koos opvallend voor een soepje . Volgens betrouwbare bron ging het om een Thai chicken soepje .  🍜😄.

Ook Dirk Leysen stond ons al op te wachten . Hij was solo gaan rijden en eerlijk is eerlijk : die mens ziet er met de jaren beter uit . Tegenwoordig gebruikt hij zelfs een opblaasbaar pompje . Waarvoor precies , daar werd eerst van alles over gefluisterd… maar het bleek gelukkig gewoon voor zijn fietsbanden te zijn 🚲😂🙈.

En ook Sabine, de onbetwiste GPS Queen van de E-Divas , was goed bezig : een extra mountainbikeritje om de conditie nog wat aan te scherpen . Respect !

Kortom: weer een geslaagde zondagsrit, veel gelachen, goed gereden en stevig nagekaart.

Op naar de volgende zondagrit! 🚴🍻🚴‍♂️

🚴‍♂️ Zondagochtendrit – 19 april

Zondagochtend, 19 april en jawel hoor: onze helden van de B- en C-ploeg stonden weer paraat voor hun wekelijkse portie afzien , lachen en (blijkbaar) onverwachte ontdekkingen onderweg .

De B-ploeg had een stevige rit met pittige hellingen op het programma , terwijl de C-ploeg het iets rustiger hield met een kortere afstand richting Ramsel – Wolfsdonk . Maar “rustig” is natuurlijk relatief in wielertermen . 😉

Bij de C-ploeg mocht Paul Marien vandaag de rol van belleman op zich nemen . Alles netjes in goede banen leiden dus ! Achter hem was er een ereplaats voorzien voor Martine  , Karin ,  Martine  , soit  , die zo een uitgebreide studie kon maken van Paul zijn achterwerk . En eerlijk is eerlijk : voor een 65-plusser mocht dat blijkbaar nog gezien worden .😂

Is het een “nieuw gezicht”  dat opdook : een zekere Martine . Even speculeren dus… maar al snel bleek dat mysterie minder spannend dan gedacht . Blijkbaar dacht Bert Vanbaelen  dat Karin  , Martine noemde . Tja… communicatie is alles hé 😄

Goed nieuws was er ook: Jochen Vangeneugden maakte zijn comeback na blessure. Welkom terug, Jochen!  

Onderweg kregen beide groepen nog een klassieker van eigen bodem voorgeschoteld : wegenwerken. Want ja … we zijn nog altijd in België natuurlijk .

Bij de B-ploeg liep het zelfs een beetje uit de hand — of eerder uit de remmen . Iemand meende een dode bever te spotten op  de weg… maar het bleek gewoon een hoop stront te zijn 🤦‍♂️😂 Dat krijg je dus als het tempo hoog ligt !

Alsof dat nog niet genoeg was , kwam er ook nog een onverwachte test “  voorrang van rechts” . Een wagen nam zijn voorrang , de groep ging massaal in de remmen , en Jan M. besloot een artistiek nummer op te voeren : een indrukwekkende stoppie gevolgd door een koprol . Juryrapport:

* Uitvoering: 8.6/10

* Landing: 2.65/10

* Resultaat: kapotte broek 😬

👉 Moraal van het verhaal: opletten bij voorrang van rechts, snelheid aanpassen en vooral… blijven rechtstaan  indien mogelijk !Na alle avonturen werd er traditioneel nagekaart tijdens de après in de Peezet . Sommigen kozen voor gezellig binnen , anderen genoten buiten van het zonnetje met een frisse pint in de hand  , zoals het hoort. 🍻

Volgende week staan we weer  op post. Bestemming nog onbekend… maar spektakel gegarandeerd 😉Wekelijkse rit – editie “goei benen… of toch niet?” 😂

Wekelijkse rit – editie “goei benen… of toch niet?” 😂

Met 25 fietsers sterk vertrokken we vandaag richting Paal . De B-groep had precies een offday, want met slechts 2 man werd er al snel beslist: “kom , we rijden gezellig samen ” 😄Via Vorst trokken we richting Houterenberg. Onderweg werd er al meteen een psychologisch spelletje gespeeld:

Karin zei met 194 % overtuiging “Hey schat, ik heb slechte benen!”

Luc  keek bezorgd… tot bleek dat het tegen de verkeerde “schat” was gezegd 🤣 Gelukkig had die wel een korte broek aan, dus het bleef binnen de perken 😂 

Aan de klim zelf bleven we dan toch grotendeels braaf samen . Daar zei Nancy tegen Alexander.  “Ik heb geen goeie benen , Alexander antwoordde dan ga ik boven pipi doen en Erik moest ook plasje doen  .”

Eenmaal boven… geen pipi, wél nog aant zoeken naar een denkbeeldig wormpje 🐛😅

Marc was iets later vertrokken en mocht meteen de rol van achtervolger op zich nemen. In de afdaling had Paul geluk  dat hij een sjaaltje droeg , of hij had gegarandeerd een valling te pakken. Kristel (met koortsblaas  bovendien ) vloog hem voorbij om te roepen dat er nog volk achter zat 💨

De kleine hellingen volgden elkaar op richting het vliegveld van Schaffen, waar de parachutisten ons jaloers maakten met hun “lichtere” manier van dalen 🪂

Verder ging het richting Tessenderlo, met Nancy die zoals altijd alles strak onder controle hield vooraan 💪onder het toeziend oog van Pluto de hond .

We hadden ook een jarige in ons midden: Erik W., 61 lentes jong – ons veuleke! 🎉

In ’t cafeeke mocht hij de traditionele kussen in ontvangst nemen .

Extra verrassing: Cindy kwam zelfs even uit de lappenmand langs om goeiedag te zeggen ❤️Bij sommigen zaten de benen nog duidelijk in de wasmand van gisteren, en Jan mocht zich nog voorbereiden op een extra klim : de bovenste ring in  KRC Genk beklimmen 😅

Volgende week hopelijk weer allemaal paraat… met goeie benen (of toch minstens goeie excuses 😉)

Zondag 5 april , 8u30 u. De peiling belooft grootse dingen tijdens deze Paaszondag .16 renners klaar om de strijd aan te gaan . Maar… de weergoden boven Hulsen dachten daar anders over en gaven nog snel een gratis douche 30 min voor het vertrek . Resultaat : afzeggingen vielen binnen sneller dan regen op een dakraam. 🌧️ Vermoedelijk veilig binnen , in trainingspak , met een koffie en een excuus klaar . 😄

Om 9u stond er uiteindelijk toch een select clubje paraat aan ’t Cafeeke . Vijf helden — Erik, Paul, Guy, Roger en Myriam — blik op oneindig , benen licht gespannen en dezelfde gedachte: “We zijn hier nu toch… we zullen dan maar rijden zeker.”                                        

En jawel hoor… terwijl de thuisblijvers waarschijnlijk hun regenradar bleven checken met een tas koffie in de hand , reden onze vijf dapperen droog door het landschap richting Herentals . Geen drup regen gezien ! Wel een stevig briesje , maar hé — dat hoort bij het vak. 💨want volledig cadeau geven doen ze het ook niet. 💨

Richting Herentals werd het een schoon ritje , met hier en daar wat gevloek op de wind , maar vooral  plezier . En zoals het hoort : op de terugweg… wind in ’t gat ! Plots waren het precies allemaal profs . Gemiddelde snelheid omhoog , moraal nog hoger. 🚴‍♂️

 Gratis duwtje in de rug , altijd mooi meegenomen. 😄

Aan de aankomst werd het belangrijkste onderdeel van de rit afgewerkt : het nakeuvelen . Met zicht op de Ronde van Vlaanderen , een bord vol gekookte eieren en een zoutpotje dat overuren draaide . 🥚 Wielertoerisme op zijn best.

Conclusie van de dag : de afwezigen hadden ongelijk . Maar ja… achteraf is het altijd makkelijk praten . 😉

Volgende week nieuwe kansen — hopelijk met zon , minder twijfelaars en minstens evenveel verhalen .

Zondagochtend ,  zonnetje van de partij , maar de thermometer had duidelijk geen goesting : 2°C bbrrrrr  . En alsof dat nog niet genoeg was, hadden we ook nog eens een uur minder slaap door dat gedoe met de zomertijd . Kleine oogjes , grote plannen… dat belooft.

Toch mochten we een bijzondere comeback vieren : Gert Jansen was terug van ( lang ) weggeweest na operaties . De man had letterlijk én figuurlijk het stof van zijn fiets moeten blazen . Naar verluidt zat er nog ergens een spinnenweb tussen zijn spaken . Welkom terug Gert .

De rit ging richting Larum en Kasterlee . De B-ploeg kreeg 78 km voorgeschoteld met vijf extra lusjes – kwestie van het écht plezant te maken – terwijl de C-ploeg het “ rustiger ” hield op 69 km .  

Na amper 4 km plat , plat  , plat .  In Hulsen reed Ronny door glas en zat met een leegloper .  De C-ploeg stond meteen stil . Het reparatieteam was direct  paraat ( allez sommige toch ) , zoals een Formule 1-pitcrew… alleen met iets minder succes en Ronny moest zorgen voor de veiligheid maar is misschien wel 14 keer geflitst . Er kwam namelijk geen druk op de band,  bleek dat Bert ( Odrada interieur ) zijn toestel op PSI stond in plaats van bar . Voor de duidelijkheid: 6 bar is 87 PSI , en ze hadden hem op 41 PSI staan ,  dat is zoals proberen water te koken met een kaars . Technisch correct , maar totaal nutteloos.

Na 15 minuten  moest Ronny huiswaarts keren . Iemand riep nog : “Houd u warm hé , met Rita !” Waarop Ronny enthousiast antwoordde: “Ja ja ja!” – de snoeper.

Bert ( Sunlighten Kempen infrarood sauna's ) gaf het startsein aan Nancy om terug te vertrekken … alleen was hij vergeten te checken of iedereen wel mee was.  Gevolg: 3 km stoempen om terug aan te sluiten. Niemand keek achterom , tot Karin plots besefte dat het precies wat rustiger was dan normaal . Merci aan Davy VL en Bert ( Odrada interieur ) om Luc en Eric terug tot bij de groep te brengen .

Ondertussen was de B-ploeg al lang verdwenen richting horizon , aan een tempo waar zelfs Strava zenuwachtig van wordt . Conclusie : die zien we pas terug in het café.  Aan de Antwerpsesteenweg in Geel zijn de nieuwe detectielussen voor fietsers invoegen.👉 “Detectielus = sensor in het wegdek… tegenwoordig ook : ‘ te zwaar ? hup, direct groen!’ 🚦😂” ( eigenlijk is dat niet om te lachen hé )

Onderweg kwam het bericht dat Geert D. zijn “lijstje van thuis” had afgewerkt én dat hij ook het “ lekken ” had afgevinkt . Wat dat betekent , blijft één groot mysterie. We vermoeden iets met tuinieren of een kapotte tuinslang … maar zekerheid is er niet.

Op de helling in Kasterlee besloten Jan N. en Bert ( Sunlighten Kempen  infrarood sauna's )  even hun spieren te tonen . Even stevig doortrekken… tot ze vriendelijk maar kordaat werden teruggefloten .  Plots dook Mario P . op uit het niets  in Lichtaart .

De dames deden ondertussen sterke kopbeurten , vingers in de neus . Letterlijk misschien niet , maar het zag er alleszins zo uit . 

Bij aankomst bij Kelly ( 't Cafeeke )zaten de mannen van de B-ploeg al gezellig aan hun recuperatiedrank – en wie zat daar ook ? Jawel : Ronny V . , ondertussen volledig opgefrist en met de uitstraling  van een echte ploegleider . Patrick Lefevre was er niets tegen . Ronny Lefevre was geboren , nog net geen oortje en koerswagen maar wel mooie uitstraling en hemd met persoonlijke sponsor.

De verhalen werden rijkelijk aangedikt, de mondjes gespoeld en de waarheid hier en daar licht aangepast voor dramatisch effect.

Nog een belangrijke opmerking voor het bestuur : misschien de nieuwe tenue toch  maar voor 3 jaar voorzien .  Vervaldatum van de rits is overschreden denken we  , blijkbaar springen ze spontaan open bij iemand… Ofwel ligt het aan de rits , ofwel aan de winterkilootjes . Onderzoek loopt nog .

Conclusie: koude start , warme verhalen , en weer eentje voor in de boek , volgende week met de Paasrit is de aankomst bij Dirk en Greta in ( De Peezet ) en de sponsors werden een paar keer vernoemd  in het verslag  , iedereen content .

De Grote Zondagochtend-Expeditie  

Zondagmorgen , stralend weer , 5 graden , geen zwaluw te bespeuren ( die hebben blijkbaar wél een deftige planning en kiezen hun momenten om een nest te bouwen in iemands hoofd ) .

Maar wij ? Wij beginnen met de belangrijkste taak van de dag :  fietsen 

“ Hoe laat is het eigenlijk ? ” stipt 9 u ,  oké we vertrekken !!!!!

Een klok , een wekker  , … wat is dat ? Moet die juist staan ?

Na een jaar op dezelfde startplaats staat er toch nog  een twijfelaar die terug  richting kerk rijd om te checken of ze daar misschien een ander 9  uur hanteren . Gelukkig was Erik er , want anders was L.D. waarschijnlijk in een ander tijdperk beland . Aan het campinastrand  na 15 km sloten ze bij de groep aan maar D.L. ging op zoek naar de B ploeg.

En alsof dat nog niet genoeg stress geeft : volgende week wordt het uur nog verzet .  Paniekniveau 4  

🚴‍♀️ De Opstelling   :  23 helden en een brug des doods

23 fietsers klaar voor vertrek, verdeeld in:

• Groep B: voor de snellere (74 km richting Retie/Dessel)     

    • Groep C: voor de iets minder snelle, maar daarom niet minder (66 km)

Na 4 km… BAM 💥De beruchte lange brug langs de ring . Hier werd meteen duidelijk wie zaterdag " goed getraind ” had… of eerder : goed geoefend in Kwaremont degusteren  + leve de gadgets .🍺 

D.G. had spijt dat hij zaterdag niet mee was . Hij had een “ waslijstje ” gekregen voor  thuis dat moest gebeuren  .

Intussen probeerde iemand iets te zeggen wat hij had zien  zitten in de weide .

“ Nen ooievaai… ooievaai… ooievaai…” Na drie pogingen kwam er uiteindelijk iets verstaanbaars uit , hij was gewoon een letter  vergeten , de R. 

Diagnose:    • koude lippen ❄️ of een overdosis Kwaremont .🍺Wetenschappelijk onderzoek loopt nog . 

🚽 Plasstrategieën en achtervolgingen

Alexander : nam  een “persoonlijke plasstop” en verandert daarna in een raket 🚀 om de groep terug te halen en deed dit nog eens over .

Erik dacht dat kan ik ook , een halve tijdrit op de kanaaldijk en 4 km boenken .  Misschien toch eens investeren in een plastuit mannen , TEMU ?

🚴‍♂️ Rennersklik op de fiets ?

Nancy: “Ik geraak niet in mijn klikpedaal  !”   Michel (zonder verpinken ) :“ Wat !!! Klikt het niet tussen ons  ofwat ?”💔💔💔

Therapie werd overwogen voor vrienden.

Hulpbehoevende 60 jarige

Niemand die dit had verwacht van iemand die juist 60 is geworden , nu moeten ze ook al die reep opendoen en in haar mond stoppen , voor hetzelfde geld rijdt ze in het kanaal , 300 m verder nog steeds hulpbehoevend aan de verkeerslichten  , chapeau Ruud , jij hebt het niet gemakkelijk met haar hé , de vraag is nu ; wat als ze moet ................... , misschien aanschaffen van dagluiers op termijn , we zitten met meerdere 60+ en 70 plussers.( puntje voor bestuur ) 🧷

🐷 De jacht van B op C

Groep B startte een aanval en hadden een mooie voorsprong opgebouwd met de lus in het vooruitzicht .    “Dat varkentje wassen we wel eens !” dacht iemand   ,  ze kwamen  tot op 800 meter maar wisten niet dat er nog een klein lusje kwam .     Resultaat:    De vogel was gaan vliegen .  Ze kwamen 2 minuten later binnen  , top gereden mannen.

🍻 De derde helft (het belangrijkste deel)  . 

In de Peezet kwamen de echte prestaties boven:

• snelheid (in theorie)    • hartslag (licht overdreven)    • verhalen (sterk overdreven)

Er werd zelfs gefluisterd: “Da ne vent nooit verstand zal  krijgen…”

De VAR (Video Alcohol Review) bij Dirk onderzoekt de beelden nog wie deze uitspraak deed .

🎂 Leeftijd en andere gevoelige onderwerpen

Iemand vroeg aan R.V.  “Hoe jong zijt ge ?” Hij antwoordde met zijn leeftijd… en voegde eraan toe: “ Dat alles  nog goed werkt ” , Hij gaf het antwoordt al op de volgende vraag  , tis er ene met mensenkennis hé .

Tot volgende week!!!

Zondag 8 maart – Mist, bananen en rode lichtjes

Het was een frisse - mistige zondagochtend , zo eentje waarbij je eerst denkt : “Wie gaat hier nu vrijwillig voor buiten komen ?” Maar jawel hoor , 21 dappere fietsers stonden netjes op de parking te wachten . En nog beter : niet meer op de baan ! Safety first , en dat werd duidelijk serieus genomen .   TOP !!!

Door de eerder magere opkomst van de B-rijders  werd er beslist om vandaag met één grote  C groep te rijden . Dat bleek achteraf een uitstekend plan . 

Veiligheid

Voor de veiligheid werden Jan V. en Ward achteraan geposteerd met een rood achterlichtje . Zij zorgden ervoor dat het peloton niet alleen zichtbaar was , maar ook dat niemand ongemerkt kon ontsnappen naar huis  .  Jan V. en Ward   deden dat voorbeeldig . Zo goed zelfs dat je zou denken dat ze stiekem een cursus “ professioneel achterlicht begeleiden ” gevolgd hebben . En vooraan deed Nancy haar job door als bellenvrouw ervoor te zorgen dat er om de 2 kilometer werd doorgeschoven .

Sterke comeback

We mochten ook Sarah opnieuw verwelkomen in ons peloton na een lange periode van inactiviteit . Maar van roest was er weinig te merken : ze reed vlotjes mee alsof ze nooit was weggeweest . Chapeau Sarah !

De rit trok door de velden richting Heppen , waar het peloton rustig op gang kwam en iedereen  als een geoliede machine doorschoof … althans , dat was het plan . Want plots   zagen we Roger en Ronny alweer vrolijk op kop rijden  . De uitleg van Roger  was simpel :“ Ze schuiven niet direct door hé , dus ja… wat moet ge dan doen ?”Tja, daar valt weinig tegenin te brengen , ze hadden gelijk ,tip !!!! misschien  vriendelijk vragen om door te schuiven .

Via Tessenderlo ging het verder richting Hulsen tot op kilometer 49 ,  plots iets mysterieus gebeurde met nog 5 km te rijden : Jan M. toverde tijdens zijn kopbeurt een banaan 🍌 uit zijn mouw , waarschijnlijk van een aapje 🐒gekregen   en plots ging het tempo omhoog .  Iemand merkte meteen droog op : “Misschien moeten we allemaal een banaan eten . ”Sindsdien staat banaan officieel op de dopinglijst van de club .

De mist trok weg en dat was het signaal om in de laatste twee kilometer Jan V. naar voor te brengen  zodat hij ook  zijn kopbeurt kon  doen . Perfect getimed , want hij passeerde net voor zijn eigen deur . Dat gaf hem duidelijk een  extra boost… of misschien was het gewoon de gedachte aan een warme douche .

Zoals de traditie het wil , eindigde alles gezellig in't café   , deze week was het De  Peezet  . Daar werd er nog wat nagekaart , karikaturen gemaakt , gelachen en natuurlijk ook wat wijsheid gedeeld . Iemand zei  :“Het is niet leuk als je beeld zonder klank hebt thuis . ”Waarop Geert droog antwoordde :“Ja  maar dan heb je nog altijd beeld .”😂

We werden getrakteerd op pralines van enkele  vaste supporters  die  jarig waren  , waarvoor dank .  Die gele bol van vorige week stond bij vertrek richting huis  weer  mooi aan de hemel te schijnen ☀️

Conclusie van de dag: mist, veiligheid, bananenkracht en veel gelach. Een perfecte zondagsrit dus . Tot volgende week zondag 15 maart !!!

Zondag 1 maart 2026 . 

De dag waarop de Meenselbikers officieel uit hun winterslaap kwamen . Sommige fietsen moesten eerst nog overtuigd worden dat ze effectief terug naar buiten moesten . De benen trouwens ook .

Eindelijk was ze daar : die grote gele bol aan de helder blauwe hemel . Volgens betrouwbare bronnen heet dat fenomeen “de zon”☀️ . Het was al zo lang geleden dat sommigen hun zonnebril eerst moesten afstoffen .

Na maanden van “ ik begin volgende week terug met trainen” en “het is toch wat te koud” , verzamelden 16 C-helden en 11 B-strijders aan ’t Cafeeke . De sfeer was goed . De benen… dat was een ander verhaal . Al was er in Hulsen lichte verkeersverwarring ,  blijkbaar kan je ook gewoon op een parking staan , maar dat concept moet nog wat groeien binnen de club . ( foto ) 

Stipt om 9u vertrokken we richting Laakdal . En alsof het afgesproken was , kregen we de eerste kilometers meteen een stevige tegenwind langs het kanaal cadeau .  Ideaal moment waarop sommigen plots heel geïnteresseerd naar hun remblokjes begonnen te kijken. “Zitten ze wel goed?”  De C-ploeg hield het op 50 km . De B-ploeg kreeg er nog een extra dessert bij : lusjes goed voor 5 km extra . Omdat ze het zelf zo graag willen .

🐄 Koeien met een goed geheugen

Tussen  de velden door  reden we langs onze trouwe supporters : de koeien . Ze keken ons aan met een blik van:

“Serieus ? Zijn jullie daar weer ?” Eentje leek zelfs te denken: “die met die grijze  helm is toch wat ronder dan vorig jaar ?   

Er waren er zelfs die ons leken te herkennen  . Of misschien waren ze gewoon onder de indruk van al dat strak lycra .

⚖️ Grote verhalen in de C-groep

• Iemand was “toch wel wat kilo’s kwijt”.

• Iemand anders had Nieuwjaar nog altijd niet volledig verwerkt .

• En enkelen vroegen zich in stilte af  : “Wanneer heb jij tijd gehad om kilo’s kwijt te geraken terwijl wij alleen maar gegeten en gedronken  hebben?”

Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat winterkilo’s niet verdwijnen . Ze verplaatsen zich .

 🥞 De Échte Finale

Na 50 km (C) en 55 km (B) bereikten we 't Cafeeke . Daar begon de zwaarste inspanning van de dag : pannenkoeken eten . 

De snelheid waarmee die verdwenen , lag hoger dan het gemiddelde van de C rit . 

 Sommigen reden duidelijk met goede voornemens , anderen reden vooral met herinneringen aan vage frituurbezoeken . Er was iemand die nog steeds niet wist wie de avond voordien de frietjes gaan halen was  , maar dat Gouden Carolus Tripel een lekker biertje is van 9% dat wisten er  wel verschillende  .

🚴‍♀️ E-Divas & Christiane

Ook de E- Divas reden hun eerste rit van 39 km . Klasse ! Dit jaar krijgen ze ook de GPX-bestanden doorgestuurd zodat iedereen netjes hetzelfde pijltje kan volgen .

Nu rest enkel nog de vraag:

Gaan ze het pijltje volgen of doen ze gewoon hun eigen ding . Gelukkig was de Chipo erbij , als eventuele redder in nood  , en rijden ze misschien eens verkeerd dan  "maakt dat allemaal niet uit " , eh Christiane .

Officieel reed hij mee als “Christiane”, want ja… de E-Divas zijn een vrouwelijke groep . 

Maar met alle gekheid op een stokje: geweldig dat hij er weer bij is na zijn knieoperatie .

💪 Sterke Comebacks

We willen ook even stilstaan bij enkele straffe terugkomsten:

• En Cipo na zijn knieoperatie

• Luc na zijn elleboogoperatie

• Koen die na zijn ongeval vorig jaar gewoon opnieuw aan de start stond

 Respect mannen! 👊

We kijken ernaar uit om binnenkort ook de andere renners die nog in de lappenmand liggen of pas geopereerd zijn, opnieuw in het peloton te zien. Spoedig herstel gewenst aan iedereen .

🎤 Eindconclusie

Het seizoen is begonnen , de zon was er , de wind ook (iets té enthousiast) , de verhalen waren straffer dan de benen en de pannenkoeken waren sneller op dan sommige bidons leeg waren  en de koeien zijn gewaarschuwd .

 Op naar volgende zondag! 🚴🌞💛