Eerste lessen in concentratie

Mijn eerste lessen in concentratie   Hoofdstuk 4  Tussen leven en dood.

Letterlijke tekst Antwoorden:  komen tot stand tijdens dialoog bijeenkomst en door middel van mail-bijdrage door Ingeborg uit Goes. Vragen:  

Blz.  56 Onder leiding van Dectar kan Venry zich afsluiten en zijn gedachten concentreren op datgene wat belangrijk is op dat bepaald moment.   Als ik (Adriana)  me  bijvoorbeeld wil concentreren en/of mediteren vliegen mijn gedachten alle kanten uit.  Mediteren moet men leren, maar blijkbaar kan niet iedereen zich "leeg” maken.   

Blz.  57 Er overvalt Venry een duizeling.  Hij moet leren toch bewust te blijven.  Hij voelt,  dat terwijl hij denkt,  en zich concentreert,  zijn lichaam aan levenskrachten verliest.  Hij voelt dat hij leert van dit gebeuren en dat hij hierin wordt geholpen door Dectar.  Venry vraagt zich af wat bewusteloosheid eigenlijk is.  We vragen ons af, of bewusteloosheid verder gaat dan de diepe slaap.  En of bij bewusteloosheid  ook de ziel/geest buiten het lichaam ‘zweeft’ ?    Pim van Lommel zegt dat de ziel non-locaal is, wat wil zeggen , dat ze niet gebonden is aan plaats en tijd.  Wel mag de ziel niet los laten van het lichaam en moet verbonden blijven door het fluïdekoord (levenskoord)  anders komt het stoffelijike stervensproces op gang vanwege de kosmische wet die daardoor in werking komt.  

Blz.  58 Venry ontdekt  dat bewusteloosheid ook te maken heeft met het in diepe slaap wegzinken.  Door dit proces maakt de ziel zich los van het stoflichaam.   Hij probeert zijn arm op te tillen, maar krijgt dat eigenlijk niet voor elkaar.  Dit alles is ook afhankelijk van stoffelijke en geestelijke wetten.  Verzwakt zijn concentratie dan valt hij in slaap en komt de ziel vrij.    Wat gebeurt er als de ziel compleet het lichaam los laat?    Laat de ziel wel compleet het lichaam los indien men slaapt of bewusteloos is?   En hoe zit het met de geest laat die ook los?  Zie antwoord hier boven.  

Blz.  59 Venry moet zich leren splitsen, wat inhoudt dat de ene helft van hem moet "zien” en de andere helft er zorg voor moet dragen dat zijn lichaam niet in slaap valt.   Is dit de trance-toestand?  Dit is niet de trance-toestand, daar het lichaam dan in slaap valt en kan "gebruikt "worden door een andere geest als instrument.   Dan zouden de priesters "misbruik” van hem kunnen maken en hij moet zich juist afsluiten hiervoor.   

Venry ziet eerst Dectar heel duidelijk, maar daarna lijkt het of er een waas om hem heen zit.   Door zijn splitsing leeft hij op halve kracht.  Hij hoort Dectar spreken met zijn vader Ardaty.  Wel duurde dit maar heel even en Venry vraag zichzelf af, waarom die snelheid.   Misschien omdat onder deze omstandigheden zijn gevoel kwetsbaar zou zijn voor binnendringen  van de priesters tot zijn gedachten. 

Venry zal zijn grote liefde, zijn tweelingziel  Lyra weer ontmoeten en eens door zijn grote vleugelen aan haar zijde kunnen zijn.  Dectar voorspelt hier, dat hij in dit leven  langer op deze aarde zal moeten vertoeven dan  Venry en wil dan wel contact blijven onderhouden met Venry aan de andere zijde.   Op dit moment, zo wij hebben begrepen, leeft de tweelingzicel van Venry ook op aarde en hebben ze af en toe geestelijk contact met elkaar.  

Blz.  60 Dectar weet dat hij veel gaven bezit maar weet ook dat Venry wat dat betreft al veel verder is dan hij zelf.   Wel heeft Venry begeleiding nodig van hem, tevens als bescherming,  omdat hij de gevaren dient te leren kennen van contact met geesten en de andere onbetrouwbare  priesters.  Venry zal in de toekomst met gemak de demonen  kunnen overwinnen, terwijl Dectar dat ook kan maar er heel veel moeite voor moet doen.   Venry ontdekt ook dat Dectar angstig is en niet wil dat anderen hem aanvoelen en horen spreken.  Hij vraagt zich af wat de reden hiervoor is.   De reden

hiervan is de onbetrouwbaarheid van de priesters, want ook al hebben ze de status van priester wil nog niet zeggen dat ze integer zijn.  Ze staan onder invloed van duistere geesten.   Het is daardoor dat ze Dectar symbolisch half vleugellam hebben gemaakt.  

Blz.  61 Terwijl  Venry neerligt, knielt Dectar naast hem en bidt en smeekt  omdat hij aanvoelt dat Venry  geestelijik groter is dan hijzelf.    Dectar  trekt hem uit de bewusteloosheid in de natuurlijke slaap terug.  Een bewijs dat bewusteloosheid dieper zit dan de natuurlijke slaap.   

Als Venry zijn eigen naam achter elkaar een paar keer uitspreekt doet die klank hem rillen en beven.  Er komt een diep en afschuwelijk gevoel in hem op, dieper dan de angst.  Het heeft te maken met  moord en vernietiging.  Komen deze gevoelens uit de ruimte of van hemzelf?  Wat kan de oorzaak hiervan zijn?    Het heeft misschien te maken met vorige levens, wij allen hebben immers in vorige levens gemoord en vernietigd.  Wie fijngevoelig is zal dat kunnen voelen in zijn huidige leven.  Is het misschien hierdoor dat zulke mensen in onze maatschappij  als gek worden bekeken?  

Blz.  62 Venry is zich er inmiddels van bewust  dat hij zich kan splitsen en dat zijn eigen persoonlijkheid dan naast zijn lichaam staat. Hij voelt ook de geestelijke verbinding met Dectar en wanneer ze los  komen van elkaar.  Door zijn wilsconcentratie heeft hij zich het splitsen eigen gemaakt.  Het innerlijke leven wat de ziel is kan zichzelf verdelen.    In de boeken en tijdschriften die Pim van Lommel (cardioloog) uitgeeft, komt men het woord non-locaal tegen, waarmee van Lommel bedoelt, dat de ziel op meerdere plekken tegelijk kan zijn.   Hoe moeten we ons dat voorstellen?   Dat de ziel tijdens een operatie kan uittreden en naast het lichaam staat of er boven zweeft, zoals sommige patiënten vertellen?    Ook heb ik al eens in een ander boek gelezen, dat een stuk van een bepaald orgaan wat op 2 plaatsen wordt opgeslagen dezelfde beweging maakt op de ene plek gelijktijdig met dat van de andere plek.   

We denken nu aan orgaantransplantatie:  stel dat een levend persoon een nier ter beschikking stelt voor een medemens,  zullen de cellen van die nieren dan verbinding blijven houden met elkaar door gevoel en "beweging”?   Moet wel, want ze bestaan uit dezelfde levendige cellen.    

Venry bereikt deze splitsing door wilskracht en concentratie, maar wel onder bescherming van Dectar, omdat hij nog niet goed begrijpt hoe dit alles tot stand komt.  Bovendien wordt het altijd ontraden om geesten op te roepen, zonder bescherming kan het fout lopen.  

Blz.  63 Venry herleeft  nogmaals  de toestand van toen hij pas die aardbeving heeft meegemaakt en vraagt zich af wat er met zijn ziel toen gebeurde tijdens die 7 dagen en nachten slapen.  Hij merkt dat hij zich hiervoor niet behoeft te splitsen want gaat nu alléén zien.     ???   Hoe zit dat in elkaar?   Ingeborg denkt:  hierdoor leert hij zijn innerlijk leven nog beter kennen op een andere manier en blijft bewust.  Dit kan wanneer de ziel zich verdeelt, maar vergt erg veel van iemand.   

Venry voelt ook als er gedachten uit de ruimte komen die niet van Dectar zijn.  Moeten dus tot hem komen van een ander geestelijk wezen.  Hij stelt vast dat het hem rust geeft en niet  bedreigend is.  Betreft het hier een geleidegeest misschien?  Of zijn vader of moeder?  Zijn tweelingziel?  In ieder geval van een positieve geest, want hij voelt zich er goed bij.    

Venry ziet nu zichzelf als ziel en die ziel gaat nu zijn eigen waarnemen.  Zijn ziel leeft in een dichte waas. 

Blz.  64  Dectar ging nu zien en zijn waarnemen kon ik volgen.  Het natuurlijk licht verdween uit zijn ogen, wat ik reeds eerder had waargenomen.   Hoe komt het dat bij Dectar het natuurlijk licht verdwijnt uit zijn ogen?    Waarschijnlijk omdat Dectar onder invloed staat van een goede geest die

hem  hierbij helpt.    Ook opdat hij zou kunnen doordringen in het gevoelsleven van  Venry, om hem  hierdoor beter te leren kennen en hij hierdoor hem beter kan instrueren.   

Op  deze bladzijde lezen we dat Dectar  bezit neemt van de ziel van Venry.   Dat Venry hierdoor een onaangenaam gevoel krijgt van hebzucht, alsof een vrek zijn goud en zilver natelt en naar aardse schatten zoekt en de grendels van zijn ziel verbreekt.  Zo leert Venry, deze keer, Dectar kennen als het ware als een dief van zijn ziel.  Kunnen we hieruit de conclusie trekken dat iemand die hier nog op aarde leeft ons ook bezeten kan maken?  Of zijn het alleen duistere geesten van de andere zijde die dat kunnen?   Waarom doet Dectar dit zomaar zonder van te voren hierover iets af te spreken?  

Nee, iemand die hier nog op aarde leeft kan ons niet bezetten, maar sommige mensen kunnen je wel hypnotiseren, zodat je doet wat zij jou bevelen.  Venry voelde echter dat Dectar hem onder invloed had, dus is het geen hypnose.  Dectar doet dit zo, omdat Venry hier van moet leren dat dit bestaat.  

Venry’s stoflichaam schokte hevig, wrong zich van links naar rechts en is erg onrustig.  Waar zoekt Dectar eigenlijk naar?    Naar meer kennis van Venry’s eigenschappen/karakter/zijn onderbewustzijn/ziel.  

Blz.  65 Dectar trachtte in mij (Venry)  "levens” te zien, die ik had beleefd en één er van zocht hij in mij op.   In feite is dit het toepassen van regressie-therapie?    Waarom wil Dectar dit en schuwt hij de storing niet die hij bij Venry teweeg brengt?   Waarom zoekt hij naar een bepaald leven van Venry?  

Hoe beter men iemand leert kennen, hoe gemakkelijker men tot hem door kan dringen en in dit geval is dit wel belangrijk  omdat Dectar hem moet begeleiden op opleiden.  

Hier blijft het niet bij, want ’s nachts voelt  en ziet Venry de kracht van een schim.   Ook die daalt in hem af en hij beleeft opnieuw dat doorsnuffelen van zijn zielenleven, maar nu nog met meer geweld en haast dan voorheen.    Venry vraagt zich af of dit ook weer Dectar is.   Tijdens de slaap is een mens makkelijker bereikbaar voor geesten omdat dan de aura open staat, best mogelijk dat het toch een negatieve geest is die probeert hem te bereiken.  

Blz.  66 De schim waart rond als een spook, vreemd en geheimzinnig  voelt het aan.  Venry  vraagt zizhzelf af  of het een mens is die zichzelf door concentratie splitst.   De schim voelt als het ware leeg aan, heeft zichzelf dus beschermd tegen  "pottenkijkers”.  Venry vermoed dat het een van de Hogepriesters is.   Hij voelt dat hij zich hiertegen (nog) niet kan beschermen.    Veel kans dat het dus een van die priesters is die zo probeert Venry beter te leren kennen, omdat hij het niet vertrouwt.  

Dectar krijgt spijt van hetgeen hij gedaan heeft en zendt Venry al zijn liefde.  Ook mogelijk dat het dus toch Dectar was die in zijn slaap tot hem komt?!  

Blz.  67 Dectar vraagt aan Venry om alleen maar te denken aan het nabeleven en aan het priesterschap.   Als ik het goed begrijp bedoelt hij hiermee  denken aan hetgeen Venry meegemaakt heeft na de aardbeving.    Dectar vraagt om vergiffenis aan Venry.   Dat diepe zinken in de ziel van Venry door Dectar, ik vraag me af of dit te maken heeft met het beschermen van Venry’s ziel, zodat deze niet of moeilijk kan betreden worden door de Hogepriester.   Maar men kan toch ook door meerdere zielen bezeten geraken?   Men kan door meerdere zielen bezeten geraken.   Het is niet de bedoeling van Dectar om hieraan mee te werken, aangezien hij zijn leerling dient te beschermen.   

Blz.  68 Dectar voelt zich ten opzichte van Venry, zowel meester als leerling.  Waarom?  Van een gemotiveerde leerling kan een leraar ook leren.  

 Het gevoelsleven van Venry is getest en goed bevonden om als priester te worden opgeleid. Wanneer Venry al zijn vorige levens heeft gezien, dan zal hij Dectar niet meer nodig hebben en op eigen benen kunnen staan om zijn priesterschap uit te voeren.  Waarom eerst die vorige levens zien?  Omdat het heel belangrijk is zichzelf te leren kennen.  Wie zichzelf kent wordt bewuster, wie bewuster wordt,  wordt ook liefdevoller, omdat men beseft hoe een en ander in elkaar zit en wat belangrijk is om in de goede richting te evolueren.   

Dectar begrijpt dat hij een heel andere weg zal bewandelen dan Venry.    Ik word gek van verlangen en ik wil haar zien want zij leeft in mij, zegt Dectar tegen hem.  Ik denk dat Dectar hiermee zijn tweelingziel bedoelt.   Hoe moet ik haar naderen, Venry, nu mijn vleugel verlamd is?   Dectar is op een of andere manier geestelijk half vleugellam geslagen, door wie en waardoor, dat zullen we wel lezen in de volgende hoofdstukken.  Of Dectar zijn tweelingziel op dit moment ook op aarde leeft is ons onbekend, maar in hem komt wel het diepe verlangen om haar " geestelijk " te ontmoeten blijkbaar.