Slaap (2/2)

DE SLAAP 2. 

Tijdens het sterven is vast te stellen of de mensen in hun leven slecht hebben geslapen. Nu moet de ziel via de vierde graad, de vijfde binnen treden, maar zij kan niet van het lichaam scheiden en dit is onze strijd tussen leven en dood, waarvan de laatste het zal winnen. Het stervensproces door een hartverlamming en tal van andere overgangen is natuurlijk weer iets anders. Daarbij wordt de ziel met een schok uit het lichaam geslingerd en zinkt ineen. Prof. Jongbloed merkte in zijn artikel nog op, dat de dieren eigenlijk alleen maar slapen, behalve als ze voedsel zoeken of op hun qui-vive moeten zijn voor lijfsbehoud, of er op uit moeten voor het behoud van het soort. Bij de primitieve mens in zijn werkelijke natuurstaat zal het niet anders zijn geweest, zo merkt deze professor op en vervolgt: ,,Natuurlijk zal dat anders zijn geworden, zodra hij zich bewust werd van sociaal esthetisch en wellicht nog ander gevoel, zodat hij reden had een deel van zijn slaaptijd anders te gebruiken, 

Van nature zal de mens dus, gelijk vele dieren, wat zijn slaap betreft, polyphasisch zijn geweest, d.w.z. dat hij gedurende een etmaal vele slaapperioden kende." De heren geleerden zien de mens als een geëvolueerd dier en daarom maken zij ook de ene denkfout na de andere. Het dierlijke bewustzijn staat echter apart van dat van de mens. Het feit, dat de mens vroeger een dierlijk bestaan heeft geleid, motiveert geenszins de gevolgtrekking, dat de mens voorheen een dier is geweest, of nog zou zijn. De mens is ook in zijn dierlijke gevoelsgraad, steeds mens geweest, in tegenstelling tot zijn vrienden, de dieren. Een aap zal nimmer mens worden en daarom is het een waanzin geweest, om steeds naar de ,,missing link" te zoeken. Er is geen schakel tussen dier en mens. Het doet er bovendien niet toe of wij vroeger polyphasisch waren. Vermoedelijk zijn wij het wel geweest, maar wat zou dat? De kosmische wijsbegeerte leert, dat de mens minder zal slapen naarmate zijn bewustzijn stijgt. Slaap betekent onbewustzijn en de mensheid zal uiteindelijk steeds minder slaap nodig hebben totdat zij het hoogste stadium is binnengetreden van de geest. Prof. Jongbloed wijst er ook op, dat de pasgeborene de eerste dagen van zijn leven niet veel anders doet dan slapen. ,,Daar moet hij van groeien, zegt men en daar zit iets in....." zegt deze geleerde. De lezer die dit artikel met aandacht heeft gevolgd, zal het duidelijk zijn waarom een pasgeborene praktisch alleen maar slaapt; immers, het dagbewustzijn moet nog ontwaken (wij zeiden zojuist, hoe minder bewustzijn hoe meer slaap men nodig heeft) en bovendien, het organisme van het kind moet zich ontwikkelen. De graden van de slaap wijzen er op, dat het kind dan alleen krachten via zijn ziel uit de ruimte kan opzuigen, indien het de vierde graad van de slaap heeft bereikt. ,,Er zit hier dus niet alleen ,,iets" in", doch dit is primair voor het jonge leven! Indien u een zuigeling zijn slaap zou ontnemen, dan zou niet alleen zijn groei ophouden, maar het kind zou zelfs moeten sterven. Prof. Jongbloed is ook van mening, dat het ,,precies" op tijd wakker worden op elk gewenst moment, zonder enig hulpmiddel, meestal met een flinke korrel zout moet worden genomen. De flinke korrel zout is echter beslist overbodig, Professor! Indien een persoon zijn wil inschakelt om op een door hemzelf bepaalde tijd wakker te worden en het lukt niet dan bewijst dit alleen, dat de wil van die persoon nog niet voldoende is getraind en zodoende niet op volle kracht werkt. De menselijke wil -- mits juist gebruikt -- reageert op de seconde. 

Blijkbaar is Professor Jongbloed nooit in het Oosten geweest, anders zou hij een dergelijke uitspraak niet meer doen. Wat de ingewijde Tibetaan op dit terrein tot stand brengt, grenst aan het wonderbaarlijke. Wij hebben in dit artikel slechts heel even de sluier opgetild van het occulte mysterie van de slaap. Er zijn echter boeken te vullen over dit wonderlijke verschijnsel. Niettemin heeft de lezer een klein overzicht gekregen van dit occulte probleem en hij zal nu zelf moeten bepalen welke weg hij wil inslaan. De weg van Prof. Jongbloed en dus van de wetenschap voert de mens van God weg. Wij worden immers praktisch tot dieren verlaagd. De zin van het leven wordt ons ontnomen. Wij zijn tot wezens geworden gelijk aan dieren, alleen met wat meer rede begiftigd. Indien u meent, dat dit denkbeeld in het Goddelijke scheppingsplan past, dan kunnen wij alleen maar bedroefd zijn, want deze weg voert u omlaag. Er is echter nog een weg, doch die voert u omhoog. Deze weg is door Christus en de Zijnen voorbereid. Deze weg leert ons het Goddelijke in de mens kennen. In deze weg van Goddelijke rechtvaardigheid geloven wij, omdat wij weten dat die ons tot de waarheid voert.

J. R.