Stoflichamen balsemen

VRAAG EN ANTWOORD. 

Wat gebeurt er met de geest, indien men het afgelegde stoflichaam laat balsemen?

We hebben hier meermalen over balseming gesproken. wat gebeurt er nu, wanneer u zich in Egypte, in Frankrijk, in Engeland en overal, waar u maar op de wereld bent gekomen, dus honderden levens, laat balsemen? Wat gebeurt er nu uiteindelijk met uw persoonlijkheid. Weet u dat ook? Wie van u weet het? Jozef Rulof antwoordde: Als u hier en daar en overal door het leven het lichaam laat balsemen, dan mist u iets van uw aura. Daar ligt iets, ook al is het een mummie, maar daar ligt leven. Dat is onbewust leven en door werkzame medicijnen, u - kent de balseming, wat daar allemaal voor nodig is,  weet ik ook niet precies - houdt u iets in stand en dat mist u volkomen aan Gene Zijde. Dat mist uw geestelijke persoonlijkheid aan aura. Want u neemt aan, dat de persoonlijkheid het gevoel is met kennis, maar het leven aan Gene Zijde is het astrále gevoelsleven. Voelt u, waarheen ik wil? Dus u mist telkens iets van uw eigen leven. U gaat uw leven versnipperen en uiteindelijk, als u zich overal zoudt laten balsemen, is dat een psychopathische toestand. U bent nog niet ziekelijk psychopathisch, maar u bent lichamelijk zwak.

Onbewust, u hebt misschien maar 35 of 40% van de 100% aan kracht, aan leven, dat u eigenlijk in een nieuw leven krijgt en bezit. Is dat duidelijk? Wist u dat het zover gaat met balsemen? In Amsterdam stelde een mevrouw Meester Zelanus de vraag over dat boek, dat ik hier op de grond heb gegooid, dat boek* van Spalding: 'Meester Zelanus, is het nu waar, wat daar in staat? Kan dat? En wat voor nut heeft dat? In dat boek wordt beschreven, dat er yogi's zijn in het Oosten, die zover zijn, dat ze hun lichaam in stand kunnen houden, dus het lichaam sterft niet. Over duizend jaar komen ze terug en dalen ze weer in dat lichaam af en dan leven ze weer.' Is dat niet leuk? Kan dat? Nee, dat is niet  mogelijk,  zegt een stem uit de zaal. 'Prachtig, meneer'.  Meester Zelanus zei: 'Nee, die occulte wetten bestaan niet.' En toen ging hij naar Christus, dat Christus geboren moest worden door Maria en het kind zijn had te aanvaarden. Want die occulte wet, die Spalding daar beschrijft, bestaat niet! Maar daar kunnen jullie niet doorheen kijken. Dan moet je al heel diep zijn, wil je die wetten kennen. Daarna zei Meester Zelanus: Maar wat zou u doen met dat oude roest? Waarom niet een nieuw leven aanvaarden, jeugdig, nieuw bloed, nieuwe ogen. Nee, die yogi's houden daar zo'n verschrompeld lijk in stand. Daarin willen ze weer geboren worden. In dat oude lijk, nietwaar!

Dat mummieachtige wezen en dat vinden ze leuk! Dat is kunst, occulte kunst! Meneer, zo'n onzin heb ik nog nergens gelezen. Dat staat ook in datzelfde boek, dat ik toen daar op de grond kwakte, keilde! Oh, dat mag ik niet zeggen: Keilde dan ben ik weer in 's Heerenberg. Dat gaat niet! Ik moet altijd zorgen, dat ik niet in 's Heerenberg terecht kom. Maar diezelfde vraag, diezelfde toestand van dat boek daar, klopt met de balseming. Als God ons een nieuwe geboorte geeft, doordat wij door vader en moeder worden aangetrokken  we worden nieuw, we krijgen een nieuw stemmetje, nieuwe oogjes. Wij zijn helemaal nieuw, een nieuw lichaampje. Heel kersvers. Ontzettend mooi, met blonde krulletjes, met zwarte krulletjes  nee, daar gaat een Indische yogi, want het zijn allemaal meesters, hoor meneer, mevrouw, dat zijn hoge, dat gaat over de grote meesters uit het Oosten, die hebben liever een oud lijk dan een nieuw lichaampje. Wat zijn wij toch nuchter en als u dat dan aanvalt dan zeggen ze: 'Die meneer Rulof, die weet alles', maar nu u en dan die meneer weer en nu de occulte wet en onze Lieve Heer. Christus nam de reinste en zuiverste weg. Hij werd geboren in het Kind door Jozef en Maria. Ziet u. En wat Christus moest doen, dat is voor een Yogi te koop? Christus nam en moest de enige, natuurlijke Goddelijke weg terug door het vader en moederschap en die Yogi's die bouwen daar lijken op! Egypte, Brits-Indië, dames en heren, kunnen hierover op dit ogenblik van ons leren!

Jozef Rulof.