MUKADIMAH

DENGAN NAMA ALLAH, YANG MAHA PEMURAH LAGI MAHA MENGASIHANI.

BAHAWASANYA kedaulatan Inderaloka adalah berakar umbi daripada Kesultanan Melayu yang telah berzaman memerintah, dan bahawasanya Negara ini adalah sebuah Negara Islam yang berdaulat, demokratik, dan bebas, yang bernaung di bawah Payung Kedaulatan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan;

DAN BAHAWASANYA rakyat jelata Inderaloka telah menyatakan kehendak mereka untuk hidup bersatu padu dalam satu susunan masyarakat yang adil dan saksama di bawah lindungan Allah Subhanahu Wata'ala;

MAKA OLEH YANG DEMIKIAN, Perlembagaan ini dimasyhurkan sebagai Undang-Undang Tertinggi Negara.

BAHAGIAN I: NEGARA, AGAMA DAN UNDANG-UNDANG

Perkara 1: Nama, Wilayah dan Kedaulatan (1) Negara ini hendaklah dinamakan Inderaloka. (2) Wilayah Inderaloka hendaklah merangkumi:

(a) Tanah Besar di Pulau Chendera yang meliputi daerah-daerah Bagan Suri, Rimbawan, Long Sabak, Temakah, Ujong Meranti, dan Seri Santubong; (b) Pulau-pulau jajahan termasuk Pulau Arusik, Pulau Buntukoh dan Pulau Malimbis; dan (c) Perairan wilayah serta dasar laut dan tanah bawahnya yang terletak di bawah pelantar benua menurut undang-undang antarabangsa.

Perkara 2: Agama Negara (1) Agama Islam menurut pegangan Ahli Sunnah Wal Jamaah ialah agama bagi Negara. (2) Agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai oleh penganutnya di mana-mana bahagian Negara ini.

Perkara 3: Bahasa Kebangsaan (1) Bahasa Kebangsaan ialah Bahasa Melayu dan hendaklah dalam tulisan yang diperuntukkan melalui undang-undang oleh Parlimen. (2) Walau apa pun peruntukan Fasal (1), Bahasa Inggeris boleh digunakan bagi maksud:

(a) Prosiding dalam Mahkamah Agung dan Mahkamah Tinggi; (b) Teks naskhah Rang Undang-Undang Parlimen; dan (c) Urusan perdagangan antarabangsa.

Perkara 4: Keluhuran Perlembagaan (1) Perlembagaan ini ialah undang-undang utama dan tertinggi bagi Inderaloka. (2) Apa-apa undang-undang yang diluluskan selepas Hari Merdeka yang tidak selaras dengan Perlembagaan ini hendaklah terbatal setakat ketidakselarasan itu.

BAHAGIAN II: RAJA PEMERINTAH

Perkara 5: Punca Kuasa Pemerintah Kuasa Pemerintah (Eksekutif) bagi Inderaloka adalah terletak hak pada Kebawah Duli Yang Maha Mulia Seri Paduka Baginda Sultan Inderaloka dan Yang di-Pertuan bagi Sekalian Jajahan Naungannya, dan kuasa itu boleh dijalankan oleh Baginda secara langsung atau melalui Jemaah Menteri atau mana-mana pegawai yang diberi kuasa oleh undang-undang.

Perkara 6: Pewarisan Takhta Takhta Kerajaan Inderaloka hendaklah diwarisi oleh Waris Lelaki daripada zuriat badan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Abdul Aziz al-Muhtadee Billah Shah (Sultan Inderaloka I) mengikut kaedah Pewarisan Anak Lelaki Sulung dan adat istiadat Melayu, sebagaimana yang diperuntukkan dalam Undang-Undang Tubuh Kerajaan Inderaloka.

Perkara 7: Kekebalan Raja (1) Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan tidak boleh didakwa atas sifat rasmi Baginda dalam mana-mana mahkamah. (2) Walau bagaimanapun, tertakluk kepada penubuhan suatu Mahkamah Khas Diraja, Baginda boleh diadili bagi kesalahan jenayah berat yang dilakukan atas sifat peribadi, demi menjamin keadilan sejagat.

Perkara 8: Ketua Agama dan Adat Sultan ialah Ketua Agama Islam dan Ketua Adat Istiadat Melayu bagi seluruh Inderaloka. Kebawah Duli Yang Maha Mulia hendaklah mempunyai kuasa mutlak dalam hal-hal berhubungan dengannya dan tidak terikat dengan nasihat Jemaah Menteri.

BAHAGIAN III: KEBEBASAN ASASI

Perkara 9: Kebebasan Diri Tiada seseorang pun warganegara boleh diambil nyawanya atau dilucutkan kebebasan dirinya kecuali menurut undang-undang.

Perkara 10: Larangan Keabdian dan Kerja Paksa (1) Tiada seseorang pun boleh ditahan sebagai abdi. (2) Segala bentuk kerja paksa adalah dilarang, melainkan kerja yang berkaitan dengan khidmat negara atau hukuman penjara yang sah.

Perkara 11: Kesamarataan Semua orang adalah sama di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama di sisi undang-undang, tertakluk kepada peruntukan Perkara 153.

Perkara 12: Kebebasan Bercakap, Berhimpun dan Berpersatuan (1) Tiap-tiap warganegara berhak kepada kebebasan bercakap, berhimpun secara aman, dan menubuhkan persatuan. (2) Parlimen boleh melalui undang-undang mengenakan sekatan ke atas hak ini demi kepentingan keselamatan negara, ketenteraman awam, atau prinsip moral, termasuk larangan ke atas perkara yang mempersoalkan kedudukan Sultan, Agama Islam, atau Hak Keistimewaan Bumiputera (Akta Hasutan).

BAHAGIAN IV: BADAN EKSEKUTIF

Perkara 39: Pelantikan Perdana Menteri (1) Sultan hendaklah melantik seorang Ahli Dewan Perwakilan Rakyat yang pada hemat Baginda mungkin mendapat kepercayaan majoriti ahli Dewan itu sebagai Perdana Menteri untuk mempengerusikan Jemaah Menteri. (2) Perdana Menteri hendaklah seorang Melayu beragama Islam dan warganegara secara kuat kuasa undang-undang.

Perkara 40: Kuasa Budi Bicara Sultan Sultan boleh bertindak menurut budi bicara Baginda pada melaksanakan fungsi yang berikut:

(a) Melantik seorang Perdana Menteri; (b) Tidak memperkenankan permintaan bagi pembubaran Parlimen; (c) Meminta diadakan Mesyuarat Jemaah Pangkuan Diraja semata-mata mengenai keistimewaan, kedudukan, kemuliaan dan kebesaran Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan; dan (d) Penganugerahan Darjah Kebesaran, Bintang dan Pingat.

Perkara 43: Jemaah Menteri (1) Sultan hendaklah atas nasihat Perdana Menteri melantik Menteri-Menteri lain daripada kalangan ahli mana-mana satu Majlis Parlimen. (2) Jemaah Menteri hendaklah bertanggungjawab secara bersama (kolektif) kepada Parlimen.

BAHAGIAN V: BADAN PERUNDANGAN

Perkara 44: Susunan Parlimen Kuasa Perundangan Inderaloka adalah terletak pada Parlimen yang hendaklah mengandungi:

(a) Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan; (b) Senat Negara; dan (c) Dewan Perwakilan Rakyat.

Perkara 55: Kuasa Membuat Undang-Undang Tertakluk kepada peruntukan Perlembagaan ini, Parlimen boleh membuat undang-undang bagi keseluruhan atau mana-mana bahagian Negara bagi maksud keamanan, ketenteraman, dan tadbir urus yang baik.

BAHAGIAN VI: BADAN KEHAKIMAN

Perkara 121: Kuasa Kehakiman (1) Kuasa kehakiman sivil hendaklah terletak hak pada Mahkamah Agung, Mahkamah Rayuan, dan Mahkamah-Mahkamah Tinggi serta mahkamah-mahkamah bawahan sebagaimana yang diperuntukkan oleh undang-undang persekutuan. (2) Kuasa kehakiman Syariah hendaklah terletak hak pada Mahkamah Syariah yang hendaklah mempunyai bidang kuasa yang berasingan daripada mahkamah sivil, khususnya dalam hal ehwal kekeluargaan Islam dan kesalahan jenayah Syariah.

Perkara 122: Pelantikan Hakim Ketua Hakim Negara hendaklah dilantik oleh Sultan atas nasihat Perdana Menteri, selepas berunding dengan Jemaah Pangkuan Diraja.

BAHAGIAN VII: KEWANGAN

Perkara 96: Tiada Cukai Tanpa Kuasa Undang-Undang Tiada cukai atau kadar boleh dilevikan oleh atau bagi maksud Negara melainkan melalui kuasa undang-undang.

Perkara 97: Kumpulan Wang Disatukan Segala hasil dan wang, walau bagaimanapun didapati atau diterima oleh Negara (termasuk royalti petroleum dan gas), hendaklah dibayar masuk ke dalam satu kumpulan wang yang dikenali sebagai Kumpulan Wang Disatukan Persekutuan.

Perkara 99: Peruntukan Diraja Parlimen hendaklah melalui undang-undang memperuntukkan saraan yang dikenali sebagai Peruntukan Diraja (Civil List) bagi saraan Sultan dan penyelenggaraan Istana, dan amaun itu tidak boleh dikurangkan semasa tempoh pemerintahan Baginda.

BAHAGIAN VIII: PERLINDUNGAN KHAS

Perkara 153: Rizab Melayu dan Bumiputera Menjadi tanggungjawab Sultan untuk memelihara kedudukan istimewa orang Melayu dan anak negeri Inderaloka (Bumiputera) dan kepentingan sah kaum-kaum lain. Baginda boleh menentukan rizab bagi kuota biasiswa, jawatan dalam perkhidmatan awam, dan permit perniagaan.

Perkara 154: Wilayah Ekonomi Khas Bagan Suri (1) Walau apa pun peruntukan undang-undang persekutuan mengenai kastam dan eksais, Wilayah Bagan Suri hendaklah dikekalkan statusnya sebagai Pelabuhan Bebas Cukai. (2) Parlimen tidak boleh meluluskan apa-apa undang-undang yang menyekat kebebasan perdagangan transit di Bagan Suri tanpa persetujuan Majlis Perbandaran Bagan Suri dan perkenan Sultan.

BAHAGIAN IX: DARURAT

Perkara 150: Proklamasi Darurat (1) Jika Sultan berpuas hati bahawa suatu darurat besar sedang berlaku yang mengancam keselamatan, kehidupan ekonomi, atau ketenteraman awam di dalam Inderaloka, maka Baginda boleh mengeluarkan suatu Pengisytiharan Darurat. (2) Semasa Pengisytiharan Darurat berkuat kuasa, Sultan boleh memasyhurkan apa-apa Ordinan yang mempunyai kuat kuasa undang-undang seolah-olah ianya diluluskan oleh Parlimen.

BAHAGIAN X: PINDAAN PERLEMBAGAAN

Perkara 159: Pindaan (1) Tertakluk kepada Fasal (2), Perlembagaan ini boleh dipinda melalui suatu Akta Parlimen yang mendapat sokongan tidak kurang daripada dua pertiga (2/3) jumlah ahli Dewan Perwakilan Rakyat. (2) Apa-apa pindaan yang menyentuh peruntukan mengenai Sultan, Agama Islam, Bahasa Kebangsaan, atau Hak Kewarganegaraan tidak boleh diluluskan tanpa perkenan Jemaah Pangkuan Diraja.