Wawacan : babacaan
Wawacan nyaéta karya sastra prosa heubeul anu sipatna naratif, caritana panjang, tur dianggit make patokan pupuh.
Ditulis make aksara jawa, sunda, pegon
Sajarah wawacan:
1. Abad ka 17: mulai masuk, kapangaruhan ti sastra jawa, wawacan kaagamaan
2. Abad ka 19: mulai dibukukeun ku para santri (Amir hamzah, gus fatimah), wawacan dibaca 1 tahun sekali nalika bulan mulud (14 mulud, acara manakiban, wawacan syekh abdul qodir)
3. ahir abad 19-20: wawacan mulai disebarkeun ka masyarakat, wawacan geus nyaritakeun kaayaan kahirupan masyarakat kasundaan (walangsungsang, dll)
Struktur wawacan:
1. Manggalasastra : alofon/pupujian
2. Eusi
3. Panutup/kolopon/titimangsa
Pupuh
Pupuh nyaéta karya sastra puisi lisan anu diatur ku patokan patokan
Patokan patokan: guru lagu (suara tungtung), guru wilangan (jumlah suku kata), watek
Pupuh sekar ageng
1. Kinanti
watek: ngagambarkeun perasaan keur nungguan, khawatir, atawa rasa sayang (kanyaah)
guru lagu & guru wilangan: 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8i
2. Sinom
watek: rasa gumbira, rasa sayang (kadedeuh)
guru lagu & guru wilangan: 8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 8a, 8i, 12a
3. Asmarandana
watek: ngagambarkeun rasa asmara (kabirahian), cinta kasih, kanyaah
guru lagu & guru wilangan: 8i, 8a, 8o/e, 8a, 7a, 8u, 8a
4. Dangdanggula
watek: rasa kadameian (katengtreman), kaendahan, kakawasaan, kaagungan/kagumbiraan
guru lagu & guru wilangan: 10i, 10a, 8e/o, 7u, 9i, 7a, 6u, 8a, 12i, 7a
Dokumentasi praktek: