ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ.2560 2579) กาหนดแนวคิดการจัดการศึกษา (Conceptual Design) โดยการผลักดันการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (S Curve) ในรูปแบบที่ 1 คือ First S Curve เป็นการลงทุนในกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีอยู่แล้วในประเทศ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ปัจจัยผลิต แต่กลุ่มอุตสาหกรรมปัจจุบันไม่เพียง พอที่จะทำให้เศรษฐกิจของประเทศไทย เติบโตได้อย่างก้าวกระโดด จึงจาเป็นต้องมีการพัฒนาในรูปแบบที่ 2 คือ New S Curve ซึ่งเป็นรูปแบบของการลงทุนในอุตสาหกรรมใหม่ เพื่อเปลี่ยนรูปแบบสินค้าและเทคโนโลยี ในอุตสาหกรรมอนาคตเหล่านี้ให้เป็นกลไก ที่สาคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ (New Growth Engines) ของประเทศ ดังนั้นจึงต้องมีการพัฒนากาลังคนให้พร้อมเข้าสู่ยุคเศรษฐกิจและสังคมดิจิทัล (Workforce) สร้างคน สร้างงาน สร้างความเข้มแข็งจากภายใน บุคลากรในวิชาชีพด้านดิจิทัลมีคุณภาพ และปริมาณเพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาที่ขาดแคลน หรือมีความสำคัญต่อการสร้างนวัตกรรมดิจิทัล เกิดการจ้างงานแบบใหม่ อาชีพใหม่ ธุรกิจใหม่ จากการพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งประเทศไทยยังมีความขาดแคลนบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถสูงที่จะไปตอบสนองภาคอุตสาหกรรมไปสู่ Thailand 4.0 ได้อย่างเพียงพอ รวมทั้งในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 2564) และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570) ได้มีเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) การปรับโครงสร้างประเทศไทยไปสู่ประเทศไทย 4.0 ตลอดจนประเด็นการปฏิรูปประเทศ ที่ให้ความสาคัญกับการเพิ่มคุณภาพทั้งด้านวิชาการและทักษะการทางานที่สามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การเรียนรู้ตลอดชีวิต และ Soft Skill ที่มีความจาเป็นมากขึ้นด้วย โดยมุ่งเน้นให้นักเรียน นักศึกษาได้ฝึกทักษะฝีมือควบคู่กับการทางานร่วมกับผู้อื่น เพื่อให้มีสมรรถนะที่เป็นไปตามความต้องการของสถานประกอบการ รวมทั้งปรับปรุงกระบวนการเรียนการสอน เร่งรัดการพัฒนาอาจารย์ เพื่อผลิตนวัตกรรมและเทคโนโลยี รองรับอุตสาหกรรมเป้าหมายอุตสาหกรรมใหม่

เพื่อการผลิตกาลังคนระดับอุดมศึกษาให้ตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมหรืองานประเภทใหม่ๆ ที่สามารถเกิดขึ้นอย่างฉับพลันและไม่คาดคิด โดยการเพิ่มศักยภาพกาลังคนให้ตอบโจทย์ในทุกกลุ่มอุตสาหกรรม ทั้งในภาควิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อย (SME) ภาคการศึกษา ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และภาคชุมชน รวมทั้งผู้สูงอายุซึ่งปัจจุบันมีแนวโน้มเพิ่มจานวนในสัดส่วนที่สูงขึ้นในประเทศได้เรียนรู้ทักษะที่จาเป็นต่อการทางานในระบบให้ได้มีศักยภาพมากขึ้นด้วย โดยสถาบันอุดมศึกษาต้องปรับรูปแบบการจัดการเรียนการสอน ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ของคนในทุกช่วงวัย รวมทั้งปรับเป้าหมายการรับผู้เรียนใหม่ ให้มีทั้งนักเรียน นักศึกษา คนทางาน และคนสูงอายุ ด้วยรูปแบบหลักสูตรระยะสั้นและระยะยาว ซึ่งสถาบันอุดมศึกษาต้องบูรณาการการจัดการเรียนการสอนในระบบ (Classroom Learning) การฝึกประสบการณ์ทางานและการฝึกอาชีพ (Internship and Career Training) และการเรียนรู้ตลอดช่วงชีวิต (Lifelong Learning) ให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและตรงกับความต้องการของตลาดและอุตสาหกรรม นอกจากนั้นควรส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษาด้านการจัดการเรียนการสอนสู่อาจารย์มืออาชีพ อาจารย์ต้องมีสมรรถนะในการจัดการเรียนการสอน มีเทคนิคการจัดการเรียนการสอน และการถ่ายทอดองค์ความรู้ มีประสบการณ์การวิจัย จัดการเรียนการสอนที่สอดคล้องโดยตรงกับวัตถุประสงค์ของหลักสูตรที่เปิดสอน ทำให้ผู้เรียนบรรลุผลการเรียนรู้ตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตร ด้วยวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้

1) เพื่อสร้างบัณฑิตพันธุ์ใหม่และกำลังคนให้มีศักยภาพสูงทั้งเชิงวิชาการและวิชาชีพ ที่ทันต่อความต้องการของการทำงานในอุตสาหกรรมใหม่สู่ New S-Curve และเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ (New Growth Engines) เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศในระดับสากล

2) เพื่อสร้างแพลตฟอร์ม (Platform) การแปลงโฉมรูปแบบการผลิตบัณฑิต และ/หรือยกระดับขีดความสามารถกำลังคนที่เป็นการทำงานร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ภาครัฐ ประชาสังคม และ/หรือชุมชน ในการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาแห่งอนาคต โดยการร่วมกันสร้างหลักสูตรต้นแบบ ที่เน้นการปรับเปลี่ยนเนื้อหาสาระ โครงสร้างหลักสูตร และร่วมจัดการกระบวนการเรียนการสอนที่สร้างประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยการทำงานใน “สภาพจริง” เป็นสำคัญ เพื่อสร้างให้ผู้เรียนมีสมรรถนะและศักยภาพสูงสาหรับพัฒนาประเทศสู่ประเทศที่พัฒนาแล้ว

3) เพื่อสร้างระบบนิเวศอุดมศึกษาที่สามารถเพิ่มสมรรถนะและทักษะจากการเรียนรู้ให้กับผู้ที่ทำงานแล้วและต้องการเพิ่มพูนสมรรถนะ และผู้ที่ทำงานแล้วแต่ต้องการเพิ่มพูนสมรรถนะที่แตกต่างไปจากเดิมในภาคอุตสาหกรรมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ภาครัฐ ประชาสังคม และชุมชน ตอบสนองให้ทันและตรงความต้องการกำลังคนรองรับสังคมและเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน (Disruption) ทั้งในปัจจุบันและอนาคต โดยไม่จำเป็นต้องได้รับปริญญาบัตรก่อนเพื่อทำงาน

[1] สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). รายงานโลจิสติกส์ของประเทศไทยประจำปี 2562 (THAILAND'S LOGISTICS REPORT 2019)