ณัฏฐพล บุณยพิพัฒน์

Academic article

บทคัดย่อ

บทเพลงพระราชนิพนธ์ "ความฝันอันสูงสุด" ของในหลวงรัชกาลที่ 9 มีที่มาจากแรงบันดาลใจจากพระราชเสาวนีย์ ของสมเด็จพระพันปีหลวงที่มีพระประสงค์ให้กำลังใจแก่ข้าราชการทหารตรวจ พลเรือนการประพันธ์คำกลอนโดยท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค และการที่สมเด็จพระพันปีหลวงได้พิมพ์เป็นกลอนแจกแก่ข้าราชการ ในปี พ.ศ. 2512 ต่อมา ร.9 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ได้ทรงพระราชนิพนธ์ทำนองใส่ในบทกลอน ทำให้เกิดเกิดเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 43 พ.ศ. 2514 โดยมีความโดดเด่นอยู่ที่เนื้อหาปลุกใจให้คนทำความดีมีความเสียสละเพื่อชาติและไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค และยังแสดงถึงสายสัมพันธ์ผ่านน้ำพระทัยจากพระราชินีและพระมหากษัตริย์สู่ข้าราชการทหารตรวจพลเรือนนับเป็นความเชื่อมโยงอันแน่นแฟ้นที่เป็นเอกลักษณ์ของการปกครองไทยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุขและทรงเป็นอัครศิลปิน

สำหรับวัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ 1) แนวพระราชดำริที่อยู่ในเนื้อเพลง "ความฝันอันอันสูงสุด" และการตีความหมายที่แฝงอยู่ในบพลง 2) ข้อคิดและคุณค่าได้จากบทพลงพลงพระราชนิพนธ์นี้ ผลการศึกษาพบว่า 1) เพลงความฝันอันสูงสุด เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีความหมายลึกซึ้งถึงการมุ่งมั่นทำความดี แม้จะยากลำบากมีแนวพระราชดำริที่ต้องการสร้างกำลังใจให้คนไทยไม่ท้อถอยต่อการทำงานเพื่อชาติ โดยมีข้อคิดหลักคือ อุดมการณ์ การเสียสละ และความเพียรพยายามที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อส่วนรวม 2) ความหมายของเพลงได้สะท้อนถึงการทำหน้าที่อย่างไม่ย่อท้อต่อต่อุปสรรคและอันตรายส่งเสริมอุดมการณ์ในการทำงาน เพื่อประเทศชาติ ยึดมั่นในความถูกต้องและดีงาม 

กล่าวโดยสรุป 2) "เพลงความฝันอันสูงสุด" ได้สะท้อนการปกครองประเทศ ด้วยภาวะผู้นำที่ผสานความเข้มแข็งมุ่งมั่น กับความประณีตทางสุนทรียศาสตร์ทางภาษาและดนตรี เพื่อสร้างความเป็นปึกแผ่นของประเทศชาติอย่างเป็นเอกลักษณ์ โดยสะท้อนแนวพระราชดำริการทำงานเพื่อชาติไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคเพื่อประโยชน์ส่วนรวม โดยใช้บทเพลงปลุกใจที่มีเนื้อร้องหนักแน่นเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ ให้คนไทยรักชาติ สามัคคี มีความอดทน ในการพัฒนาประเทศชาติจนไปสู่การบรรลุความฝันที่ยิ่งใหญ่ร่วมกัน ใช้บทเพลงที่มีหลักคิดปรัชญาที่ลึกซึ้งไปสู่เป้าหมายของชาติโดยเน้นที่ "ผู้ปฏิบัติงาน" การสร้างความจงรักภักดีในชาติ และความเป็นไทย บทเพลงพระราชนิพนธ์ความฝันอันสูงสุดจึงเป็นเพลงปลุกใจที่มีคุณค่าทางสุนทรียศาสตร์และคุณค่าทางประวัติศาสตร์สืบไป

Suthicha  Boonno

Academic article

Abstract

Local Administrative Organisation has been responsible for providing public education, delivering social welfare services, and preserving local arts since the initiation of Thailand’s decentralisation in the early twentieth century. This study purposely aims to inspire music educators to recognise local government as one of the significant educational dimensions by presenting a documentary analysis of primary sources drawn from relevant legislations: Provincial Administrative Organisations Act, Municipalities Act, Subdistrict Councils and Subdistrict Administrative Organisations Act, and the Determining Plans and Process of Decentralization to Local Administrative Organisations Act, from their first promulgations to the most recent amendments. The scope of this study focuses on the general forms of local government-subdistrict, municipality, and province. The findings reveal that the essential roles of Local Administrative Organisation are reflected in three key areas: (1) Formal Curricular Integration, which addresses school-based instruction and extracurricular activities; (2) Music for Human Development and Quality of Life, which emphasises social well-being; and (3) Preservation of Local Music, which concerns cultural heritage. These three interconnected roles encompass formal, non-formal, and informal education, thereby engaging people of all ages, backgrounds, and social groups. Furthermore, the study suggests that a politician’s specific policy orientation, the organisational size of the local authority, and its inherent institutional capacity may serve as significant variables in advancing music education missions within Thailand’s local administrative framework. The outcomes of this study may widen opportunities and possibilities for music educators by bridging education, politics, and local governance, thus opening further avenues for future research.

Narutt Suttachitt et al.

Research article

Abstract

This study aimed to follow up on the training program for elderly music activity leaders for health promotion, conducted in two sessions: the Upper Northern region and the Central region and its vicinity. The research employed a qualitative methodology. Data were collected through semi-structured interviews. The research instruments consisted of three sets of interview protocols: interviews for trainees, interviews for learners, and interviews for group supporters. The research process included planning meetings and field interviews with activity leaders in the Upper Northern region and the Central region and its vicinity. Due to the COVID-19 pandemic, data collection was adjusted to online electronic interviews with a total of 70 participants, comprising 35 participants from the Upper Northern region and 35 participants from the Central region and its vicinity. On-site follow-up visits were conducted after the pandemic situation had subsided.

The findings revealed that 1) during the COVID-19 pandemic, a total of 36 out of 70 music activity leaders (51.43%) initiated teaching activities before the suspension of operations. Of these, 31 leaders (44.29%) were from the Upper Northern region and 5 leaders (7.14%) were from the Central region and its vicinity. The Upper Northern region demonstrated a higher rate of implementation than the Central region and its vicinity. The main obstacles were the COVID-19 pandemic and insufficient funding for the procurement of musical instruments. It was also found that hand signs and the Orff approach were practically applied. The Upper Northern region successfully organized elderly groups and established Angklung ensembles, whereas most leaders in the Central region and its vicinity applied the acquired knowledge to learners of other age groups or suspended their activities. 2) After the COVID-19 pandemic had subsided, on-site follow-up visits in the Upper Northern region and the Central region and its vicinity revealed that 30 music activity leaders (42.86%) remained active, comprising 23 leaders (32.86%) from the Upper Northern region and 7 leaders (10.00%) from the Central region and its vicinity. The main factors contributing to the decrease in music activities for the elderly were insufficient funding for musical instruments and a shift in the target group toward school-age students. Nevertheless, the leaders who continued their activities were able to expand their implementation and successfully establish elderly Angklung ensembles in a concrete manner. Regarding health outcomes, qualitative data indicated that music activities contributed to the enhancement of physical, mental, and social well-being.