Zęby mądrości

Zakażenie jamy ekstrakcyjnej zęba (ropne zapalenie pęcherzyków płucnych) lub policzka (zapalenie tkanki łącznej) może wystąpić od kilku dni do kilku tygodni po ekstrakcji (zazwyczaj w trzecim tygodniu po operacji). Ta komplikacja dotyczy prawie wyłącznie zęba mądrości dna. Poddaje się antybiotykoterapii czasem związanej z nawrotem gestu rewizji komórki w znieczuleniu miejscowym, rzadko o charakterze ogólnym.

Infekcja bez ropy z zębodołu (suche zapalenie pęcherzyków płucnych) może wystąpić kilka dni po interwencji. Dotyczy to głównie zębów o niższej mądrości i jest bardzo bolesne. Często wymaga leczenia miejscowego.

Dwa nerwy przechodzą blisko zęba dolnej mądrości i mogą zostać uszkodzone podczas jego ekstrakcji.

1) Niższy nerw zębowy biegnie kanałem kostnym w żuchwie, przechodząc w pobliżu korzeni zębów. Daje nerwy każdemu zębowi, a następnie wychodzi z kości pod brodą, aby dać wrażliwość dolnej połowy wargi (tej samej strony). Gdy zbyt mocno styka się z korzeniami zęba niższej mądrości, można go rozciągnąć i zranić podczas ekstrakcji. Powoduje to utratę całkowitej wrażliwości (znieczulenie) lub częściowe (hipoestezja) połowy dolnej wargi. Ten spadek czułości jest tymczasowy i ustępuje po kilku tygodniach. Ostateczne straty wrażliwości wargi pozostają wyjątkowe. Ryzyko uszkodzenia nerwu można oszacować za pomocą radiogramu panoramicznego, który został ci przepisany, który pokazuje związek między kanałem kostnym (w którym krąży nerw) a korzeniami zęba dolnej mądrości. W bardzo szczególnych przypadkach (gdy ryzyko uszkodzenia nerwów wydaje się bardzo ważne) chirurg może być zmuszony wykonać CONEBEAM CT (obrazy 3D zębów i szczęk), które pozwalają lepiej ocenić relacje anatomiczne między nerwami i ząb, a tym samym określają ponoszone ryzyko.

2) Nerw językowy biegnie po wewnętrznej stronie żuchwy, między kością a językiem, w pobliżu zęba mądrości dna. Ta bliskość umożliwia zranienie podczas usuwania zęba mądrości z dna. Przejawia się to utratą całkowitej wrażliwości (znieczulenie) lub częściową (hipoestezja) połowy języka po tej samej stronie. Ten spadek czułości jest tymczasowy i ustępuje po kilku dniach do kilku tygodni. Ostateczne straty wrażliwości języka są wyjątkowe. Ryzyko uszkodzenia nerwu językowego jest trudne do zmierzenia przed operacją.

Zakażenie kości (zapalenie kości) jest wyjątkowe.

Złamanie dolnej szczęki pozostaje wyjątkowe. Ryzyko to jest jednak bardziej obecne z wiekiem. Rzeczywiście, z czasem więzadło, które normalnie otacza ząb, ostatecznie kostnieje; ząb „łączy się” z kością. Obciąża i utrudnia ekstrakcję, zwiększając ryzyko złamania żuchwy. Gdy wystąpi to powikłanie, wymaga jednocześnie operacji (w znieczuleniu ogólnym), założenia płytki i śruba osteosyntezy i / lub blokada szczęki.

Może wystąpić złamanie kości otaczającej najwyższy ząb mądrości. Jest to nieistotne i nie wymaga specjalnego leczenia.

Możliwa jest utrata amalgamatu (wypełnienie), złamanie zęba lub poluzowanie korony. Powikłania te dotyczą głównie drugich zębów trzonowych, którymi są zęby tuż przed zębami mądrości.

Niektóre zęby mądrości, szczególnie gorsze, czasami mają korzenie, które trudno wyodrębnić, a ponadto bardzo blisko dolnego nerwu zębodołowego. Chęć wydobycia fragmentu złamanego korzenia za wszelką cenę może stanowić zagrożenie dla nerwów. „Lepiej być często wrogiem dobra”, czasem lepiej zostawić na miejscu mały fragment korzenia. W większości przypadków nie ma żadnych działań następczych.

Martwica (śmierć) zębów trzonowych przylegających do zęba mądrości może wystąpić, gdy ekstrakcja była trudna w kolejnych tygodniach lub miesiącach i wymagała dewitalizacji tego zęba trzonowego. Objawia się to infekcją tego ostatniego lub bólem w żuciu i / lub uderzeniem zęba.

Ten rodzaj powikłań dotyczy wyłącznie górnych zębów mądrości, które są ściśle związane z jamami położonymi nad górną szczęką: zatoki szczękowe.

Komunikacja między zatoką szczękową a ustami może nastąpić, gdy górny ząb mądrości zostanie wyjęty, gdy będzie on bardzo blisko zatoki szczękowej. W większości przypadków zamyka się samoistnie w ciągu 10 dni do 3 tygodni. Ale jego przetrwanie może wymagać odpowiedniego leczenia chirurgicznego.

Może wystąpić nienormalna migracja (zwichnięcie) górnego zęba mądrości w zatoce szczękowej. Ta komplikacja jest rzadka. Może to uzasadnić, kiedy to nastąpi, że zatokę otwiera się przez nacięcie nad górnym kłem, aby odzyskać ten ząb i uniknąć pojawienia się zapalenia zatok. Ryzyko zobaczenia tego rodzaju komplikacji jest łatwe do oszacowania dzięki przepisanemu dla ciebie panoramicznemu promieniowaniu rentgenowskiemu, które pokazuje związek między zatoką szczękową a górnym zębem mądrości. Im wyższy ząb, tym większe ryzyko.

W ten sam sposób rzadko może wystąpić przemieszczenie zęba mądrości od góry do tyłu zatoki szczękowej (w dolnym odcinku piersiowo-szczękowym). Może to prowadzić do bólu lub infekcji. Jednak podejście chirurgiczne tego obszaru jest bardzo złożone, a obszar ten jest bardzo bogaty w naczynia i nerwy, ząb, jeśli nie można go odzyskać za pomocą prostych manewrów i atraumatycznego, zwykle pozostaje na miejscu.

Pieczenie kącika ust (warga wargowa), ból warg lub wewnętrznej twarzy policzków to łagodne powikłania, które ustępują po kilku dniach.

Mogą wystąpić powikłania krwotoczne (krwawienie za dużo krwawienia z policzka), które ustępują prostemu uciskowi (poprzez ugryzienie okładów).

Możliwa jest utrata amalgamatu (wypełnienie), złamanie zęba lub poluzowanie korony. Powikłania te dotyczą głównie drugich zębów trzonowych, którymi są zęby tuż przed zębami mądrości.

Niektóre zęby mądrości, szczególnie gorsze, czasami mają korzenie, które trudno wyodrębnić, a ponadto bardzo blisko dolnego nerwu zębodołowego. Chęć wydobycia fragmentu złamanego korzenia za wszelką cenę może stanowić zagrożenie dla nerwów. „Lepiej być często wrogiem dobra”, czasem lepiej zostawić na miejscu mały fragment korzenia. W większości przypadków nie ma żadnych działań następczych.

Martwica (śmierć) zębów trzonowych przylegających do zęba mądrości może wystąpić, gdy ekstrakcja była trudna w kolejnych tygodniach lub miesiącach i wymagała dewitalizacji tego zęba trzonowego. Objawia się to infekcją tego ostatniego lub bólem w żuciu i / lub uderzeniem zęba.