Beide zijn heel nuttig! Ze worden pas een probleem als ze niet herkend of onderdrukt worden. Angst is een van de vele emoties en gevoelens die we als mens hebben. Zoveel dat je alleen daarvan al in de war kan raken. Vaak heb je er ook niet 1, maar meerdere tegelijk in meer of mindere mate. Dus beschrijven hoe je je voelt is dus echt ingewikkeld. Het cijfersysteem brengt dan dus uitkomst. Lekker kort en bondig op momenten dat je niet veel uit kan brengen, zowel voor anderen als mezelf. Maar om meer inzicht te krijgen heb ik op rustige momenten de tijd genomen om erachter te komen wat er nou eigenlijk echt speelt. Pas goed op, als je dit wilt. Een psycholoog omschreef het als: "De deksel van een beerput open trekken". Ik ben van mening dat je alleen tot een oplossing kan komen als je weet wat het probleem is, maar soms is het probleem zo groot dat je de deksel er beter (nog een poosje) op kan laten zitten. Ik heb de deksel eraf getrokken en achteraf ben ik er blij mee, maar dat ben ik niet altijd geweest. Nou ben ik niet snel bang, wat heel vreemd is voor iemand met grote angst, maar maak deze keuze bewust en doe het niet alleen!!!! Zorg voor een veilige omgeving die je rust en hulp bied. Als het even kan, zowel professioneel als vrienden en familie. Ik heb beiden heel hard nodig gehad, verderop ga ik hier dieper op in want het is heel belangrijk. Maar goed, ik trok de deksel er dus af en verzoop bijna in alles en wist niet waar en hoe ik moest beginnen in de war van heel veel gedachtes en emoties. De grote vraag was eigenlijk: "Wat voel ik?". Er zijn onderzoeken gedaan naar gelaatsuitdrukkingen over de hele wereld en daaruit kwam dat er een soort basis emoties zijn. Deze gelaatsuitdrukkingen zijn waar dan ook ter wereld hetzelfde, ook als je blind of doof geboren bent.
De basis emoties zijn:
Verdriet
Vreugde
Woede
Schrik/verbazing
Afschuw
Angst
Dit is volgens onderzoek van psycholoog Paul Ekman. Er bestaan meer onderzoeken en niet iedereen is het eens met dit lijstje. Maar voor mij is het overzichtelijk, "Ik heb angst” is dan vaak mijn omschrijving. De volgende vraag is: Komt dit angstgevoel-zijn vanuit je gevoel of een emotie? Voor een emotie is er een externe of interne prikkel nodig. Dus iets waarvoor je bang bent. Als je antwoord bijvoorbeeld is: "Ik ben bang, omdat het donker is”. Dan is het donker de prikkel. Donker veroorzaakt jou bang-zijn. Een emotie is dus iets makkelijker te herkennen omdat het bijvoorbeeld een duidelijk beginpunt heeft of een locatie. Bij een gevoel zijn er ook wel prikkels, maar deze verlopen geleidelijker. Je merkt ineens dat je bang bent, maar waarvoor is niet helemaal duidelijk.
Ik heb voornamelijk dat laatste. Maar het duurde vrij lang voor ik hier achter kwam. Er zijn namelijk altijd wel dingen die niet lekker lopen in je leven. Of.....mijn favoriet, in mijn diepte punt.....ik geef iemand anders de schuld voor mijn angst. Ik heb hier echt mensen mee gekwetst, niet bewust want ik wist niet beter, maar toch....sorry ♡
Ik kwam erachter, in een van mijn grote beruchte aanvallen. Zo lief als dat ik eruit kan zien, dat ben ik dan totaal niet hoor. Na alles en iedereen de schuld te hebben gegeven, moe van alles wat ik gedaan had zonder het te beseffen, zat ik op de grond in de keuken. Ineens kwam er een stukje intelligentie bovendrijven, een uitzondering op dit soort momenten. Ik was zo bang dat het niet meer uitmaakte en mezelf afvroeg waar ik werkelijk bang voor was. Tot mijn eigen verbazing was het antwoord: "Niets". Mijn hele lijf gaf echt aan dat ik minstens in wereldoorlog 3 beland was, maar er was niets. Niets dat ik kon zien, niets dat ik kon verzinnen. Ook degene die op dat moment bij me was, deed niets verkeerd. Ik kon het zelfs niet eens verzinnen. Jaaaaaa????? Hoe stop je angst als je nergens bang voor bent???? Dit heb ik later met de psych besproken. Dit hele verhaal speelde zich af na het trap incident, waardoor ik wist dat alles op angst gebaseerd is. Hij vond het heel knap dat ik me in mijn angstaanval heb durven afvragen waar ik bang voor was. Dat ik überhaupt al iets kon, waar verstand voor nodig was. Hierdoor wist ik dat mijn angst gebaseerd was op een gevoel. Het is er zonder duidelijke reden.
Soms wordt je dus ook bedrogen door jezelf en lijkt het bijvoorbeeld dat iets in je omgeving de aanleiding is. En soms lijkt het of je je uit het niets zo gaat voelen. Neem dus de tijd om dit te bekijken. Laat andere je hierbij ook helpen. Natuurlijk moeten dit mensen zijn die je vertrouwd en het beste met je voor hebben. Je bent kwetsbaar op dit gebied en men kan je van alles wijsmaken. Kijk of dat er steeds dezelfde dingen gebeuren voor een aanval, of dat je steeds in dezelfde ruimte bent....ga op zoek naar een duidelijk begin. Als je dat gevonden hebt, kijk dan nog verder terug. Net zo lang je je de eerste keer weer herinnert . Mijn eerste keer kan ik niet echt herinneren. Ik stond altijd al bekend als heftig. En als het allemaal moeilijk ging, wilde ik deze heftigheid zelfs wel eens gebruiken. Als ik heftig deed, gingen mensen doen wat ik zei. Dat deed ik niet zomaar hoor. Het was in situaties waar alles in het 100 liep. Tijd om iedereen te overtuigen was er niet. Eigenlijk nam ik op dat moment de verantwoording op me en bedacht een oplossing. En hoewel het vaak tot een oplossing leidde, het was een zeer impopulaire manier en zo druk ik het nog zacht uit.