13. Aanleiding/prikkel

Een gebeurtenis (aanleiding/prikkel) is neutraal, hoe jij er daarna op reageert is persoonlijk, afhankelijk van bv. ervaring, karakter.... voor de ene is het eng, de ander moet er om lachen. Zelfs negeren is toch reageren. Het zet het volgende proces in gang:

• Onbewuste reactie: Dit kan een fysieke reactie oproepen (huilen, lachen, blozen..) of een gevoelsreactie (emotie)

• Bewuste reactie: Gedachte of gedrag

Beide zijn dan ook weer aanleiding of prikkel voor een nieuw proces. En eigenlijk een cirkel van emotie, want door elke reactie (bewust of onbewust) ontstaan er weer nieuwe prikkels. Voorbeeld: je bent gevallen en je hebt je pijn gedaan, tranen springen in de ogen. Je raapt jezelf weer bij elkaar en bedenkt je boos dat het je eigen lompe voeten zijn waarover je viel. Hierdoor is je vrolijke bui verdwenen en in plaats van het ijsje te kopen waar je zo'n trek in had, loop je anderhalf uur te mopperen op jezelf en iedereen daarom heen. En ook daar volgen weer nieuwe prikkels en reakties uit.

Deze cirkel is niet te doorbreken,

maar je kan hem wel beïnvloeden.

De bewuste reactie is hierbij het makkelijkste aan te pakken, maar de onbewuste met wat training en geduld ook wel. Zo had je in het geval van het struikel incident helemaal niet boos hoeven te worden (nou ben ik kampioen snel boos worden hoor, dus voel je niet schuldig). Dat je is een keer struikelt over je eigen benen is vrij normaal. Iedereen doet het wel eens en het valt ook niet mee om die lange dingen altijd onder controle te houden. Dat je meestal rechtop blijft is eigenlijk meer een wonder en onderschat, als ik er zo over na denk. Dat je daarna pijn hebt en je tranen verschijnen, is volkomen acceptabel. En de beste remedie is gewoon een extra groot ijsje voor jezelf te kopen, voor al die keren dat je niet gevallen bent. Jaaaaaa...reden tot feestjes verzin ik makkelijk.

Op het moment dat dit allemaal gebeurt, gaat het te snel om ergens in te grijpen. Want helaas spelen er vaak meerdere prikkels door elkaar en is het moeilijk te beseffen wat er nou precies gebeurt. Maar als je vaker in dezelfde cirkel zit en dit blijkt een negatieve neerwaartse spiraal te zijn, dan is het heel goed te herkennen!!!!

Het is verschrikkelijk moeilijk om eens op zoek te gaan naar je eigen angsten. Het is vaak niet eenvoudig, omdat ze verborgen zijn onder allerlei afleidingsmanoeuvres. Zo kan je grote onafhankelijkheid en stoere gedrag best wel eens een mooi laagje zijn over verlatingsangst. Je overlevingsstrategie doet er ook nog een schepje bovenop. De mijne kan echt heel lang ontkennen dat ik een angst aanval heb....tot het te laat is en dan gaan alle registers open.

Maar het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat elke emotie, welke dan ook, stopt. Wel eens de slappe lach gehad? Uiteindelijk stop je wel, want je wordt er doodmoe van. Zo is het ook met een angstaanval. Het vergt enorm veel energie om op dit hoge level te blijven, uiteindelijk hou je het niet vol. Ik heb het wel eens gezien bij een programma met een hond. Deze hond is totaal onbenaderbaar. Agressief en waarschijnlijk net zo angstig als ik ook wel eens ben. Alles wat in de buurt komt, valt hij aan. Maar de hondenfluisteraar is een man met heel veel geduld en wacht tot het angstlevel zakt en de hond van uitputting weerloos is.

In het geval van mijn angstaanval, doet deze man eigenlijk precies wat ik graag zou willen van de mensen om mij heen. Hij blijft rustig en laat zich totaal niet beïnvloeden door mijn besmettelijke angst. Blijft in de buurt, maar dring niet op. Stelt geen overbodige vragen.

Hoe dan ook, een angstaanval kan je niet heel lang volhouden, dus het goede nieuws is:

Het gaat over!!!!

Het heeft echt een houdbaarheidsdatum en raakt vanzelf uitgewerkt. Het belangrijkste is dat je in deze tijd niet nieuwe onrust binnenkrijgt, want dan gaat je tijd opnieuw in en moet je langer wachten.

Ingrijpen tussen gevoel en bewustwording is dus heel belangrijk. Verwacht niet direct wonderen. Iets wat al jarenlang verkeerd verloopt, kan je niet besluiten vanaf nu nooit meer te doen. Geef jezelf wat oefenruimte. Iedere keer als je weer in de bekende spiraal zit, probeer je het er iets beter vanaf te brengen. De verkeerde gewoonte moet slijten en plaats maken voor een nieuwe goeie gewoonte. Bij mij hebben sommige wel jaren geduurd en zijn nog niet helemaal goed. Maar het gaat wel stukken beter en mijn leven is er een stuk leuker op geworden. Soms bega ik een foutje en betrap mezelf erop dat ik er zelfs om moet lachen. Ik doe zo hard mijn best, dat ik mezelf die kleine misser vergeef....moet je eens kijken naar wat er nu allemaal wel goed gaat!!!!! En zo heb ik weer een reden gevonden voor een feestje...