Gradska Vijećnica je svečano otvorena 20. aprila 1896. godine, korištena je za upravne i administrativne svrhe. Poslije Drugog svjetskog rata stavljena je na raspolaganje Narodnoj biblioteci i ostaje u toj funkciji do agresije na BiH. U noći između 25. i 26. augusta 1992. godine pogođena je zapaljivim artiljerijskim projektilima. Požar neopvratno uništava Vijećnicu, zajedno sa ogromnim bibliotečnim fondom Nacionalno-univerziteske biblioteke od oko 2 miliona jedinica. Obnova Gradske vijećnice počinje 1996. i traje sve do 2014. godine, a kompletna rekonstrukcija je urađena po originalnoj dokumentaciji. Rekonstruisana Vijećnica je svečano otvorena 9. maja 2014. godine na Dan Evrope i Dan pobjede nad fašizmom. Danas se koristi u svečanim prilikama na državnom i gradskom nivou, za promociju događaja iz kulture, umjetnosti i privrede, uz stalnu i povremene muzejske postavke, redovne sjednice Gradskog vijeća i čini se da je raznolikost upotrebe veća nego ikad ranije. 

U Sarajevu je u osmanskom razdoblju bilo više sebilja, ali u požaru 1697. godine uništeni su svi sarajevski sebilji. Jedini preostali sebilj na Baščaršiji, u današnjem obliku je izgrađen 1913. godine.

Sebilj na Baščaršiji  je dao izgraditi bosanski vezir Mehmed-paša Kukavica 1753. godine. Taj sebilj se nalazio nešto niže od današnjeg i izgorio je u požaru 1852. godine. Kukavicin sebilj je u konačnici porušen 1891. godine, a razlozi nisu poznati. Prema nacrtima sebilja građenih u 16. stoljeću, arhitekta Aleksandar Wittek projektuje novi sebilj, koji je izgrađen 1913. godine i koji krasi Baščaršiju i Sarajevo do danas. Ovaj dio Baščaršije se također često naziva i Trg golubova.