Our Values

Our school community created a new set of values that reflect the ethos and vision of our school and guides our thinking and behaviour. These values outline the expectations we have of our pupils, staff, parents and visitors.

Our school will:

• inspire all young people and adults to become confident, responsible and successful learners

• provide a stimulating environment where young people and adults are encouraged to learn

• ensure that is an inclusive, safe, welcoming, caring and happy place to be free from any threat or fear

• encourage young people and adults to collaborate, develop and maintain a rights - respecting school community 

• share values, tradition and culture

• work in partnership with parents and carers, wider community and other agencies to maximise achievements and individual potential

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ

Οι κινήσεις ώστε να αποδοθούν τιμές σε ένα έφηβο 3.000 ετών

Η 9η Φεβρουαρίου έχει ανακηρυχθεί από τήν UNESCO, τον καθ΄ύλην αρμόδιο οργανισμό τού συστήματος τών Ηνωμένων Εθνών ως "Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Η απόφαση πού λήφθηκε ομόφωνα από τη Γενική Διάσκεψη τής UNESCO στη Samarcanda, Uzbekistan το Νοέμβριο 2025 μπορεί, χωρίς υπερβολή να χαρακτηριστεί ιστορική. Συνιστά επίσημη διεθνή αναγνώριση της λαμπρής συμβολής της γλώσσας μας στην εξέλιξη τού ανθρώπινου πολιτισμού.

Παρά τις αναπόφευκτες μεταβολές που, ως ζωντανός οργανισμός, υπέστη την πορεία των αιώνων, η ελληνική γλώσσα "δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα" όπως είπε ο Σεφέρης κατά την απονομή τού Nobel Λογοτεχνίας τον Δεκέμβριο 1963. Αποτελεί έτσι τη μόνη και αρχαιότερη ευρωπαϊκή με αδιάσπαστη συνέχεια. Εχει συνεισφορά μοναδικής βαρύτητας στη σκέψη, στις τέχνες και στις επιστήμες.

Αναγνωρίζει η UNESCO ότι τα ελληνικά υπήρξαν θεμελιώδης λίθος της δυτικής σκέψης και, κατ΄επέκταση, του παγκόσμιου πολιτισμού. Ακόμα και σήμερα η ελληνική γλώσσα είναι πηγή επιστημονικών όρων, κυρίως γιά την ιατρική αλλά και την καλπάζουσα "τεχνολογία", "βιοηθική", και τις  "μηχανές" και "μεθόδους" που χρησιμοποιούν "αλγορίθμους". Η ελληνική γλώσσα παραμένει αστείρευτο "ταμιευτήριο" εννοιών και όρων. Είναι ταυτόχρονα αρχαία και σύγχρονη, ένας έφηβος 3,000 χρόνων. Η απόφαση τής UNESCO και η ανακήρυξη της Παγκόσμιας Ημέρας μπορεί, και δικαίως, να φαίνεται σε εμάς τους Ελληνες προφανής, ίσως και οφειλόμενη. Μία αυτονόητη αναγνώριση. Η διπλωματική πραγματικότητα όμως είναι πιό σύνθετη και απαιτητική.

Οι άλλες γλώσσες που έως τώρα είχαν τύχει διεθνούς αναγνώρισης μέσω ανακήρυξης "Παγκόσμιας Ημέρας" είναι γλώσσες που ομιλούνται από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους και καλύπτουν ιδιαίτερα εκτεταμένες περιοχές στον πλανήτη. Ορισμένες από αυτές μάλιστα είναι και επίσημες γλώσσες τού ΟΗΕ. Η περίπτωση της ελληνικής γλώσσας είναι, πρφανώς, διαφορετική. Το βασικό χαρακτηριστικό και η ουσία της δεν είναι ο αριθμός των ανθρώπων που την ομιλούν και την γράφουν. Ούτε βέβαι είναι επίσημη γλώσσα εργασίας στον ΟΗΕ. Το κρίσιμο κριτήριο στην "ελληνική περίπτωση" είναι ποιοτικό. Είναι η διαχρονική προσφορά και επίδραση των ελληνικών στη γλωσσική, πνευματική και πολιτιστική δημιουργία του ανθρώπου.

Η υπέρβαση του αριθμητικού στερεοτύπου και η ανάδειξη του ισχυρού ποιοτικού στοιχείου της ελληνικής γλώσσας δεν ήταν απλή υπόθεση. Το να πεισθούν 194 κράτη ήταν μιά πραγματική πρόκληση, Θα πρέπει επίσης να συνυπολογιστεί ότι ένας σημαντικός αριθμός κρατών δεν συμφωνούν, γενικά και επί αρχής, με την ανακήρυξη διεθνών ημερών, ανεξάρτητα από το θέμα τους. Απαιτήθηκε λοιπόν μακρά, συντονισμένη και έντονη προσπάθεια στο πλαίσιο της UNESCO προκειμένου οι χώρες-μέλη της, η καθεμιά και όλες μαζί, να δώσουν την υποστήριξή τους στην ελληνική πρωτοβουλία. Χρειάστηκε διπλωματική δουλεία "πόρτα-πόρτα". Επιτεύχθηκε έτσι το μοναδικό, να υποβληθεί η πρόταση γιά την Παγκόσμια Ημέρα ελληνικών όχι μόνο από την Ελλάδα που είχε την πρωτοβουλία, αλλά με ακόμη 88 κράτη-μέλη του Οργανισμού. Ας σημειωθεί ότι συνήθως οι προτάσεις σχεδίων απόφάσεων υποβάλλονται με υποστήριξη 10-15 χωρών το πολύ.

Δεν θα ξεχάσω την παρέμβαση του Μαρόκου, ο οποίος υποστήριξε την ελληνική πρωτοβουλία με τα λόγια της βελγο-γαλλίδας συγγραφέως και ακαδημαϊκού Marguerite Yourcenar "αγάπησα αυτή τη γλώσσα γιά την εύρωστη πλαστικότητά της, σαν εκείνη ενός εύπλαστου, τέλειου σώματος, και γιά τον πλούτο τού λεξιλογίου της, όπου κάθε λέξη πιστοποιεί την άμεση και διαφορετική επαφή της με την αλήθεια, Και γιατί ότι πιό σπουδαίο έχει ειπωθεί από τον άνθρωπο έχει ειπωθεί στα ελληνικά".

Η διπλωματική δουλειά που έγινε στην UNESCO, μακριά από τη δημοσιότητα, με σταθερή και ισχυρή ενθάρρυνση του Πρωθυπουργού και τής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, βασίστηκε σε ένα άρτιο υποστηρικτικό κείμενο. Διαμορφώθηκε με σοβαρή εργασία και συνεργασία με τους καθηγητές κ.κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη και Χρήστο Κλαίρη. Ενα κείμενο επιστημονικά στέρεο, διπλωματικά και πολιτικά δομημένο με σαφήνεια και πειθώ. Μία ισχυρή συνηγορία, αποτέλεσμα επιστημονικής γνώσης και διπλωματικής τέχνης. Ενα κείμενο που επιτέλεσε την αποστολή του φέρνοντας μία μείζονα επιτυχία-πολιτιστική και διπλωματική-για την πατρίδα μας,

Η όλη προσπάθεια είχε ισχυρές ρίζες σε προηγούμενα χρόνια. Στην εργώδη προσπάθεια καθηγητών και πνευματικών προσωπικοτήτων όπως οι κ.κ. Κορίνθιος στην Ιταλία, Τάμης στην Αυστραλία και βέβαια ο ακαδημαϊκός κ. Κουνάδης. Η πολιτική θεμελίωση της μεγάλης αυτής επιτυχίας ανάγεται στην ελληνική ανακήρυξη της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων το 2017.

Τώρα πιά έχουμε κάνει ένα νέο, ιστορικό βήμα μπροστά. Τώρα, πρέπει η υπερηφάνεια της επιτυχίας να γίνει ευθύνη δράσης. Καθώς η γλώσσα μας είναι η πιό γερή μας ρίζα, η διατήρηση, η ενίσχυση και η διεθνής προβολή της είναι προϋπόθεση της συνέχειας μας. Εχουμε πλέον στα χέρια μας μία διεθνή επιτυχία, ένα "χρυσό διαβατήριο" γιά την ελληνική γλώσσα. Οφείλουμε να μην το φυλάξουμε στο συρτάρι, στη γνωστή προθήκη "εθνικών επιτυχιών" που έμειναν αναξιοποίητες και κατέληξαν ένδοξες αναμνήσεις. Εχουμε χρέος να το αξιοποιήσουμε με όραμα και πρόγραμμα, με συντονισμένες δράσεις, για να "ταξιδέψουμε" τη γλώσσα μας στις άκρες τού κόσμου. Εκεί όπου, όπως έδειξε η εμπειρία του διπλωματικού μαραθωνίου στην UNESCO, η ελληνική γλώσσα έχει πολλούς και συχνά απρόσμενους θαυμαστές, φίλους και υποστηρικτές.

Αυτό καλούνται να πράξουν από εδώ και πέρα η πολιτεία, οι πολιτικές, πνευματικές και επιχειρηματικές δυνάμεις του τόπου καθώς και η Εκκλησία. Να δράσουν με ενότητα και συντονισμό με την ομογένεια. Γιά να έχει η ελληνική γλώσσα, η γλώσσα μας, τη διάρκεια, την επιδραστικότητα, τη διεθνή λάμψη και το κύρος που της αξίζουν.

ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, υπό κ. Γιώργου Κουμουτσάκου, μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στην UNESCO

Επιμέλεια κειμένου: Επαμεινώνδας Πιττικάς, 9 Φεβρουαρίου 2026