Geschiedenis
De patrones van Appels is de heilige Apollonia, een diacones uit Alexandrië in Egypte, uit de 3de eeuw na Christus. Omdat ze weigerde te offeren aan de Romeinse goden is ze gevangen genomen, gemarteld en gedood. Tijdens haar marteling sloegen beulen haar tanden uit. Daarom wordt ze aanroepen tegen tandpijn (feestdag 9 februari - Appels kermis). Niets logischer dus dan te vermoeden dat Appels van Apollonia zou afgeleid zijn. Toch niet, Appels (in 1125 aangeduid als Apls) is vermoedelijk een Keltische naam voor water, en bestond dus al van voor de Romeinse tijd. De H. Apollonia zou hier reeds van in de vroege middeleeuwen vereerd zijn. Vanaf de dertiende eeuw behoorde de heerlijkheid Appels toe aan de abdij van Zwijveke. Op kerkelijk vlak viel Appels onder het bisdom Kamerijk (Cambrai in Noord-Frankrijk), sedert 1559 onder het aartsbisdom Mechelen, en vanaf 1801 onder het bisdom Gent.
Het jaar 1533 was een mijlpaal in de geschiedenis van de parochie Appels. Het middeleeuwse kerkje aan de Scheldeoever niet ver van het veer, brandde toen voor de tweede maal af. Nog in 1533 begon men met de bouw van de kerk op haar huidige plaats. Een zandstenen jaarsteen herinnert aan deze gebeurtenis. De kerk kende een bewogen geschiedenis, in 1579 werd ze geplunderd en verwoest door de geuzen. Rond het midden van 18de eeuw was de kerk te klein te geworden voor de 600 kerkgangers, in 1785 werd de kerk geleidelijk gesloopt, op het oude koor na en herbouwd in haar huidige vorm. De nieuwe kerk is gewijd in 1788.
Appels bleef, op een paar onderbrekingen na, bezit van de abdij van Zwijveke tot de Franse Revolutie. Het kerkelijk bezit werd verkocht, de toenmalige pastoor Johannes Emmanuel van Grootven terechtgesteld in 1796. Appels bleef toen 9 jaar zonder pastoor. Na de Franse Revolutie en de korte Hollandse periode keerde de rust weer met de oprichting van het Belgisch Koninkrijk in 1830. Ook in de 20ste eeuw werd de kerk verfraaid. De algehele restauratie werd afgesloten in 1993 met de hernieuwing van de schilderwerken binnenin.