Post date: Oct 14, 2013 6:12:53 PM
เจ้าลับขวานครั้งสุดท้ายเมื่อไร
หนังสืออ่านเล่นภาษาไทยเล่มเดียวที่เราพกมาเมืองจีนรอบแรก ด้วยคือ หนังสือที่เพื่อนรุ่นน้องให้มา ก่อนมาเมืองจีน พร้อมเขียนอวยพรไว้หน้าปก ไว้ให้คิดถึงกัน
เป็นหนังสือของนักเขียนคนโปรดของเรานั่นแหละ พี่จิก ประภาส เล่มที่เราไม่ได้ซื้อมา...ยอดมนุษย์ลำลอง ...
ถึงตอนนี้มีหนังสือภาษาไทยหลายเล่มอยู่ เพราะกลับไปเมืองไทยคราวก่อน มีรุ่นพี่ให้มาอีกเล่ม พร้อมทั้งเอาหนังสือเล่มอื่นมาด้วย
เมื่อวานเหนื่อยๆ ล้าล้า หยิบมากอ่าน เปิดมาอ่านหลายตอน เพื่อเรียกขวัญและกำลังใจ ...
ชอบตอนที่เกี่ยวกับตอบจดหมายของคนที่มาโทษพี่จิกว่ามีส่วนทำให้เพื่อนเค้ามีความมุ่งมั่นเกินเหตุ.....พี่จิกก็เขียนตอบไปหลายอย่าง
ว่าคนๆนั้นอาจจะมาอ่านตอนที่เค้าเขียนเรื่องความพยายามของมนุษย์ในการทำอะไรซักอย่าง แต่อาจจะไม่ได้อ่านบางตอน เช่น ตอนไอน์สไตน์คิดทฤษฏีสัมพันธภาพได้นั้นเค้ากำลังนั่งเล่นบนภูเขา...
ดอกไม้ริมทางมีไว้ให้ชื่นชมด้วย
เดินขึ้นบนภูเขาใช่มองแต่จุดหมาย
เมฆหมอกดอกไม้ก็ใกล้กัน
สิ่งที่สวยงามเกิดขึ้นทุกวัน
สำคัญที่เราได้หันไปมองดู