Het bekkenbodemteam van het AZ Jan Palfijn Gent AV is operationeel sinds 2008. Het team biedt vandaag de dag een oplossing voor de meeste urinaire incontinentie en prolapsproblemen. Alles begint echter bij de erkenning van het probleem door de patiënt en dat blijkt niet altijd even evident. Een multidisciplinaire aanpak voor een al te vaak onderschat probleem.
Urinaire incontinentie blijft een vaak onderschat probleem.Toch komt ernstige incontinentie voor bij zes tot 10 procent van de bevolking. Bij de aanpak van ongewild urineverlies is een multidisciplinaire aanpak vanuit de uroloog, de gynaecoloog, de kinesist en de incontinentie-verpleegkundige nodig.
Bij de oppuntstelling van urineverlies is een goede anamnese en uitgebreid klinisch onderzoek van de bekkenbodem noodzakelijk.
Het Gentse Jan Palfijnziekenhuis beschikt hierbij over de nieuwste apparatuur om incontinentie te evalueren en te diagnostiseren. Zowel eenvoudige onderzoeken (uroflow/ uroflow-EMG) als meer complexe (een gestandardiseerd urodynamisch onderzoek/urethra drukprofiel) zijn mogelijk.
Vier types urinaire incontinentie
We onderscheiden vier types urinaire incontinentie.
Elk type vereist een andere aanpak of een gecombineerde aanpak:
1. stressincontinentie
2. urge-incontinentie
3. urineverlies door neurogeen blaaslijden
4. gemengd type incontinentie
In het geval van stressincontinentie zien we twee oorzaken: een hypermobiele urethra en een intrinsiek
sfinkterprobleem. Bij een intrinsiek sfinkterprobleem zien we op urodynamisch onderzoek urinelekkage
bij lage abdominale drukstijging (leakpointpressure bij opgebouwde valsalva). Bij een drukverhoging in
de blaas - bijvoorbeeld tengevolge van hoesten, niezen of tillen - zal de abdominale druk de druk van de
sluitspier overstijgen en zal er ongewild urineverlies optreden.
De chirurgische aanpak van deze problematiek is de jongste jaren in een stroomversnelling geraakt.
De Burchcolposuspensie door middel van laparotomie was tot 1995 de gouden standaard in de behandeling
van stressincontinentie. Sedert de komst van de transvaginale tape (TVT, polypropylene mesh),
het concept dat door Ulmsten en Petros ontwikkeld werd, is de behandeling van stressincontinentie vereenvoudigd.
Momenteel is de TransVaginale Tape ontwikkeld door Ulmsten, de gouden standaard.
De TOT sling of de transobturator tape werd voor het eerst beschreven door Dr Delorme (2001) (outside in). Deze weg is een veiligere methode dan de TVT sling, tension free vaginal tape, beschreven door Ulmsten 1996, waarbij de sling retropubisch ging met meer kans op blaasperforaties. De techniek van Delorme werd nog verbeterd door de Leval met de inside out methode 2003. We gebruiken momenteel deze ultramoderne veilige sling TVT-o abbrevo.