Embedded Files
Toen ik in 1979 mijn Laverda 1000 had en daar niet aan hoefde te sleutelen, heb ik voor "de lol" een Ducti 250 Mark II gekocht. De Ducati ééncylinders vind ik prachtige blokjes, zeker met desmodromische klepbediening. Dat had die van mij niet. Maar veel lol mee gehad. Zo'n fietsje geeft enorm veel rijplezier. Niet voor op de snelweg, maar binnendoor weggetjes.
Toen ik met het Motoplast-project begon (zie onder Laverda) heb ik hem weer verkocht.
In 1983 kwam ik op de Motorbeurs in Utrecht een Ducati 350 Scrambler uit 1973 tegen. Dat was begin jaren '70 een heel pupulaire motorin Italie. Die heb ik gekocht voor fl. 1.500,-. Na demontage van het blokje bleek de bewering van de vorige eigenaar te kloppen: mechanisch heel gezond en de zuiger was inderdaad zo goed als nieuw.
Echt een heel fijn fietsje. Rijdt met je neus op de tank 160 km/u. Kruissnelheid is met 120 km/u te doen. Geeft heel veel rijplezier. Heel licht (115 kg), zo'n 33 pk. In de Ardennen rijd je er zware fieten mee los. Ook met deze fiets meegedaan aan de Ducati clubrace. Tussen desmo-fietsjes met clipons 6e geworden en een prijs gekregen voor mijn Mamola-rijstijl haha.
In 1987 was ik op een vrijdagavond op weg naar het circuit van Zandvoort. De zon stond laag en voor de RAI was toen nog een rotonde wat een mooie bocht was voor de Duc. Helaas ging de tram, mij tegemoet komend vanuit de middenberm toen, door rood licht (wat het GVB betwistte) en stak zo over zonder mij voorrang te geven. Ik knalde zo de zijkant in en 35 ton geeft niet mee.
De Duc total-loss en na 2 dagen moest ik opeens met de ambulance naar het OLVG (bleek een gekneusde long die volgelopen was met bloed, daardoor te weinig lucht).
Na verschillende brieven heeft GVB schuld bekend en mij de dagwaarde betaald, inmiddels fl. 3.500,-
Deze Scrambler heb ik nog en wil hem nog steeds herstellen. Het blokje, het blijft in mijn ogen een Italiaans kunstwerk van Dottore Fabio Taglioni, staat op een steuntje in de kamer. In Nederland vind je bijna geen Scrambler meer, maar een enkele keer staat er in Duitsland een te koop. In goede staat is de vraagprijs dan € 9.000,-.
Nadat ik in 2008 een moderne motorfiets ging rijden, de Aprilia RSV Mille, wilde Anita dat ook graag. Na lang wikken en wegen, wel of niet doen, niet de keus van de motor, besloten om een Ducati Monster 696 te kopen. Een geweldige fiets, 165 kg, 80 pk. Stuurt fenomenaal en typisch Ducati: heeft meer snelheid in zich dan je vermoedt door het concept.
In 2010 heb ik met deze fiets een prachtige rit mogen maken door de Alpen. Via de Vogezen naar de motorcamping in de Drome, Vanaf daar via Italie en Zwitserlan door de Vogezen weer naar huis. En de Duc is mee geweest naar Zuid Spanje, Andalusie, en twee keer naar Italie (Il Cilento en Toscane).
Helaas bleek het een maandagmorgenfiets: het begon al met lekkage en na bijna een jaar af en toe kortsluiting. Heel vervelend als je op de 3e baan in de Zeeburgertunnel je motor het opeens niet meer doet. Dit heeft zeker invloed gehad op Anita die wat onzeker werd. Als dat gebeurt moet je omwille van je eigen veiligheid stoppen met rijden. In 2013 heeft Anita de Duc verkocht.
Report abuse