Okawaans kwartiertje

Mei intro 2022 

De eerste dag van de intro begon bij de loods. Ofja eigenlijk op weg naar de loods, met een tas met van alles eraan geknoopt op de rug en een zware tent in de andere hand. Erg op tijd vertrokken om zeker niet te laat aan te komen, mocht het fietsen met deze bepakking toch minder goed uitpakken. Eenmaal bij de loods aangekomen was het nog verdacht rustig… Had ik het fout in mijn agenda gezet? Maar we hadden toch de dag ervoor alle spullen gepast voor vandaag? Was ik dan toch te laat? Of te vroeg? Toch maar even terug kijken, maar nee ik was gewoon goed op tijd…. Het bleek dat de planning is okawaanse tijd was, wat er simpel weg op neerkomt dat je alles 15min kunt opschuiven. Bij de boten opladen op de trailer en auto’s kwamen velen verschillende inzichten naar voren. De kleinste boten binnen, Waka’s buiten, diesels mooi in elkaar met de Kuip randen. Het leek erg vlot te gaan. Tot het volgende inzicht kwam, wellicht kunnen we toch beter eerst de speelbootjes doen en dan daartegen de waka’s. Of zullen wel toch… Uiteindelijk eindigden alle bootjes (en stiekem toch een aantal keer checken dat zeker mijn bootje er ook op lag) op de auto’s en trailer. Het afbinden, wat tevens ook op 20 verschillende manieren om verschillende redenen beter zou zijn, werd nog even gecontroleerd. En zoals verwacht lag alles perfect! Nee natuurlijk  niet, de onderste boten op de trailer lagen toch te los… Hoe kon dit komen? Dit was toch door de ervaren okawanen gecontroleerd? De hypothese: bij het aantrekken van de bovenste boten zijn de onderste toch net anders komen te liggen. Even strakker aantrekken en dan konden we toch eindelijk echt vertrekken richting de Erft.

Bij de Erft aangekomen alle kleren gelijk aangetrokken, en stukje bij beetje toch weer langzaam uit, omdat het toch nog even wachten was tot de droog spullen en auto’s beneden stonden. Maar het moment was toen eindelijk daar: We gingen varen! Even instappen, wat toch altijd een beetje voelt als een acrobatische act, er sommigen gelijk al een nat pak oplevert. Eenmaal in de boot gingen we een voor een, een klein ondiep stroompje af om in de Erft te eindigen. Menig bootje hoorde je toch even net die ene steen raken, gevolgd door wel gemeende excuses richting de onderkant van sommige boten. Op de Erft gelijk even spelen in de eerste uitstomen. Hoog invaren, traverseren, een eerste rolletje proberen, maar toch ook zeker al het puin in de Erft ontwijken. Al dit afval was nog afkomstig van de overstromingen in dit gebied van maanden ervoor. Daarna was het lekker varen en een beetje om je heen kijken. Heel veel stroming was er niet, maar daardoor kon je wel lekker wennen aan je bootje. Tot we bij het bruggetje aankwamen, het mooie uitstap teken kregen een gingen kijken naar het spektakel aan de andere kant van d de brug. De boodschap was duidelijk… Er moest gezwommen worden. Hoofd naar achter voeten naar voor, en voor het comfort toch zeker je kont omhoog. Stiekem bleek het zwemmen toch best grappig, en gaf het de zekerheid dat omgaan prima was. Eenmaal weer in de boot konden we het stuk afvaren een lekker spelen in de golfjes. Daarna vaarde we rustig door naar een klein verval, die we enkele keren af mochten. Eerst redelijk passief en daarna proberen op de rand te boefen. Na dit verval was er nog een rustig stukje richting de uitstap. Eenmaal droge kleding aan en de boten weer opgebonden, gingen we richting de camping. Op daar de tenten op te zetten en een traditioneel okawaans recept te koken en eten: Een goed gevulde wrap.Alles bij elkaar was het een zeer geslaagde eerste dag van de intro. Zeker met het vooruitzicht van Holibu op de planning!

Groetjes, Karsten