Of course, no doubt possible, I had to go swimming first. I sometimes wonder if I joined Okawa because I want to kayak or because I get a sick swimming workout on every trip. Jokes on you, have you seen my swimming muscles lately? But that is not the point of this story, this story is about a very special Minion. The one and only yellow loving Minion that promised to save me during this trip. The same Minion that stared at me with a smirk on her face, whilst not making a single move to fish me out of the water. I later realized this was a great technique to pressure me to practice my roll, yes indeed, I finally did a roll outside of the pool… about damn time. But, before this story starts to sound like I am bashing on a Minion, which is definitely not the case, I am sure that this Minion simply missed the moments I enthusiastically showed my swimming moves. The same Minion was actually super supportive, cheering on every little victory I had during the day! It truly made me feel like Gru. The VKC was a fun place for this newbie to practice technique and have a great time. It was truly a nice sunny day! Thanks for the great organization!
Hope to see all of you on the water soon. Cheers!
Mervyn
Op 9 mei was het eindelijk zo ver, na een kleine 8 maanden sinds het introweekend mochten we eindelijk weer op pad op zoek naar ietwat wilder water dan de dommel bij de universiteit. Met een heerlijk zonnetje en een aangename temperatuur van ongeveer 25 graden vertrokken we in coronaproof bubbles naar het verre Waalre om bij de VKC eens te peilen hoe het met ieders wild-water vaardigheden gesteld was.
Nu was het voor eerstejaars natuurlijk door een gebrek aan ervaring en trainingen in de maanden ervoor al best een uitdaging om weer op “wild” water te varen, echter voor de enkele pechvogel die ook het introweekend had moeten missen was dit de eerste ervaring met een wals. Na een paar keer traverseren werd mijn groeiend zelfvertrouwen dan ook beloond met een welkome opfrisser onder water. Omdat het toch al weer een paar maanden geleden was dat ik ondersteboven onder water had gehangen, vond ik het na een onbekende tijdseenheid welletjes en besloot ik licht gepanikeerd om als kapitein van mijn eigen schip als laatste man het schip te verlaten.
Na dit goede voorbeeld konden ook Judith en Matthis de verleiding niet weerstaan om een duik te nemen. Gelukkig werd al dat zwemmen door ons royale bestuur beloond door een korte pauze met een lekker snack. Waarna we na een kleine 3 uur varen op de wals nog even onze slalom technieken mochten verfijnen door middel van een race bij de poortjes inclusief het oefenen in speerwerpen met peddels, protip: probeer in het geval dat je gevraagd wordt je peddel over een lijn te gooien, niet te richten op een persoon die aan de andere kant van die lijn op het water ligt (sorry Birgit). Om optijd weer ruimte te maken voor de volgende groep werden we rond een uur of half 2 door ons wederom royale bestuur met een lauwe schulty naar huis gestuurd. Al met al een geslaagde dag om wat gevoel voor wildwater op te bouwen, dank aan de mensen die het geregeld hebben!
Jelte