Embedded Files
De vogeltjes fluiten, koeien gaan weer naar buiten en het gras wordt gemaaid. Elke Okawaan weet wat dat betekend, jawel: veiligheidsweekend staat weer voor de deur.
En niet zomaar één, maar een dubbele editie dit jaar. Alle EHBO spullen worden weer uit de kast gehaald en de houdbaarheid van alle zalfjes en pilletjes gecontroleerd.
De eerste dag is vooral gericht op de minder gevorderde vaarders, maar zeker ook een goede herhaling voor de doorgewinterde Okawaan. Die dag staat namelijk in het teken van de basistechnieken. Mocht je als zwemmer een achterpuntje van een boot aangeboden krijgen, hoe kan je hier dan stabiel op liggen? En hoe gooi en ontvang je eigenlijk een werplijn?
Één ding is zeker, tijdens het oefenen van de veiligheid blijft niemand droog. Redden en gered worden en op de kant nog wat theorie. Tijdens de gevorderde dag werd meer focus gelegd op rolverdeling tijdens een redding en het uitwerken van een aantal casussen. In de ochtend werd materiaal en voorbereiding van de vaardag besproken en daarna zijn we takels gaan bouwen.
De bovenkamer werd flink aan het werk gezet, want in zo’n Corona jaar was de kennis over deze takels een beetje weggezakt. 1 op 1, 1 op 3 en zelfs de 1 op 5 takels werden gebouwd, dus mocht iemand de auto van de buurman op zomerkamp een stukje willen verplaatsen, de gevorderden weten nu hoe dat makkelijk gaat. Na de takels op de kant kon het echte werk in het water beginnen, met als eerste opstakel Berta de boomstam.
Waarom je het liefst al voordat je bij de boom bent actief wilt proberen er overheen te komen werd iedereen direct duidelijk, als je er eenmaal in hing was het namelijk een flinke klus er alsnog overheen te komen.
Bij de reddingsacties hoort natuurlijk ook het gooien met een werplijn. Dat viel voor de meeste Okawanen flink tegen. Hoewel de theorie beheerst wordt, was het gooien toch ver weggezakt.
En zoals met alles: oefening baart kunst, dus misschien toch maar een kampioenschap werplijngooien tijdens zomerkamp.
Tijdens de casussen werd het toneeltalent van een aantal Okawanen ontdekt en werden een aantal situaties uitgedacht. Want hoe reageer je als iemand in een foot-trap vastzit? En wat nou als je niet bij deze persoon in de buurt kan komen?
Laureen heeft haar judo-kunsten nog in kunnen zetten om Ellen ervan te weerhouden het water in te springen en Roderik mocht legaal een keer een eikel spelen.
Als je het mij vraagt was het een ontzettend leerzaam weekend waarin in ieder geval mijn trukendoos flink is aangevuld en touwtechnieken weer zijn verfrist.
Het allerbelangrijkste wat ons deze dag meegegeven is: Blijf vooral vaak oefenen, veiligheid creeer je niet door eenmalig een dagje mee te gaan met het veiligheidsweekend.
Wat is jullie het meest bijgebleven van veiligheidsweekend? Laat het ons weten! Voor de volgende editie maken we een stukje van de belangrijkste veiligheidspunten.
Dear Okawanen,
As you all know, the first safety basics training took place on the 5th of June. For those who sadly didn’t find any opportunity to join one of the trainings themselves, We will give a short summery on what we have done that day. The day started probably as you would expect, too early and with some confusion on how late to be at the SSC. Do we need to be at the SSC at 8 o’clock or do we need to leave at 8? The information didn’t agree. But you know, better be safe than sorry, so most of the group arrived at 8. From there on the journey to Hardenberg went pretty smooth. After arrival the group was divided into three teams to do the first part of the training. These parts included throwing lines to Rick Vliegtuig on the dry, rescuing yourself, others and materials together with a lot of swimming. First lesson learned, Always go for the car keys.
After some lunch the training was continued with the second part. Which consisted of rescuing other people with a jumper and with throwing lines (this time in the water) as well as some Signals (Not 5ESE0). Mentionable is Randor’s panic imitation on how to drown together with the person who wants to rescue you. Let’s just say that Rick Overmeer had a hard time getting him out of the water.
The last part of the training was a sort of case. Daniel and Rick Vliegtuig together with a kayak and a pedal were floating down stream and needed to be rescued. We shouldn’t wait too long, since they would drop of a waterfall and be gone. The first group got themselves a bit strangled up in the rescue robes, but eventually managed to save both of them. The second group was a bit unlucky. While managing to rescue Daniel and eventually also the kayak and the pedal, Rick Vliegtuig was lost in the waterfall together with Mick, who tried to rescue him. Despite the loss, it did result in some good discussion on the chosen tactics and lack of planning. Last lesson learned, always wear your helmed near the water.
After packing all the gear, everyone took a hot shower, which somehow was arranged, cheers to Randor for the organization and the training day was over.
Saray and Matthis
“Het boomgeworstel en hoe niet in te stappen.”
“Het boomgeworstel en hoe niet in te stappen.”
Vandaag hebben we weer een veiligheidsdag van Polo en Ellen gehad op het “wildwater” baantje bij Hardenberg.
Een aantal, waaronder ik, begonnen de dag goed uitgeslapen in tentjes 10 minuten bij het baantje vandaan, (het heeft zo zijn voordelen de vorige dag al vertrokken te zijn voor de basisdag) De rest begon op verschillende vroege tijdstippen met rijden sommigen zelfs 07:00 al.
Toen iedereen, op een enkele laatkomer na, om 10:00 fris of moe bij het mooie clubgebouw van de locale kanovereniging (Kanovereniging Hardenberg-Vecht) stond konden Ellen en Polo beginnen met het theoretische stuk.
Zo werd verteld dat de volgorde van prioriteiten als iemand in de problemen is: eigen veiligheid voorop waarna de rest van de groep volgt en dan pas de persoon die toch al in de problemen zit, want 1 probleem langer in een wals is beter dan 2 nog langer...
Daarna werd zeer veel van het materiaal wat je bij kan hebben uitgelegd met de belangrijk opmerking dat het materiaal waar je mee om kunt gaan de meeste toegevoegde waarde heeft dus een harpoen om een lijn over de rivier te spannen terwijl je niet kan mikken niet bepaald nuttig is bijvoorbeeld.
Natuurlijk hoort bij materiaal ook karabiners en katrollen, dus nadat alles supertof was uitgelegd konden wij allemaal gaan prutsen met het opzetten van een katrol systeem met prusiks, katrollen en karabiners. Hieruit blijkt dat de richting van het trekken soms best lastig is te bedenken maar dat je met 1 boom al best veel kracht kan zetten op een boot door een simpele 1 op 2 te maken waarmee je de kracht verspreid over een 2 keer zo grote afstand. Hier heb je nog een handigheidje voor, met een speciale prusik minding pulley (PMP) kan je ervoor zorgen dat je een prusik touwtje als rem kan gebruiken!
Na de hele morgen bezig te zijn geweest met theoretische dingetjes was er snel tijd om te lunchen terwijl je jezelf omkleedde. Dit ging voor sommige aanmerkelijk makkelijker dan voor anderen.
Daarna begonnen we met het zwemmen in “wildwater” wat gelukkig het wilde water op Hardenberg was dus niet heel wild was. Het doel was om tijdens dit zwemmen verschillende keerwaters te bereiken met verschillende technieken: “de grijprol”, normaal zwemmen en positioneren. Belangrijk hierbij bleef voetjes en kontje hooghouden aangezien het niet heel diep was. Maar op echt wildwater wil je natuurlijk ook niet dat doordat je je voet diep in het water hebt je voet vast komt te zitten achter een steen.
Maar toen kwam een nieuw iets: “Hoe kom je over een boom heen?” Het begon er natuurlijk mee met hoe maak je een boom, de makkelijkste optie is ervoor te zorgen dat we een boomstam, geleend van All Terrain, hebben om in de rivier te hangen. Hiervoor werkte 2 werplijnen met 2 personen aan elke kant prima voor.
Dan kwam het basis stuk, wanneer je op een boom afkomt moet je eerst normaal wildwater zwemmen (op je rug voeten stroomafwaarts) totdat je net voor de boom bent dan moet je je snel omdraaien door met je hoofd naar voren en met je buik naar onderen jezelf over de boom heen te lanceren. Dit ging bij iedereen nog vrij makkelijk af, het water in oren, neuzen en ogen nagelaten.
Vervolgens kwam het echt moeilijke stuk wat moet je doen als je jezelf op een boot pint? Dan begint het met jezelf proberen van de boom weg te duwen, als de rivier🏞️ hard stroomt wordt dit best moeilijk. Boten raken namelijk niet zomaar gepind op rotsen.
(Bijna) iedereen lukte het om zover te komen, maar dan moet je je armen als hefboom gebruiken om jezelf met een boog over de boomstam heen te krijgen. Dit was vanzelfsprekend erg vermoeiend en iedereen moest dus gered worden door een aangelijnd springer. Dit werd na een tijdje een grote chaos doordat 2 aangelijnde springers niet goed werken als die tegelijkertijd springen.
Natuurlijk is er niet alleen gekeken naar hoe je jezelf moet redden, maar ook wat bijzondere redding situaties zijn bekeken. Een aantal voorbeelden zijn: een “voet entrapment”, een erg gepanikeerde andere vaargroep zonder veiligheidsmateriaal en iemand met een gebroken arm.
Nu was dit nog niet alles, want nu komt het stuk waarom ik dit stukje aan het schrijven ben. Als laatste zijn we gaan kijken naar de chaos redding waarbij er 2 mensen gaan zwemmen (wat niet van tevoren duidelijk was) en 2 minder ervaren mensen met zijn 2en een redding moeten opzetten. Hierbij zijn 2 (3) dingen erg duidelijk geworden. Namelijk dat communicatie erg belangrijk is, maar een beetje peper in je reet mag ook. Een gebrek aan communicatie is echter veel erger en lost nog minder op. Ook is het natuurlijk zo dat bij het instappen het erg handig is om niet om te gaan anders mag je dit soort leuke verhaaltjes gaan schrijven. Hierna was iedereen erg moe en zijn we weer gaan omkleden bij het clubgebouw. Hier waren een warme douche en kleedkamers aanwezig. Helaas waren deze wel erg klein, waardoor er gerouleerd werd wie er vervolgens in de douche mocht. Sommige vonden dit te lang duren en zijn maar buiten gaan omkleden.
Ten slotte hebben Ellen en Polo de dag afgesloten door nog een korte samenvatting te geven van wat we allemaal geleerd hebben, toe te lichten hoe je onderkoeling goed moet aanpakken en een mooi nieuw boek aan te bevelen:
Als laatste hebben we snel de auto’s opgebonden en zijn we lekker warm gaan eten bij de Mac en zijn er geen tafelnummers in de prullenbak gegooid.
Thomas Klokgieters
Report abuse