Hoe maak je, ver weg van supermarkten, een heerlijke, warme (oppeppende) drank van wat de natuur je te bieden heeft.
In plaats van gemalen bonen gebruiken we alternatieve, in de natuur te vinden ingrediƫnten zoals eikels en paardenbloemwortels. Het doel is niet alleen om een smakelijk brouwsel te maken, maar ook om je te leren hoe je op een duurzame en respectvolle manier omgaat met de natuur om je heen en hoe je deze ingrediƫnten verantwoord verzamelt.
De kunst van het maken van (surrogaat-) koffie uit de natuur
Het idee om planten te gebruiken als koffiesurrogaat is eeuwenoud. In tijden van schaarste, oorlog of tijdens lange reizen, zochten mensen naar alternatieven voor de dure en niet altijd beschikbare koffiebonen. Vele culturen ontdekten dat de geroosterde wortels van cichorei, paardenbloem of de noten van de eik een vergelijkbare smaak en aroma konden bieden. Het is een techniek die getuigt van vindingrijkheid en overlevingskracht, en ons verbindt met de tradities van onze voorouders.
Deze techniek is specifiek bedoeld voor situaties waarin je geen toegang hebt tot traditionele koffiebonen, bijvoorbeeld tijdens een primitieve overlevingstocht, een lange wandeling in de natuur, of gewoon als een experiment om de natuurlijke rijkdom te verkennen. Daarnaast is het een uitstekende manier om de planten om je heen beter te leren kennen en te waarderen.
Voor het maken van primitieve koffie heb je de volgende materialen en ingrediƫnten nodig:
Ingrediƫnten: zie details bij de recepten
Vuur: Een vuurplaats met een stabiel, gloeiend vuur is essentieel voor het roosteren.
Ovenvaste pan of gietijzeren koekenpan: Voor het roosteren van de eikels of wortels. Een gietijzeren pan is ideaal vanwege de gelijkmatige warmteverdeling.
Stamper of vijzel: Om de geroosterde ingrediƫnten te vermalen. Een platte steen en een ronde kei werken ook prima als primitieve vijzel.
Water: Om de koffie te zetten.
Kookpot of blik: Om het water te koken en de koffie te trekken.
Zeefje of doek: Om de koffie te filteren. Een stukje stof van bijvoorbeeld een oud T-shirt werkt goed als zeef.
Vuurveiligheid: Zorg dat je een veilige vuurplaats hebt, ver verwijderd van droog gras of bomen. Zorg dat je altijd een emmer water of zand bij de hand hebt om het vuur snel te kunnen doven.
Verzamelen: Wees 100% zeker van de plant of noot die je verzamelt. Als je twijfelt, laat het dan staan. Eikels van de inlandse eik zijn veilig om te eten, maar bijvoorbeeld eikels van de Amerikaanse eik (rode eik) kunnen meer looizuur bevatten. Raadpleeg altijd een expert of een betrouwbare gids.
Allergieƫn: Wees je bewust van mogelijke allergieƫn. Hoewel eikels en (paardenbloem-)wortels doorgaans veilig zijn, kunnen individuele reacties altijd optreden.
Gereedschap: Wees voorzichtig met het hanteren van messen of andere scherpe voorwerpen bij het schoonmaken en snijden van de wortels.
Herkenning is alles: Ga nooit op zoek zonder 100% zeker te zijn van wat je zoekt. Gebruik betrouwbare gidsen, boeken of apps, en raadpleeg experts.
Wildplukken vereist altijd 100% zekerheid over de identificatie van de plant. Bij twijfel, laat de plant staan.
Duurzaamheid: Oogst nooit de gehele plant en pleegt geen roofbouw. Laat altijd voldoende staan voor de voortplanting en het welzijn van het ecosysteem.
Locatie: Vermijd het foerageren op plekken waar veel verkeer is of waar de grond vervuild kan zijn, zoals langs drukke wegen.
Tijdstip: De meeste wortels zijn het beste te oogsten in de herfst, wanneer de plant al zijn energie in de wortel heeft opgeslagen.
Respect: Behandel de natuur met respect. Ruim je sporen op en laat de plek mooier achter dan je hem gevonden hebt.
Roosteren is een kunst: Dit is de meest cruciale stap. Te kort roosteren resulteert in een bittere, grassige smaak. Te lang roosteren verbrandt de ingrediƫnten en maakt ze onbruikbaar.
Het is het proces dat een simpele wortel of noot omzet in een smaakvol, aromatisch ingrediƫnt. Dit is een kunst die de smaak van je brouwsel volledig bepaalt.
Boek: The Forager's Harvest van Samuel Thayer, een uitstekende gids voor het herkennen en oogsten van wilde planten.
YouTube: Zoek op 'acorn coffee' of 'dandelion root coffee' voor talloze instructievideo's van ervaren wildplukkers.
Websites:
De eikel, een vrucht van de eik, let op dat we het hier wel hebben over de inlandse soort van de eik. De smaak hiervan is rijk en noot-achtig. Eiken hebben gelobde bladeren en een karakteristieke, ruwe, grijze schors. Ze groeien in bossen en parken. Wanneer: Herfst (sep-nov). Hoe: Zoek naar gladde, gave, donkere eikels op de grond. Let op: Alleen de inlandse eik is aanbevolen.
De paardenbloem, niet de bloem zelf maar de wortel, deze geeft een aardse licht bittere smaak. Ze zijn overal in grasvelden, bermen en parken. Bekend om de gele bloem en pluizige zaden. Wanneer: Late herfst/vroege lente. Hoe: Graaf de penwortel uit.
De Cichorei, ook hier gaat het om de wortel, en geeft een nootachtige, licht bittere smaak. Het is een Lange, rechtopstaande plant met helderblauwe bloemen. Vaak te vinden in bermen, weilanden en op zonnige plekken. Wanneer: Late herfst/vroege lente. Hoe: Graaf de penwortel uit, diep in de grond.
De brandnetel, bij deze plant willen we de zaden hebben, die geven een nootachtige kruidige smaak. Herkenbaar aan de getande, harige bladeren met brandharen en hun voorkeur voor stikstofrijke grond. Wanneer: Zomer (jul-sep). Hoe: Draag handschoenen! Knip de rijpe, donkere zaden van de plant.
Beukennootjes, dit zijn de vruchten van de beuk, geven een milde nootachtige smaak. Beuken hebben een gladde, grijze bast en ovale, licht getande bladeren. Groeien in bossen en parken. Wanneer: Herfst (sep-okt). Hoe: Verzamel de nootjes op de grond nadat ze uit hun stekelige omhulsel zijn gevallen.
De berk, bij deze maken gebruik van de wortels, geeft een kruidige licht muntachtige smaak. De karakteristieke witte, afbladderende bast is onmiskenbaar. Groeit in open bossen en aan de rand van de heide. Wanneer: Hele jaar. Hoe: Graaf een stukje van een dunne, jonge wortel op. Wees voorzichtig!
Schorseneer, ook hier willen we de wortel, die geeft een zoete nootachtige smaak. De plant heeft lange, smalle bladeren. Groeit op vochtige, open plekken en in bermen. Wanneer: Late herfst/vroege winter. Hoe: Graaf de lange, witte penwortel voorzichtig uit, deze is kwetsbaar.
De valse salie, van deze plant willen we de stengels en de bladeren, geven een kruidige, licht bittere smaak. Ruwe, gekreukelde bladeren die naar knoflook ruiken. Groeit op zandgronden, aan bosranden en op open plekken in het bos. Wanneer: Het hele jaar, meest intens in de zomer. Hoe: Knip of breek een handvol bladeren en stengels van de plant.
De klis, van deze plant willen we ook de wortels hebben, geven een nootachtige licht zoete smaak. Grote, hartvormige bladeren, de plant ontwikkelt later die bekende "klittenbollen". Te vinden op open plekken en langs paden. Wanneer: Eerste jaar van de plant. Lente en herfst. Hoe: Graaf de penwortel uit van de jonge plant.
De Eikvaren, van deze plant willen we de wortelstok hebben, deze geeft een aardse droge licht zoete smaak. Herkenbaar aan de groenblijvende, geveerde bladeren. Groeit op boomstammen, oude muren en rotsen. Wanneer: Herfst en winter.Hoe: Graaf de wortelstok op, deze groeit op bomen of rotsen.
De Kunst van het roosteren
Roosteren is het proces waarbij ingrediƫnten door middel van droge hitte worden verwarmd tot ze een diepe bruine kleur en een vol aroma hebben. De hitte zorgt voor chemische reacties, zoals de Maillard-reactie en karamellisatie. Deze reacties breken complexe suikers en aminozuren af, wat resulteert in de kenmerkende nootachtige, zoete en soms licht bittere smaken die we associƫren met koffie.
Benodigdheden
Vuurplaats: Een stabiel vuur met een bed van gloeiende kolen.
Roosterpan: Een gietijzeren pan is ideaal vanwege de gelijkmatige warmteverdeling. Een platte, stenen plaat of een oude blikken pan werkt ook, zolang het maar de hitte goed geleidt.
Houten lepel: Om het ingrediƫnt constant te roeren.
Gedroogde ingrediƫnten: Eikels, wortels, zaden, etc. Zorg ervoor dat ze helemaal droog zijn.
Stappenplan voor het Roosteren
Vuren voorbereiden: Zorg voor een stabiel en constant vuur. Laat het vuur goed branden totdat je een dikke laag gloeiende kolen hebt. Dit geeft de meest gelijkmatige en beheersbare warmte.
Pan plaatsen: Plaats de pan op de gloeiende kolen, of op de hete stenen naast het vuur. Laat de pan even opwarmen.
Ingrediƫnten toevoegen: Voeg de voorbereide, gedroogde ingrediƫnten toe aan de hete pan. Zorg ervoor dat de pan niet te vol is, zodat de ingrediƫnten in ƩƩn laag kunnen liggen.
Constant roeren: Dit is de belangrijkste stap. Blijf de ingrediƫnten constant roeren met je houten lepel. Dit voorkomt aanbranden en zorgt voor een gelijkmatige garing.
Let op de kleur en geur: Na enkele minuten zul je de kleur zien veranderen van licht naar donkerbruin. Tegelijkertijd komt er een diepe, nootachtige geur vrij. Dit is het teken dat de Maillard-reactie in volle gang is.
Einde van het roosteren: Als de ingrediƫnten de gewenste donkerbruine kleur hebben en je een vol, rijk aroma ruikt, haal je de pan direct van het vuur.
Laten afkoelen: Laat de geroosterde ingrediƫnten afkoelen in de pan of op een koude steen. Ze worden dan harder en makkelijker te vermalen.
Hieronder vind je een uitgebreid stappenplan voor de verschillende soorten primitieve koffie.
De genoemde technieken zijn meer dan alleen een recept; ze zijn een manier om je te verbinden met de natuur en te ontdekken hoe je kunt overleven en genieten van wat de natuur te bieden heeft. Deze opties laten zien hoe divers de natuur is en hoe je met een beetje kennis en avontuurlijke geest je eigen drankjes kunt maken en bewijzen dat met de juiste kennis en een beetje creativiteit, je een oneindige hoeveelheid aan drinkbare brouwsels kunt maken, rechtstreeks uit de natuur.
Eikels van de inlandse eik (Quercus robur) of de zomereik (Quercus petraea) zijn uitstekend geschikt voor het maken van koffie. Ze zijn rijk aan koolhydraten en hebben na het roosteren een diepe, nootachtige smaak.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Eikenbomen zijn in veel bossen en parken te vinden. Eikels vallen van september tot november.
Je vindt ze op de grond onder de bomen.
Hoe herken je een eik? Eiken hebben karakteristieke, diep gelobde bladeren en, natuurlijk, eikels met een dopje.
Wanneer? De beste tijd om te oogsten is in de herfst wanneer de eikels rijp zijn en van de boom vallen. Kies de donkere, gave eikels zonder gaten.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en sorteren: Zoek een flinke hoeveelheid eikels (ongeveer 2 handenvol per kop koffie). Selecteer alleen de gave, harde eikels zonder beschadigingen.
Looizuur verwijderen (uitlogen): Dit is de belangrijkste stap. Eikels bevatten veel looizuur, wat ze erg bitter maakt. Kook de eikels in water en ververs het water zodra het donkerbruin kleurt. Herhaal dit 4 tot 6 keer totdat het water helder blijft. De eikels zijn dan ook makkelijker te pellen.
Drogen en pellen: Laat de eikels goed drogen en pel ze daarna. De eikels zijn nu bruin van binnen en een beetje zacht.
Roosteren: Leg de gepelde eikels in een pan op de hete kolen van het vuur. Roer regelmatig. Rooster de eikels tot ze donkerbruin en knapperig zijn. Let op dat ze niet verbranden.
Vermalen: Laat de geroosterde eikels afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder met een vijzel of tussen twee stenen.
Zetten: Breng water aan de kook. Voeg het eikelpoeder toe aan het water (ongeveer 1 theelepel per kop). Laat 5-10 minuten trekken.
Serveren: Giet de koffie door een zeef of doek om de grove deeltjes te verwijderen. Geniet van je zelfgemaakte eikelkoffie!
Paardenbloemen (Taraxacum officinale) zijn overal te
vinden en de wortel is een uitstekend en voedzaam
alternatief voor koffie.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Paardenbloemen groeien bijna overal:
in tuinen, grasvelden, bermen en open plekken in het bos.
Hoe herken je een paardenbloem? Je kent ze van de gele bloem die verandert in een 'pluisje' (paardenbloemzaad). De wortel is een dikke, witte penwortel die diep de grond in gaat.
Wanneer? De beste tijd om de wortels te verzamelen is in de late herfst of vroege lente, wanneer de bladeren verdord zijn en de energie van de plant in de wortel is opgeslagen.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Graaf de paardenbloemwortels voorzichtig uit. Maak de wortels goed schoon onder water met een borsteltje om alle aarde te verwijderen.
Snijden: Snijd de wortels in kleine stukjes van ongeveer 1 cm.
Roosteren: Verdeel de stukjes wortel over een pan en rooster ze boven het vuur tot ze donkerbruin en bros zijn. De geur is dan heerlijk, een beetje nootachtig en karamelachtig.
Vermalen: Laat de geroosterde stukjes afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder.
Zetten: Kook water en voeg het paardenbloemwortelpoeder toe (ongeveer 1 theelepel per kop). Laat 5-10 minuten trekken.
Serveren: Filter de koffie en serveer. De smaak is aardser en iets bitterder dan de eikelkoffie.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Cichorei is een veel voorkomende plant die je vaak langs bermen, dijken, weilanden en open, zonnige plekken vindt.
Hoe herken je cichorei? De plant heeft prachtige, helderblauwe bloemen die alleen 's ochtends open zijn. De bloemstengels zijn stevig en de bladeren lijken een beetje op die van een paardenbloem, maar zijn vaak wat kleiner en aan de stengel vastgegroeid. De wortel is een dikke, witte penwortel.
Wanneer? De beste tijd om de wortel te oogsten is in de late herfst of vroege lente, wanneer de energie van de plant in de wortel is opgeslagen.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Graaf de penwortel van de cichorei voorzichtig uit. Maak de wortel grondig schoon met een borstel en water om alle aarde te verwijderen.
Snijden en drogen: Snijd de wortel in kleine stukjes van ongeveer 1 cm dik. Leg de stukjes op een droge, luchtige plek om ze volledig uit te laten drogen. Dit kan een paar dagen duren.
Roosteren: Rooster de gedroogde wortelstukjes in een gietijzeren pan boven het vuur. Blijf constant roeren om aanbranden te voorkomen. De stukjes moeten goudbruin tot donkerbruin kleuren en een zoete, karamelachtige geur verspreiden.
Vermalen: Laat de geroosterde stukjes afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder met een vijzel of twee stenen.
Zetten: Breng water aan de kook en voeg een theelepel cichoreipoeder per kop toe. Laat het geheel 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Giet de koffie door een doek of zeef om de deeltjes te scheiden. Serveer de cichoreikoffie puur of voeg wat honing of esdoornsiroop toe voor een zoete twist.
Dit recept is misschien minder bekend, maar de zaden van de brandnetel (Urtica dioica) zijn een uitstekende en voedzame basis voor een koffiesurrogaat. De smaak is verrassend zacht, nootachtig en licht kruidig.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Brandnetels groeien op veel plekken, zoals in bermen, langs bosranden en op plekken waar de grond rijk is aan stikstof (vaak in de buurt van menselijke bebouwing).
Hoe herken je een brandnetel? Iedereen kent de brandnetel van zijn harige stengel en getande, harige bladeren die bij aanraking prikken. In de late zomer ontwikkelt de plant clusters van kleine, groene bloemetjes die later zaden worden.
Wanneer? De beste tijd om de zaden te oogsten is in de nazomer of vroege herfst (juli tot september), wanneer de zaden rijp zijn en een donkere kleur hebben.
Voorbereiding en recept
Verzamelen: Draag handschoenen om de brandharen te ontwijken. Knip de stengels met de rijpe zaden af. Je kunt ze ook voorzichtig van de stengel ritsen.
Drogen: Spreid de zaden uit op een droge plek om ze verder te laten drogen. Als je haast hebt, kun je ze ook kort drogen in een pan op een laag vuur.
Roosteren: Doe de gedroogde zaden in een pan en rooster ze boven het vuur. Blijf constant roeren. De zaden zullen een nootachtige geur afgeven en donkerder worden. Let op dat ze niet verbranden, de zaden zijn klein en kunnen snel aanbranden.
Vermalen: Vermaal de geroosterde zaden tot een fijn poeder.
Zetten: Voeg het poeder toe aan kokend water (ongeveer een halve theelepel per kop). Laat 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Filter de koffie en serveer. De smaak is verrassend mild en licht kruidig, een unieke wildernis ervaring.
De beukenboom (Fagus sylvatica) is een majestueuze boom die in veel bossen te vinden is. Zijn vruchten, de beukennootjes, zijn niet alleen eetbaar, maar ook perfect om te roosteren tot een koffiesurrogaat. De smaak is nootachtig en rijk, en doet denken aan de eikelkoffie, maar dan met een eigen, subtielere smaak.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Beukenbomen zijn te vinden in veel bossen en parken. Ze hebben een gladde, grijze bast en ovale, licht getande bladeren.
Wanneer? De beukennootjes vallen in de herfst, meestal van september tot oktober. Je vindt ze op de grond, vaak in hun vierdelige, stekelige omhulsel.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en sorteren: Zoek een flinke hoeveelheid beukenootjes. Verwijder de stekelige omhulsels en sorteer de nootjes, waarbij je alleen de gave en volle nootjes overhoudt.
Drogen: De nootjes moeten eerst volledig drogen. Spreid ze uit op een droge, luchtige plek totdat ze niet meer vochtig aanvoelen.
Roosteren: Rooster de gedroogde beukennootjes in een pan boven het vuur. Blijf constant roeren tot ze donkerbruin en knapperig zijn. Let goed op, want ze kunnen snel aanbranden door hun hoge oliegehalte.
Vermalen: Laat de geroosterde nootjes afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder met een vijzel of tussen twee stenen.
Zetten: Voeg het poeder toe aan kokend water (ongeveer 1 theelepel per kop) en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Filter de koffie en serveer. De smaak is mild en aangenaam nootachtig.
Dit is een van de meer ongewone, maar verrassend smaakvolle opties. De wortels van de berk (Betula pendula) geven na het roosteren een unieke, licht kruidige en bijna muntachtige smaak aan het water. Dit is een experimentele optie die je smaakpapillen op de proef stelt!
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Berkenbomen met hun kenmerkende witte, afbladderende bast zijn te vinden in open bossen en aan de rand van de heide.
Wanneer? Je kunt de wortels het hele jaar door oogsten, maar het is het makkelijkst in het najaar of vroege voorjaar.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Graaf voorzichtig een stukje van een dunne, jonge berkenwortel op. Zorg dat je de boom niet beschadigt. Maak de wortel grondig schoon en snijd hem in kleine stukjes.
Drogen: Laat de stukjes wortel goed drogen.
Roosteren: Rooster de gedroogde wortelstukjes in een pan tot ze donkerbruin zijn. Blijf roeren om aanbranden te voorkomen.
Vermalen: Laat de stukjes afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder.
Zetten: Voeg het poeder toe aan kokend water en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Filter de koffie en serveer. De smaak is verrassend, met een lichte, verfrissende hint van munt of berkenbast.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Schorseneer groeit van nature in het wild, vaak op vochtige, open plekken, bermen en in weides. Je kunt hem ook in sommige moestuinen tegenkomen.
Hoe herken je schorseneer? De plant heeft lange, smalle, grasachtige bladeren die aan de basis een beetje vlezig zijn. De bloemen zijn paars met geel. De penwortel is lang, wit en vlezige, en kan tot wel 30 cm lang worden.
Wanneer? De beste tijd om de wortels te oogsten is in de late herfst of vroege winter, nadat de eerste vorst is geweest. De plant heeft dan al zijn energie opgeslagen in de wortel, wat de smaak ten goede komt.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Graaf de wortels voorzichtig uit, want ze zijn fragiel en kunnen makkelijk breken. Maak ze grondig schoon onder stromend water om alle aarde te verwijderen.
Snijden en drogen: Snijd de wortels in kleine stukjes van ongeveer 1 cm. Droog ze in de zon of boven een zacht vuur totdat ze helemaal droog en hard zijn. Dit proces kan even duren, dus heb geduld.
Roosteren: Rooster de gedroogde stukjes in een pan boven het vuur. Blijf constant roeren totdat ze donkerbruin en bros zijn. Let op de geur; die wordt dan zoet en karamelachtig.
Vermalen: Laat de geroosterde stukjes afkoelen en vermaal ze tot een grof poeder.
Zetten: Voeg het poeder toe aan kokend water (een theelepel per kop) en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Zeef de koffie en serveer. De smaak is milder en zoeter dan die van de andere koffiesurrogaten.
Valse salie (Teucrium scordonia), ofwel bosgamander, is een veelvoorkomende plant in bossen en aan bosranden. Hoewel de wortel niet wordt gebruikt, zijn de bladeren en stengels perfect te gebruiken als basis voor een uniek kruidig brouwsel. De smaak is subtiel, met een licht bittere, kruidige ondertoon.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Je vindt valse salie in bossen op zandgronden, aan bosranden en op open plekken in het bos.
Hoe herken je valse salie? De plant heeft ruwe, gekreukelde bladeren die lijken op munt, maar ze zijn lichter van kleur en ruiken naar knoflook bij kneuzing. De bloemen zijn klein en paars en groeien in aren aan de top van de plant.
Wanneer? Je kunt de bladeren en stengels het hele jaar door verzamelen, maar de smaak is het meest intens in de late lente en zomer.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en drogen: Knip een handvol bladeren en stengels van de plant. Laat ze volledig drogen aan de lucht. Dit kan een paar dagen duren.
Roosteren: Rooster de gedroogde bladeren en stengels licht in een pan boven het vuur. Blijf roeren totdat ze bros worden en een kruidige geur afgeven.
Zetten: Voeg de geroosterde bladeren en stengels toe aan kokend water (een theelepel per kop). Laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Filter het brouwsel en serveer. De smaak is licht, kruidig en iets bitter.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Je vindt klis op open plekken, langs paden, aan de rand van velden en op braakliggend terrein.
Hoe herken je klis? De plant in zijn eerste jaar heeft grote, hartvormige bladeren die aan de onderkant een beetje wit en viltig zijn. In het tweede jaar schiet hij omhoog en produceert hij de bekende, bolvormige klittenbollen. Voor de beste smaak oogst je de wortel van een jonge plant in zijn eerste jaar.
Wanneer? De beste tijd om de wortel te oogsten is in de lente of de herfst.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Graaf de penwortel van de jonge plant voorzichtig uit. Maak de wortel grondig schoon met een borstel en water om alle aarde en vezelige delen te verwijderen.
Snijden en drogen: Snijd de wortel in kleine stukjes of schijfjes van ongeveer 1 cm. Laat de stukjes volledig drogen in de zon of boven een zacht vuur totdat ze bros zijn.
Roosteren: Rooster de gedroogde stukjes in een pan boven het vuur. Blijf constant roeren totdat ze een diepe bruine kleur krijgen.
Vermalen: Laat de geroosterde wortel afkoelen en vermaal het tot een fijn poeder met een vijzel of twee stenen.
Zetten: Breng water aan de kook. Voeg het poeder toe (een theelepel per kop) en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Zeef het brouwsel om de deeltjes te verwijderen en serveer de licht zoete, aardse 'koffie'.
De eikvaren (Polypodium vulgare) is een groenblijvende varen die vaak op ongewone plekken groeit, zoals op boomstammen, oude muren en rotsen. De wortelstok is licht zoet en kruidig, en de geroosterde variant biedt een unieke, subtiele koffie-ervaring.
Foerageren (Verzamelen)
Waar? Je vindt de eikvaren in de bossen, op de bast van eikenbomen, op rotsen en op oude stenen muren.
Hoe herken je de eikvaren? De varen heeft geveerde, groenblijvende bladeren. De wortelstok (die vaak boven de grond of de boomstam ligt) is dik, vlezig en heeft een roodbruine kleur.
Wanneer? De wortelstok kan het hele jaar geoogst worden, maar de smaak is het beste in de herfst en winter.
Voorbereiding en recept
Verzamelen en schoonmaken: Snijd of breek een stuk van de wortelstok af. Maak het grondig schoon met een borstel.
Snijden en drogen: Snijd de wortelstok in dunne plakjes. Droog de plakjes volledig in de zon of boven een zacht vuur totdat ze hard en bros zijn.
Roosteren: Rooster de gedroogde plakjes in een pan boven het vuur. Blijf roeren totdat ze donkerbruin en knapperig zijn. Let op de geur, die wordt dan licht zoet en kruidig.
Vermalen: Laat de geroosterde wortelstok afkoelen en vermaal hem tot een grof poeder.
Zetten: Voeg het poeder toe aan kokend water (een halve theelepel per kop) en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
Serveren: Filter het brouwsel en serveer. De smaak is subtiel en kruidig, een ware traktatie voor de avontuurlijke geest.