นักเรียนได้รับการพัฒนาทักษะ  ใช้ภาษา  น้ำเสียง  และท่าทาง  สื่อสารตามมารยาทสังคม  และภาษาในการสื่อสาร  โดยใช้เทคโนโลยีในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล  ในการเรียน   การปฏิบัติงาน  การสมัครงาน  ขอและให้ข้อมูล  ความช่วยเหลือและบริการผู้อื่น  ถ่ายโอนข้อมูลที่ได้ฟังและอ่าน  อ่านออกเสียงคำ  วลี  สำนวนง่ายๆ  ประโยค  คำสั่ง  คำขอร้อง  คำแนะนำ  คำอธิบายข้อมูลที่ซับซ้อน  ข้อมูล  บทอ่าน  เรื่องราวสั้นๆ  ทั้งที่เป็นความเรียงและไม่ใช่ความเรียง  จากสื่อสิ่งพิมพ์  และสื่ออิเล็กทรอนิกส์  แล้วถ่ายโอนเป็นถ้อยคำของตนเองในรูปแบบต่าง ๆ  สรุป  แสดงความคิดเห็น  ความต้องการ  ความรู้สึกเกี่ยวกับประสบการณ์ของตนเอง  บทกวี  บทเพลง  บทละครสั้น  เปรียบเทียบข้อมูล ข่าวสาร  เหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน  ท้องถิ่นและสังคม  ประสบการณ์ส่วนตัว  การศึกษา  การทำงาน  เทคโนโลยี  งานประเพณี  วันสำคัญของชาติ  ศาสนา   วัฒนธรรมไทยและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา  เห็นคุณค่าของภาษาอังกฤษ  เข้าร่วมกิจกรรมทางภาษาและวัฒนธรรม  สามารถใช้ภาษาเป็นเครื่องมือในการศึกษาต่อ  แสวงหาความรู้เพิ่มเติมและเชื่อมโยงกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น

โดยกระบวนการในการปฏิบัติตามคำขอร้องคำแนะนำ คำชี้แจง และคำอธิบายง่ายๆ ที่ฟังและอ่าน อ่านออกเสียงตามหลักการอ่านเขียนประโยค  และข้อความ รูปแบบต่าง ๆ  เลือกหัวข้อเรื่อง  ใจความสำคัญ   บอกรายละเอียดสนับสนุน (supporting detail)  สืบค้น/ค้นคว้า รวบรวมและสรุปความรู้/ข้อมูลต่าง ๆ ใช้ภาษาสื่อสารในสถานการณ์จริง/สถานการณ์จำลอง และแสดงความคิดเห็น  พร้อมทั้งให้เหตุผลและยกตัวอย่างง่ายๆประกอบ สนทนาแลกเปลี่ยนข้อมูลใช้คำขอร้อง  ให้คำแนะนำ คำชี้แจง

เพื่อสามารถใช้ภาษาอังกฤษในการฟัง พูด อ่าน เขียน สื่อสารอย่างถูกต้อง ใช้น้ำเสียง กริยาท่าทางอย่างเหมาะสมกับบุคคล โอกาสและมารยาททางสังคมและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา มีความซื่อสัตย์ สุจริต มีวินัย ใฝ่เรียนรู้  มุ่งมั่นในการทำงาน  และมีจิตสาธารณะ