Leerkracht filosofie
Ja, eigenlijk vind ik het heerlijk om mezelf te verliezen in een fictieve wereld. Ik daar echter veel te weinig aan toe, juist omdat de tijd dan zo snel verstrijkt (net als bij 'gamen').
De aanslag, van Harry Mulisch. Een spannend, literair boek met een goed plot, geschreven door een goede schrijver.
Korte inhoud
Haarlem, januari 1945. Spertijd. Fake Ploeg, een collaborerende inspecteur van de politie, berucht om zijn wreedheid, fietst door de buitenwijken van Haarlem naar huis. Plotseling klinken er zes schoten. Morsdood ligt Ploeg op de stoep voor een rijtje van vier huizen waarvan er een door de familie Steenwijk wordt bewoond. De verschrikkelijke gevolgen van deze gebeurtenis zullen de dan twaalfjarige Anton Steenwijk zijn hele leven lang blijven achtervolgen.
Hersenschimmen van Bernlef: prachtig boek dat je meezuigt in de ervaring van iemand die ze niet allemaal meer op een rijtje heeft.
Ja, In de ban van de ring, van Tolkien. Een boek dat ik vanwege het 'fantasy'-karakter nooit uit mezelf zou lezen, maar die me een onvergetelijke leeservaring bezorgde, waarin een autoreis van meer dan acht uur niet langer dan een paar minuten leek te duren). Ook De wereld van Sofie, van Jostein Gaarder, ben ik beginnen te lezen op aanraden van een vriend, die het verhaal vertelde van de lelijke Socrates, met zijn bochel, die de mensen op de markt allerlei lastige vragen stelde. Dit boek heeft me op het pad richting de filosofie gezet.