Santoñako zezen-plazatik abiatuta ekin diogu eguraldi ederrarekin Santoña eta Noja arteko ibilaldiari. Itsas pasealekutik bezperan abiapuntu izan genuen Laredo herria eta igo genituen Solpico eta Candina mendiak ikusi ditugu.

Pasealekuan goazela zenbait monumenturen ingurutik igaro gara, eta San Martingo gotorlekuaren ondotik, berriz, mendi aldera jo dugu. Bide eta baso ederrak daude han eta begiratokiak ere bai begiak eta zentzumenak gozatzeko.

Bide honetan itsasargi batera edo Buciero mendi tontorrera joateko aukera badago, baina gu ez gara ez batera jaitsi, ezta bestera igo ere. Aurreraxeago itsasargi bat ikusteko aukera izan dugu. 

Itsasertzak eta hondartzak izan dira nagusi oraingoan. El Duesoko espetxe sonatuaren ondotik igaro eta laster hondartza horietako bat zapaldu dugu: izen euskalduna duen Berria hondartza.

Kilometro eta erdi baino gehiagoko luzera duen hondartza honetan jende gutxi dago gaurkoan, gu gara multzorik handiena. Hondartzarako ez dago giro txarra, baina ibiltzeko hobea eta bixi-bixi aurrera jarraitu dugu.

Jarraian El Brusco izeneko lurmuturrera igo gara. Bide estua eta nahiko itxia gorakoan nahiz beherakoan. Poliki-poliki hura gainditu eta hurrengo hondartzara jaitsi gara. Helguerasko hondartzara, hain zuzen.

Nojako Helgueras auzoan Erdi Aroko zubi “erromatar” bat dago, bost begi dituena, baina erdi-erdikoa eta honen albokoak bakarrik ikusten dira. Urak dituen gorabeheren ondorioz muturretako bi txikiak ez dira ikusten.

Bost ordu pasatxoko ibilaldiaren ondoren, Nojako gure hoteletik (Pineda hotela) gertu, ingurune txundigarrian, taldearen argazki berri bat egin dugu, egitura metalikoa duten betaurreko erraldoien ondoan. Hain handiak dira, denok kabitu garela. Begiratu bestela.